യദ്ധൃത്വാഽഹം ച ജഗതാം സംഹര്ത്താ സര്വതത്ത്വവിത്
ഇത് സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ലോകങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനും എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളെ അറിയുന്നവനും ആയി.
യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ്ബ്രഹ്മാ സസൃജേ സൃഷ്ടിമുത്തമാമ്
ഇത് സ്വീകരിച്ച് ജപിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തമമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിച്ചു.
യദ്ധൃത്വാ കൂര്മരാജശ്ച ശേഷം ധത്തേ ഹി ലീലയാ
കൂര്മരാജാവ് അതിനെ എടുത്ത് ലീലയായി അനായാസം ശേഷനെ താങ്ങുന്നു.
യദ്ധൃത്വാ വരുണഃ സിദ്ധഃ കുബേരശ്ച ധനേശ്വരഃ
അത് ഏറ്റെടുത്ത്, വരുണന് സിദ്ധിയെ നേടുന്നു; കുബേരന് സമ്പത്തിന്റെ അധിപതിയായി മാറുന്നു.
യദ്ധൃത്വാ ഭാതി ഭുവനേ തേജോരാശിഃ സ്വയം രവിഃ
അത് ഏറ്റെടുത്ത്, പ്രകാശത്തിന്റെ സമുച്ചയമായ രവി സ്വയം ലോകത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു.
അഗസ്ത്യഃ സാഗരാന്സപ്ത യദ്ധൃത്വാ പഠനാത്പപൌ
അത് എടുത്ത് ജപിച്ചുകൊണ്ട്, അഗസ്ത്യന് ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും കുടിച്ചുകളഞ്ഞു.
യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ്ദേവീ സര്വാധാരാ വസുന്ധരാ
അത് എടുത്ത് ജപിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാം താങ്ങുന്ന വസുന്ധരാദേവി നിലനില്ക്കുന്നു.
യദ്ധൃത്വാ ജഗതാം സാക്ഷീ ധര്മോ ധര്മഭൃതാം വരഃ
അത് ഏറ്റെടുത്ത്, ലോകങ്ങളുടെ സാക്ഷിയും ധര്മ്മത്തെ നിലനിര്ത്തുന്നവരില് ശ്രേഷ്ഠനുമായ ധര്മ്മന് നിലനില്ക്കുന്നു.
യദ്ധൃത്വാ ജഗതാം ലക്ഷ്മീരന്നദാത്രീ പരാത്പരാ 3.31.
അത് ഏറ്റെടുത്ത്, ലോകങ്ങള്ക്ക് അന്നം നല്കുന്ന പരമോന്നതയായ ലക്ഷ്മി നിലനില്ക്കുന്നു.
വേദാശ്ച ധര്മ്മവക്താരോ യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ് ഭൃഗോ സനത്കുമാരോ ഭഗവാന്യദ്ധൃത്വാ ജ്ഞാനിനാം വരഃ
അത് എടുത്ത് ജപിച്ചുകൊണ്ട്, വേദങ്ങളും ധര്മ്മം പ്രസ്താവിക്കുന്നവരും നിലനില്ക്കുന്നു; അതുപോലെ, ഭൃഗു മഹര്ഷിയും സനത്കുമാരനും ജ്ഞാനികളില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരായി നിലനില്ക്കുന്നു.
ദാതവ്യം കൃഷ്ണഭക്തായ സാധവേ ച മഹാത്മനേ
ഇത് കൃഷ്ണഭക്തനും സദാചാരവും മഹാത്മാവുമായവനുമാണ് നല്കേണ്ടത്.
ത്രൈലോക്യവിജയസ്യാസ്യ കവചസ്യ പ്രജാപതിഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിക്കാനുള്ള ഈ കവചം പ്രജാപതി നല്കിയതാണ്.
ത്രൈലോക്യവിജയപ്രാപ്തൌ വിനിയോഗഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വിജയം നേടാന് വേണ്ട വിനിയോഗം ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
പ്രണവോ മേ ശിരഃ പാതു ശ്രീകൃഷ്ണായ നമഃ സദാ
പ്രണവം എപ്പോഴും എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; 'ശ്രീകൃഷ്ണായ നമഃ' എന്നും.
കൃഷ്ണേതി പാതു നേത്രേ ച കൃഷ്ണ സ്വാഹേതി താരകമ്
'കൃഷ്ണ' എന്നത് എന്റെ കണ്ണുകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; 'കൃഷ്ണ സ്വാഹാ' എന്നത് മോക്ഷം നല്കുന്ന അക്ഷരമാണ്.
ഓം ഗോവിംദായ സ്വാഹേതി നാസികാം പാതു സന്തതമ്
'ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹാ' എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ മൂക്കിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം നമോ ഗോപാങ്ഗനേശായ കര്ണൌ പാതു സദാ മമ
'ഓം നമോ ഗോപാംഗനേശായ' എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ ചെവികളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹേതി ദന്തൌഘം മേ സദാഽവതു
'ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹാ' എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ പല്ലുകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ജിഹ്വികാം പാതു മേ സദാ 3.31.
'ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹാ' എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ നാവിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
രാധികേശായ സ്വാഹേതി കണ്ഠം പാതു സദാ മമ
'രാധികേശായ സ്വാഹാ' എന്നത് എപ്പോഴും എന്റെ കഴുത്തിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ഗോപേശായ സ്വാഹേതി സ്കന്ധം പാതു സദാ മമ
ഗോപികളുടെ നാഥനായ ഭഗവാൻ എപ്പോഴും എന്റെ തോളിനെ കാത്തിരിപ്പാൻ ദയവായി.
ഉദരം പാതു മേ നിത്യം മുകുന്ദായ നമഃ സദാ
എനിക്ക് എന്നും പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്ന മുകുന്ദൻ എപ്പോഴും എന്റെ വയറിനെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം വിഷ്ണവേ നമോ ബാഹുയുഗ്മം പാതു സദാ മമ
വിഷ്ണുവിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ ഇരുവശത്തെയും കൈകളെ കാത്തിരിപ്പാൻ ദയവായി.
ഓം നമോ നാരായണായേതി നഖരന്ധ്രം സദാഽവതു
നാരായണന് ഞാൻ നമസ്കാരം; അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ നഖങ്ങളുടെ രന്ധ്രങ്ങളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം സര്വേശായ സ്വാഹേതി കങ്കാലം പാതു മേ സദാ
എല്ലാവർക്കും നാഥനായ ഭഗവാൻ എപ്പോഴും എന്റെ അസ്ഥികൂടത്തെ കാത്തിരിപ്പാൻ ദയവായി.
ഓം ഗോപീരമണനാഥായ പാദൌ പാതു സദാ മമ
ഗോപികളുടെ പ്രിയനായ നാഥൻ എപ്പോഴും എന്റെ കാലുകളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം കേശവായ സ്വാഹേതി മമ കേശാന്സദാഽവതു
കേശവനു ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു; അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ മുടിയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം മാധവായ സ്വാഹേതി മേ ലോമാനി സദാഽവതു
മാധവനു ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു; അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ രോമങ്ങളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പരിപൂര്ണതമഃ കൃഷ്ണഃ പ്രാച്യാം മാം സര്വദാഽവതു 3.31.
സമ്പൂർണ്ണമായ കൃഷ്ണൻ എപ്പോഴും കിഴക്കേ ദിശയിൽ എന്നെ കാത്തിരിപ്പാൻ ദയവായി.
പൂര്ണബ്രഹ്മസ്വരൂപശ്ച ദക്ഷിണേ മാം സദാഽവതു
പൂർണ്ണബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ ഭഗവാൻ എപ്പോഴും തെക്കേ ദിശയിൽ എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.