കുശപുത്തലികാം ചൈവ ശവദാഹനകാരിണമ്
കുശത്തിൻറെ പുല്ലുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ബോംബയും, ശവദാഹം നടത്തുന്നവനെയും.
കാര്പാസം കച്ഛപം ചൂര്ണം കുക്കുരം ശബ്ദകാരിണമ്
പഞ്ഞി, ആമ, പൊടി, നായ, ഉച്ചത്തിൽ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ ഇവയും.
കപര്ദകം ച ക്ഷൌരം ച ച്ഛിന്നകേശം നഖം മലമ്
കൗറിയിപ്പുഴ, മുടി വെട്ടൽ, മുടി മുറിച്ചവൻ, നഖം, അഴുക്ക് എന്നിവയും.
അമങ്ഗലം രുദന്തം ച രുദന്തം ശോകകാരിണമ്
അശുഭം, കരയുന്നവൻ, കരച്ച് ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ ഇവയും.
മിഥ്യാസാക്ഷ്യ പ്രദാതാരം ചൌരം ച നരഘാതിനമ്
തെറ്റായ സാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ, കള്ളൻ, മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്നവൻ.
ദേവതാഗുരുവിപ്രാണാം വസ്തുവിത്താപഹാരിണമ്
ദേവന്മാരുടേയും ഗുരുക്കന്മാരുടേയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടേയും വസ്തുവോ ധനമോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ.
പിതൃമാതൃവിരക്തം ച ദ്വിജാശ്വത്ഥവിഘാതിനമ്
അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വിട്ടു നിൽക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണനെയും അശ്വത്ത്വമരത്തെയും ഹാനിപ്പെടുത്തുന്നവൻ.
വിപ്രമിത്രദ്രോഹമേവം ക്ഷതം വിശ്വാസഘാതകമ്
ബ്രാഹ്മണസ്നേഹിതനെ ദ്രോഹിക്കുന്നവൻ, പരിക്കേൽപ്പിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവൻ.
ജീവാനാം ഘാതകം ചൈവ സ്വാംഗഹീനം ച നിര്ദയമ് 3.35.
ജീവജന്തുക്കളെ കൊല്ലുന്നവൻ, ശരീരഭാഗം ഇല്ലാത്തവൻ, ദയയില്ലാത്തവൻ.
ഗലിതവ്യാധിഗാത്രം ച കാണം ബധിരമേവ ച
രോഗം ബാധിച്ച ശരീരമുള്ളവൻ, ഒരു കണ്ണില്ലാത്തവൻ, ചെവികേൾവിയില്ലാത്തവൻ.
ക്ഷിപ്തം വമന്തം രുധിരം മഹിഷം ഗര്ദഭം തഥാ
തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവൻ, രക്തം ഛർദിക്കുന്നവൻ, മഹിഷി, കഴുത ഇവയും.
ചണ്ഡവാതം രക്തവൃഷ്ടിം വാദ്യം വൈ വൃക്ഷപാതനമ്
ഭയങ്കരമായ കാറ്റ്, രക്തമഴ, വാദ്യം, മരങ്ങൾ വീഴ്ത്തൽ ഇവയും.
പാശം ച ശുഷ്കകാഷ്ഠം ച വായസം ഗന്ധകം തഥാ
കയർ, ഉണങ്ങിയ മരച്ചില്ല, കാക്ക, ഗന്ധകം ഇവയും.
പ്രതിഗ്രാഹിബ്രാഹ്മണം ച തന്ത്രമന്ത്രോപജീവിനമ്
ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, തന്ത്രമോ മന്ത്രമോ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ.
കുവാര്ത്താം മൃതവാര്താം ച വിപ്രശാപം ച ദാരുണമ്
ചീത്തവാർത്ത, മരണവാർത്ത, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭയങ്കരമായ ശാപം.
മനശ്ച കുത്സിതം പ്രാണാഃ ക്ഷുഭിതാശ്ച നിരന്തരമ്
നിന്ദ്യമായ മനസ്സ്, എല്ലായ്പ്പോഴും അശാന്തമായ ശ്വാസം.
തഥാഽപി രാജാ നിശ്ശങ്കോ ദദര്ശ സമരാങ്ഗണമ്
എങ്കിലും രാജാവ് ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധഭൂമിയെ നോക്കി.
അവരുഹ്യ രഥാത്തൂര്ണം ദൃഷ്ട്വാ ച പുരതോ ഭൃഗുമ്
രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, മുന്നിൽ ഭൃഗുവിനെ കണ്ടു.
ആശിഷം യുയുജേ രാമഃ സ്വര്ഗം യാഹീതി വാഞ്ഛിതമ് 3.35.
രാമൻ അനുഗ്രഹം നൽകി, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്താൻ അനുഗ്രഹം ആശംസിച്ചു.
ഭൃഗും പ്രണമ്യ രാജേന്ദ്രോ രാജേന്ദ്രൈഃ സഹ തത്ക്ഷണാത്
ഭൃഗുവിനെ വന്ദിച്ച് രാജാവും മറ്റുള്ള രാജാക്കന്മാരും ഉടൻ അതു ചെയ്തു.
നാനാപ്രകാരവാദ്യം ച ദുന്ദുഭിം മുരജാദികമ്
വിവിധ തരം മേളങ്ങൾ, ദുന്ദുഭിയും മുരജവും മുഴങ്ങി.
ഉവാച രാമോ രാജേന്ദ്രം രാജേന്ദ്രാണാം ച സംസദി
രാമൻ രാജാക്കന്മാരുടെ സഭയിൽ രാജാധിരാജനോട് സംസാരിച്ചു.
പരശുരാമ ഉവാച വിഷ്ണോരംശസ്യ ശിഷ്യസ്ത്വം ദത്താത്രേയസ്യ ധീമതഃ
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: നീ വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമായ ദത്താത്രേയന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയാണ്.
സ്വയം വിദ്വാംശ്ച വേദാംശ്ച ശ്രുത്വാ വേദവിദോ മുഖാത്
നീ തന്നെ പണ്ഡിതനും, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരുടെ വായിൽ നിന്ന് വേദങ്ങൾ കേട്ടവനും ആണല്ലോ.
ത്വം പൂര്വമഹനോ ലോഭാന്നിരീഹം ബ്രാഹ്മണം കഥമ്
പണ്ടു ദുഷ്ടരെ സംഹരിച്ച നീ, ലാഭത്താൽ കുറ്റമില്ലാത്ത ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ എങ്ങനെ ഉപദ്രവിച്ചു?
കിം ഭവിഷ്യതി തേ ഭൂപ പരത്രൈവാനയോര്വധാത്
രാജാവേ, ഇവരെ ഇരുവരെയും കൊല്ലിയത് കൊണ്ട് നിനക്കു ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും?
സത്കീര്ത്തിശ്ചാഥ ദുഷ്കീര്തിഃ കഥാമാത്രാവശേഷിതാ
നല്ല പേരോ, ചീത്ത പേരോ, ഒടുവിൽ കഥ മാത്രം ശേഷിക്കും.
ക്വ ഗതാ കപിലാ ത്വം ക്വ ക്വ വിവാദോ മുനിഃ കുതഃ
കപില എവിടേയ്ക്ക് പോയി? നീ എവിടെയാണ്? വഴക്കു എവിടെ? സന്യാസി എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്?
ത്വാമുപോഷിതമീശം ഹി ദൃഷ്ട്വാ താതോ ഹി ധാര്മികഃ 3.35.
നീ മഹാനായവനെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ പിതാവായ ധാർമ്മികൻ—
അധീതം വിധിവദ്ദത്തം ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദിനേ ദിനേ
പഠിച്ചത് എല്ലാ ദിവസവും വിധിപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.