അരേ സുരാ യജ്ഞഭാജോ ഘൃതം ഭോക്തും ക്ഷമാ ഭുവി 1.13.
ദേവന്മാരേ, യജ്ഞങ്ങളിൽ ഭാഗം വാങ്ങുന്ന നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ഘൃതം അനുഭവിക്കാൻ യോഗ്യരാണ്.
നാരായണ ജഗത്കാന്ത നാഹമേവ ജഗദ്ബഹിഃ
ജഗത്കാന്തനായ നാരായണാ, ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്നുമല്ല.
പ്രജാപതേ പുത്രശാപാത്ത്വമപൂജ്യോ മഹീതലേ
പ്രജാപതേ, നിന്റെ മകന്റെ ശാപം മൂലം ഭൂമിയിൽ നിന്നെ ആരും ആരാധിക്കില്ല.
ഹേ ശമ്ഭോ ജ്ഞാനലോപം തേ കരിഷ്യാമി ശപേന ച
ശംഭോ, എന്റെ ശാപം കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെടുത്തും.
യമാധികാരം ദൂരേ ച കരിഷ്യാമി ന സംശയഃ
ഞാൻ യമന്റെ അധികാരം ദൂരെയ്ക്ക് മാറ്റിവെക്കും, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
ശപാമി സര്വാനത്രൈവ ജരാം വ്യാധിം വിനാഽധുനാ
ഇവിടെയും ഇപ്പൊഴുതെയും ഞാൻ എല്ലാവർക്കും വൃദ്ധാവസ്ഥയും രോഗവും ശാപമായി നൽകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ കൌശികീതീരേ ചാഗച്ഛച്ഛപ്തുമേവ താന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ കൗശികി നദിയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി അവരെ ശപിക്കാൻ തയ്യാറായി.
താം ശപ്തുമുദ്യതാം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാ ദേവപുരോഗമഃ
അവളെ ശപിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നതുകണ്ട് ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും കൂടെ അവിടെ എത്തി.
തത്ര സ്നാത്വാ ച തുഷ്ടാവ പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
അവിടെ കുളിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച കാന്തഹേതോശ്ച മാ ദേവാഞ്ഛപേത്ത്വം രക്ഷ മാധവ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: പ്രിയപ്പെട്ടവളെക്കായി ദേവന്മാരെ ശപിക്കാൻ അനുവദിക്കരുതേ, മാധവാ, അവരെ രക്ഷിക്കണം.
സ്മരന്തി സാധവഃ സന്തോ ജപന്തി മുനയോ മുദാ 1.13.
ധാർമ്മികരും സന്മാർഗ്ഗികളും നിത്യവും നിന്നെ ഓർക്കുന്നു, സന്യാസിമാർ സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നു.
ശരണാഗതദീനാര്ത്തപരിത്രാണപരായണ
ശരണം പ്രാപിച്ച ദീനരെയും ദുരിതത്തിലായവരെയും രക്ഷിക്കാൻ നീ എപ്പോഴും തയാറാണ്.
പൂജാ മേ പുത്രശാപേന വിഹതാ സാമ്പ്രതം പ്രഭോ
പ്രഭോ, എന്റെ പുത്രനു ലഭിച്ച ശാപം കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ പൂജ തടസ്സപ്പെട്ടത്.
സര്വാധികാരോ ബ്രഹ്മാണ്ഡേ ത്വയാ ദത്തഃ പുരാ പ്രഭോ
പ്രഭോ, ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മുഴുവൻ അധികാരം നീ തന്നെയായിരുന്നു മുൻകാലത്ത് നൽകിയിരുന്നത്.
മഹാദേവ ഉവാച ശതമന്വന്തരതപഃഫലേന പുഷ്കരേ പുരാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: പുഷ്കരത്തിൽ, നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത ഫലമായി—
ഐശ്വര്യം വാ ധനം വാഽപി വിദ്യാ വാ വിക്രമോഽഥവാ
—അധികാരമോ, ധനമോ, വിദ്യയോ, വീരത്വമോ—
സര്വാജ്ഞാതം സര്വഗുപ്തമത്യന്തം ദുര്ലഭം പരമ്
—അറിയപ്പെടാത്തതും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ഏറ്റവും പ്രാപിക്കാനാകാത്തതും—
അഹോ പതിവ്രതാതേജഃ സര്വേഷാം തേജസാം പരമ്
പതിവ്രതയായ സ്ത്രീയുടെ തേജസ് എല്ലാം തേജസ്സിനേക്കാളും ഉന്നതമാണ്.
ധര്മ ഉവാച യാസ്യത്യേവംവിധോ ധര്മസ്ത്വയാ ദത്തഃ പുരാ പ്രഭോ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ഈ വിധത്തിലുള്ള ധർമ്മം മുൻകാലത്ത് നീ തന്നെയായിരുന്നു സ്ഥാപിച്ചത്, പ്രഭോ.
സപ്തമന്വന്തരതപഃഫലേന പരമേശ്വര
ഏഴു മന്വന്തരങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത ഫലത്താൽ, പരമേശ്വരാ—
ദേവാ ഊചുഃ യോഷിച്ഛാപേന തത്സര്വമധുനാ യാതി മാധവ ।। 1.13.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: മാധവാ, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശാപം കൊണ്ടു ഇപ്പോൾ അതൊക്കെയും നഷ്ടമായി.
ഇത്യുക്ത്വാ സംയതാഃ സര്വേ തസ്ഥുസ്തത്ര ഭയാര്ദിതാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഭയത്തോടെ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
യൂയം ഗച്ഛത തന്മൂലം വിപ്രരൂപീ ജനാര്ദനഃ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ മൂലകാരണത്തിങ്കലേക്ക് പോകൂ; ജനാര്ദ്ദനൻ ബ്രാഹ്മണരൂപം ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ദേവാഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസോന്മുഖാഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെയും ആഗ്രഹത്തോടെയും പുറപ്പെട്ടു.
താമേവ ദദൃശുര്ദേവാ ദേവീം മാലാവതീം സതീമ്
അവിടെ ദേവന്മാർ ആzelfde ദേവിയായ മാലാവതിയെ, സതീഭാവത്തിൽ, കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം സിന്ദൂരബിന്ദുഭൂഷിതാമ്
അവൾ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, സിന്ദൂരക്കുറിയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പതിസേവാമഹാധര്മചിരസഞ്ചിതതേജസാ
ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ച മഹാദർമ്മംകൊണ്ടു ദീർഘകാലം സമ്പാദിച്ച തേജസ്സാണ് അവളിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നത്.
യോഗാസനം കുര്വതീ ച ശവവക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതാമ്
അവൾ യോഗാസനം ചെയ്തു, ഒരു ശവത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന്.
തര്ജന്യങ്ഗുഷ്ഠകോടിഭ്യാം ശുദ്ധസ്ഫടികമാലികാമ്
അവൾ തനിക്കു മുന്നിൽ സൂചികയും അങ്ങൂഷ്ഠവും ചേർത്ത് ശുദ്ധമായ സ്ഫടികമാല പിടിച്ചിരുന്നു.
ചാരുചമ്പകവര്ണാഭാം ബിമ്ബോഷ്ഠീം രത്നമാലിനീമ്
അവളുടെ ദേഹം മനോഹരമായ ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറംപോലെയും, ബിംബഫലത്തിൻറെ ചുവന്നതുപോലെയുള്ള അധരങ്ങളുമായി, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവളായി തിളങ്ങുന്നു.