ശതശൃങ്ഗേ മഹാശൈലേ ഗോലോകേ രത്നപര്വതേ
നൂറ്റാണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള മഹത്തായ പർവതത്തിൽ, ഗോലോകത്തിലെ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള പർവതത്തിൽ,
പരിപൂര്ണതമം ശാന്തം രാധാകാന്തം മനോഹരമ്
അവിടെ പൂർണ്ണമായും ശാന്തനും മനോഹരനും ആയ രാധാകാന്തൻ വസിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ സ്തോത്രമിദം ത്രിസന്ധ്യം യഃ പഠേന്നരഃ 3.32.
ശ്രീകൃഷ്ണനോടുള്ള ഈ സ്തോത്രം ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ,
ഹരിദാസ്യം ഹരൌ ഭക്തിം ലഭേത്സ്തോത്രപ്രസാദതഃ
ഈ സ്തോത്രത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഹരിയുടെ സേവനവും ഭക്തിയും ലഭിക്കും.
സര്വസിദ്ധേശ്വരഃ ശാന്തോഽപ്യന്തേ യാതി ഹരേഃ പദമ്
എല്ലാ സിദ്ധികളുടെയും ഇശ്വരൻ പോലും, ശാന്തനായി ഇരുന്നാലും, അവസാനം ഹരിയുടെ പദം പ്രാപിക്കും.
ജീവന്മുക്തഃ കൃഷ്ണഭക്തഃ സ ഭവേന്നാത്ര സംശയഃ
അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിച്ച കൃഷ്ണഭക്തനാകും — ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ഷഡഭിജ്ഞോ ദശബലോ മനോയായീ ഭവേദ്ധ്രുവമ് കല്പവൃക്ഷസമഃ ശശ്വദ്ഭവേത്കൃഷ്ണപ്രസാദതഃ
അവൻ ഉറപ്പായും ആറു വിധം വിജ്ഞാനങ്ങൾ അറിഞ്ഞവനും, പത്ത് ശക്തികൾ ഉള്ളവനും, മനസ്സുകൊണ്ട് യാത്രചെയ്യുന്നവനും ആകുന്നു; കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ, അവൻ എപ്പോഴും കല്പവൃക്ഷംപോലെയാകും.
ഇത്യേവം കഥിതം സ്തോത്രം വത്സ ത്വം ഗച്ഛ പുഷ്കരമ്
ഇങ്ങനെ ഈ സ്തോത്രം പറഞ്ഞുതീർന്നു; മകനേ, നീ ഇപ്പോൾ പുഷ്കരം പോകുക.
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കുരു പൃഥ്വീം യഥാസുഖമ്
നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ, മൂന്നു ഏഴു പ്രാവശ്യം ഭൂമിയെ രാജാക്കന്മാരിൽനിന്ന് ശൂന്യമാക്കുക.
നാരായണ ഉവാച ഗത്വാ പുഷ്കരതീര്ഥ ച മന്ത്രസിദ്ധിം ചകാര ഹ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പുഷ്കരക്ഷേത്രത്തിൽ ചെന്നു, അവൻ മന്ത്രസിദ്ധി നേടി.
സ ബഭൂവ നിരാഹാരോ മാസം ഭക്തിസമന്വിതഃ
അവൻ ഒരു മാസം ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ, ഭക്തിയോടെ തുടരുകയും ചെയ്തു.
ദദര്ശ ചക്ഷുരുന്മീല്യ ഗഗനം തേജസാ വൃതമ്
കണ്ണുകൾ തുറന്ന്, ആകാശം പ്രകാശത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടതായി അവൻ കണ്ടു.
തേജോമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം രത്നയാനം ദദര്ശ ഹ
ആ പ്രകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള രഥം അവൻ കണ്ടു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യം ഭക്താനുഗ്രഹകാരകമ്
അവൻ അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന ദയയുള്ള മുഖം കണ്ടു.
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കരിഷ്യാമി മഹീമിതി
ഞാൻ ഭൂമിയെ മൂന്നു ഏഴു പ്രാവശ്യം രാജാക്കന്മാരിൽനിന്ന് ശൂന്യമാക്കും, തീർച്ചയായും.
ദാസ്യം സുദുര്ല്ലഭം ശശ്വവത്പാദാബ്ജേ ച ദേഹി മേ
അത്യന്തം ദുർലഭവും ശാശ്വതവുമായ പാദപദ്മസേവനം എനിക്ക് ദയവായി നൽകണമേ.
ഭൃഗുഃ പ്രണമ്യ ഭവനം തജ്ജഗാമ പരാത്പരമ്
ഭൃഗു നമസ്കരിച്ചു, ആ പരമോന്നതമായ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
വാഞ്ഛാ പ്രതീതിജനനം സുസ്വപ്നം ച ദദര്ശ ഹ ഭാഷ്യ സ്വജനം സര്വം ഗൃഹേ തസ്ഥൌ മുദാഽന്വിതഃ
അവൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന സുഖകരമായ സ്വപ്നം കണ്ടു; സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെല്ലാം സംസാരിച്ചശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിൽ തുടരുകയും ചെയ്തു.
സ്വശിഷ്യാന്പിതൃശിഷ്യാംശ്ച ഭ്രാതൃവര്ഗാംശ്ച ബാന്ധവാന് 3.33.
സ്വന്തം ശിഷ്യന്മാരെയും, അച്ഛന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയും, സഹോദരന്മാരെയും, ബന്ധുക്കളെയും അദ്ദേഹം വിളിച്ചു.
പൌര്വാപര്യ്യം സ്വവൃത്താന്തം താനേവോക്ത്വാ ശുഭക്ഷണേ
ശുഭമായ സമയത്ത്, തന്റെ പഴയ കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോഴത്തെ കാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹം അവർക്കു ക്രമമായി പറഞ്ഞു.
ദദര്ശ മങ്ഗലം രാമഃ ശുശ്രാവ ജയസൂചകമ്
രാമൻ ശുഭസൂചനകൾ കണ്ടു, ജയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കേട്ടു.
യാത്രാകാലേ ച പുരതഃ ശുശ്രാവ സഹസാ മുനിഃ
യാത്രയ്ക്കു പുറപ്പെടുമ്പോൾ, മുന്നിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി ഒരു ശബ്ദം ആ സന്യാസി കേട്ടു.
ആകാശവാണീസംഗീതം ജയസ്തേ ഭവിതേതി ച
ആകാശത്തിൽ നിന്നൊരു ശബ്ദം ജയമുണ്ടാകുമെന്ന് പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ചകാര യാത്രാം ഭഗവാഞ്ഛ്രുത്വൈവം വിവിധം ശുഭമ്
അങ്ങനെ പലവിധ ശുഭസൂചനകൾ കേട്ടശേഷം, ഭഗവാൻ യാത്ര ആരംഭിച്ചു.
ജ്വലത്പ്രദീപം ദധതീം പതിപുത്രവതീം സതീമ്
ജ്വലിച്ച ദീപം കൈയിൽ പിടിച്ച, ഭർത്താവിനും മക്കൾക്കും ഭക്തിയുള്ള ഒരു സതീ സ്ത്രീയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു.
ശിവം ശിവാം പൂര്ണകുമ്ഭം ചാഷം ച നകുലം തഥാ
ശിവനെയും, ശിവയെയും, നിറഞ്ഞ കലശവും, മൈനപ്പക്ഷിയെയും, മൂങ്ങുസും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
കൃഷ്ണസാരം ഗജം സിംഹം തുരഗം ഗണ്ഡകം ദ്വിപമ്
കറുത്ത കുരങ്ങാടിനെയും, ആനയെയും, സിംഹത്തെയും, കുതിരയെയും, ഒരു നദിയെയും, ദ്വീപിനെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
മയൂരം ഖഞ്ജനം ചൈവ ശംഖചില്ലം ചകോരകമ്
മയിലിനെയും, കഞ്ഞനപ്പക്ഷിയെയും, ശംഖിനെയും, ഒരു ചെറിയ ചക്കോരപ്പക്ഷിയെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
സൌദാമനീം ശക്രചാപം സൂര്യ്യം സൂര്യാപ്രഭാം ശുഭാമ് 3.33.
മിന്നലും, ഇന്ദ്രധനുസും, സൂര്യനും, സൂര്യന്റെ ദിവ്യപ്രഭയെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
മാണിക്യം രജതം മുക്താം മണീന്ദ്രം ച പ്രവാലകമ്
മാണിക്യവും, വെള്ളിയും, മുത്തും, ഏറ്റവും വിലയേറിയ രത്നവും, പവഴും അദ്ദേഹം കണ്ടു.