സ്മരന്തി സാധവഃ സന്തോ ജപന്തി മുനയോ മുദാ 1.13.
ധാർമ്മികരും സന്മാർഗ്ഗികളും നിത്യവും നിന്നെ ഓർക്കുന്നു, സന്യാസിമാർ സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നു.
ശരണാഗതദീനാര്ത്തപരിത്രാണപരായണ
ശരണം പ്രാപിച്ച ദീനരെയും ദുരിതത്തിലായവരെയും രക്ഷിക്കാൻ നീ എപ്പോഴും തയാറാണ്.
പൂജാ മേ പുത്രശാപേന വിഹതാ സാമ്പ്രതം പ്രഭോ
പ്രഭോ, എന്റെ പുത്രനു ലഭിച്ച ശാപം കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ പൂജ തടസ്സപ്പെട്ടത്.
സര്വാധികാരോ ബ്രഹ്മാണ്ഡേ ത്വയാ ദത്തഃ പുരാ പ്രഭോ
പ്രഭോ, ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മുഴുവൻ അധികാരം നീ തന്നെയായിരുന്നു മുൻകാലത്ത് നൽകിയിരുന്നത്.
മഹാദേവ ഉവാച ശതമന്വന്തരതപഃഫലേന പുഷ്കരേ പുരാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: പുഷ്കരത്തിൽ, നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത ഫലമായി—
ഐശ്വര്യം വാ ധനം വാഽപി വിദ്യാ വാ വിക്രമോഽഥവാ
—അധികാരമോ, ധനമോ, വിദ്യയോ, വീരത്വമോ—
സര്വാജ്ഞാതം സര്വഗുപ്തമത്യന്തം ദുര്ലഭം പരമ്
—അറിയപ്പെടാത്തതും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ഏറ്റവും പ്രാപിക്കാനാകാത്തതും—
അഹോ പതിവ്രതാതേജഃ സര്വേഷാം തേജസാം പരമ്
പതിവ്രതയായ സ്ത്രീയുടെ തേജസ് എല്ലാം തേജസ്സിനേക്കാളും ഉന്നതമാണ്.
ധര്മ ഉവാച യാസ്യത്യേവംവിധോ ധര്മസ്ത്വയാ ദത്തഃ പുരാ പ്രഭോ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ഈ വിധത്തിലുള്ള ധർമ്മം മുൻകാലത്ത് നീ തന്നെയായിരുന്നു സ്ഥാപിച്ചത്, പ്രഭോ.
സപ്തമന്വന്തരതപഃഫലേന പരമേശ്വര
ഏഴു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത ഫലത്താൽ, പരമേശ്വരാ—
ദേവാ ഊചുഃ യോഷിച്ഛാപേന തത്സര്വമധുനാ യാതി മാധവ ।। 1.13.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: മാധവാ, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശാപം കൊണ്ടു ഇപ്പോൾ അതൊക്കെയും നഷ്ടമായി.
ഇത്യുക്ത്വാ സംയതാഃ സര്വേ തസ്ഥുസ്തത്ര ഭയാര്ദിതാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഭയത്തോടെ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
യൂയം ഗച്ഛത തന്മൂലം വിപ്രരൂപീ ജനാര്ദനഃ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ മൂലകാരണത്തിങ്കലേക്ക് പോകൂ; ജനാര്ദ്ദനൻ ബ്രാഹ്മണരൂപം ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ദേവാഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസോന്മുഖാഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെയും ആഗ്രഹത്തോടെയും പുറപ്പെട്ടു.
താമേവ ദദൃശുര്ദേവാ ദേവീം മാലാവതീം സതീമ്
അവിടെ ദേവന്മാർ ആzelfde ദേവിയായ മാലാവതിയെ, സതീഭാവത്തിൽ, കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം സിന്ദൂരബിന്ദുഭൂഷിതാമ്
അവൾ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, സിന്ദൂരക്കുറിയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പതിസേവാമഹാധര്മചിരസഞ്ചിതതേജസാ
ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ച മഹാദർമ്മംകൊണ്ടു ദീർഘകാലം സമ്പാദിച്ച തേജസ്സാണ് അവളിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നത്.
യോഗാസനം കുര്വതീ ച ശവവക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതാമ്
അവൾ യോഗാസനം ചെയ്തു, ഒരു ശവത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന്.
തര്ജന്യങ്ഗുഷ്ഠകോടിഭ്യാം ശുദ്ധസ്ഫടികമാലികാമ്
അവൾ തനിക്കു മുന്നിൽ സൂചികയും അങ്ങൂഷ്ഠവും ചേർത്ത് ശുദ്ധമായ സ്ഫടികമാല പിടിച്ചിരുന്നു.
ചാരുചമ്പകവര്ണാഭാം ബിമ്ബോഷ്ഠീം രത്നമാലിനീമ്
അവളുടെ ദേഹം മനോഹരമായ ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറംപോലെയും, ബിംബഫലത്തിൻറെ ചുവന്നതുപോലെയുള്ള അധരങ്ങളുമായി, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവളായി തിളങ്ങുന്നു.
ബൃഹന്നിതമ്ബഭാരാര്ത്താം പീനശ്രോണിപയോധരാമ് 1.13.
അവളുടെ വിശാലമായ കമരം ഭാരമേറ്റു, താടിയും മുലകളും പുഷ്ടിയോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഏവമ്ഭൂതാം ച താം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാസ്തേ വിസ്മയം യയുഃ
ഇങ്ങനെ രൂപംകൊണ്ട അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി.
സൌതിരുവാച യയുര്മാലാവതീമൂലം പരം മങ്ഗലദായകാഃ
സൗതി പറഞ്ഞു: പരമമായ മംഗളം നൽകുന്നവർ മാലാവതിയുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
മാലാവതീ സുരാന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രണനാമ പ്രതിവ്രതാ
ദേവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, വ്രതനിഷ്ഠയായ മാലാവതി അവർക്കു നമസ്കരിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര കശ്ചിദ്ബ്രാഹ്മണബാലകഃ
അത്തസമയത്ത് അവിടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണബാലൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദണ്ഡീ ഛത്രീ ശുക്ലവാസാ ബിഭ്രത്തിലകമുജ്ജ്വലമ്
അവൻ ദണ്ഡും കുടയും കൈവശം വച്ചിരുന്നു, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, തെളിഞ്ഞ തിലകം ചാർത്തി.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗഃ പ്രജ്വലന്ബ്രഹ്മതേജസാ
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടിയിരിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തത്രോവാസ സഭാമധ്യേ താരാമധ്യേ യഥാ ശശീ
അവൻ സഭയുടെ നടുവിൽ ഇരുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രൻപോലെ.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച സ്വയം വിധാതാ ജഗതാം സ്രഷ്ടാ വൈ കേന കര്മണാ
ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ വിധാതാവ് സ്വയം ഏത് കര്മ്മംകൊണ്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്?
സര്വബ്രഹ്മാണ്ഡസംഹര്ത്താ ശമ്ഭുരത്ര സ്വയം വിഭുഃ
സകല ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സർവ്വശക്തനായ ശംഭു, ഇവിടെ സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു.