ക്രീണീഹി മാം ദയാസിന്ധോ വിദ്യാപണ്യേന കിംകരമ്
കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, ജ്ഞാനം വിലയായി എനിക്ക് ദാസനായി എന്നെ വാങ്ങിക്കൊൾക.
മൃഗയാമാഗതം ഭൂപം പിതാ മേ ചോപവാസിനമ്
എന്റെ അച്ഛൻ, രാജാവായവൻ, വേട്ടയ്ക്കായി പോയിരുന്നു, അപ്പോൾ ഉപവാസത്തിലുമായിരുന്നു.
രാജാ തം കപിലാലോഭാദ്ഘാതയാമാസ മന്ദധീഃ
അവിവേകിയായ രാജാവ് കപില പശുവിന്റെ മോഹത്തിൽ അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മാതാഽനുഗമനം ചക്രേ ഹ്യനാഥോഽഹം ച സാമ്പ്രതമ്
എന്റെ അമ്മ അവനെ പിന്തുടർന്നു, അതിനാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ അനാഥനായി.
മയാ കൃതാ പ്രതിജ്ഞാ ച ശോകേനൈവാതിദുഷ്കരാ
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ഞാൻ ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു, അതിനാൽ അതി ദുഷ്കരമായിരുന്നു.
കാര്തവീര്യ്യം ഹനിഷ്യാമി സമരേ താതഘാതകമ്
യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ അച്ഛനെ കൊന്ന കാർതവീര്യനെ ഞാൻ കൊല്ലും.
ബ്രാഹ്മണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ ദുര്ഗാമുഖം ഹരഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുര്ഗ്ഗയുടെ മുഖം കണ്ടശേഷം, ഹരൻ—
പാര്വത്യുവാച ത്രിസ്സപ്തകൃത്വഃ കോപേന സാഹസസ്തേ മഹാന്ബടോ
പാർവതി പറഞ്ഞു: 'മൂന്നാറ് തവണ കോപത്തോടെ നീ ഈ വലിയ ധൈര്യം കാണിച്ചുവല്ലോ ബ്രാഹ്മണാ.'
ഹന്തുമിച്ഛസി നിഃശസ്ത്രഃ സഹസ്രാര്ജുനമീശ്വരമ്
നീ ആയുധമില്ലാതെ ആയിരം അർജുനന്മാരുടെ നായകനായവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മൈ പ്രദത്തം ദത്തേന ശ്രീഹരേഃ കവചം ബടോ
അവനു ദത്താത്രേയൻ ശ്രീഹരിയുടെ കാവചം നൽകി, ബ്രാഹ്മണാ.
ഹരേര്മ്മന്ത്രം സംസ്തവനം യഃ പഠേച്ച ദിവാനിശമ്
ആർക്കെങ്കിലും ഹരിയുടെ മന്ത്രവും സ്തുതിയും പകലും രാത്രിയും ജപിച്ചാൽ—
അയേ വിപ്ര ഗൃഹം ഗച്ഛ കിം കരിഷ്യതി ശംകരഃ
ബ്രാഹ്മണാ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകു; ശങ്കരൻ എന്ത് ചെയ്യും?
കാല്യുവാച യഥാ ഹി വാമനശ്ചന്ദ്രം കരേണാഹര്തുമിച്ഛതി
കാളി പറഞ്ഞു: 'ഒരു കുള്ളൻ കൈകൊണ്ട് ചന്ദ്രനെ പിടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ—'
കൃതയജ്ഞാന്മഹാപുണ്യാന്മഹാബലപരാക്രമാന്
യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിയവരും, വലിയ പുണ്യവും ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരും—
സ തയോര്വചനം ശ്രുത്വാ രുരോദോച്ചൈശ്ച ശോകതഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ ദുഃഖത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
വിപ്രസ്യ രോദനം ശ്രുത്വാ ശംകരഃ കരുണാനിധിഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട്, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ ശങ്കരൻ—
തയോരനുമതിം പ്രാപ്യ സര്വേശോ ഭക്തവത്സലഃ
അവരുടെ സമ്മതം ലഭിച്ചശേഷം, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന സർവ്വേശ്വരൻ—
ശംകര ഉവാച ദാസ്യാമി മന്ത്രം ഗുഹ്യം തേ ത്രിഷു ലോകേഷു ദുര്ല്ലഭമ്
ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: 'മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അപൂർവമായ രഹസ്യമായ ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നിനക്കു നൽകാം.'
ഏവംഭൂതം ച കവചം ദാസ്യാമി പരമാദ്ഭുതമ്
'ഇതുപോലെയുള്ള അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാവചവും ഞാൻ നിനക്കു നൽകും.'
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കരിഷ്യസി മഹീം ദ്വിജ
മൂന്നാറ് തവണ നീ ഭൂമി രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് ശൂന്യമാക്കും, ദ്വിജാ.
ഇത്യുക്ത്വാ ശംകരസ്തസ്മൈ ദദൌ മന്ത്രം സുദുര്ലഭമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശങ്കരൻ അവനു അത്യന്തം അപൂർവമായ മന്ത്രം നൽകി.
സ്തവം പൂജാവിധാനം ച പുരശ്ചരണപൂര്വകമ്
സ്തുതി, പൂജാവിധി, അതിനുമുമ്പുള്ള ക്രമങ്ങൾ എന്നിവയും—
സിദ്ധിസ്ഥാനം കാലസംഖ്യം കഥയാമാസ നാരദ
സിദ്ധിയുടെ സ്ഥലം, കാലത്തിന്റെ എണ്ണങ്ങൾ എന്നിവയും നാരദാ, അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു.
നാഗപാശം പാശുപതം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ച സുദുര്ലഭമ്
നാഗപാശം, പാശുപതാസ്ത്രം, അത്യന്തം അപൂർവമായ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം എന്നിവയും—
ഗാന്ധര്വം ഗാരുഡം ചൈവ ജൃമ്ഭണാസ്ത്രം തഥൈവ ച
ഗാന്ധർവം, ഗാരുഡം, ജൃംഭണാസ്ത്രം എന്നിവയും കൂടാതെ,
നാനാപ്രകാരശസ്ത്രാസ്ത്രമന്ത്രം ച വിധിപൂര്വകമ്
വിവിധതരത്തിലുള്ള ആയുധങ്ങൾ, അസ്ത്രങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ നിർദ്ദിഷ്ടവിധിയിൽ പഠിപ്പിച്ചു.
ആത്മരക്ഷണസന്ധാനം സംഗ്രാമവിജയക്രമമ്
സ്വയം രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മാർഗങ്ങളും, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള തന്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു.
രക്ഷണം ച സ്വസൈന്യാനാം പരസൈന്യവിമര്ദനമ് സംഹാരേ മോഹിനീം വിദ്യാം ദദൌ മൃത്യുഹരാം ഹരഃ
സ്വന്തം സൈന്യത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതും, ശത്രുസൈന്യത്തെ തകർക്കുന്നതും, സംഹാരത്തിനായി മരണത്തെ അകറ്റുന്ന മോഹിനി വിദ്യയും ഹരൻ നൽകി.
സ്ഥിത്വാ ചിരം ഗുരോര്വാംസേ സര്വവിദ്യാം വിബോധ്യ സഃ
ഗുരുവിന്റെ വംശത്തിൽ ദീർഘകാലം കഴിയുമ്പോൾ, അവൻ എല്ലാ വിദ്യകളും പൂര്ണമായി അറിഞ്ഞു.
നാരദ ഉവാച കൃപയാഽദാത്പരശുരാമായ സ്തോത്രം ച വര്മ ച
നാരദൻ പറഞ്ഞു: കരുണയാൽ, അവൻ പരശുരാമന് സ്തോത്രവും കവചവും നൽകി.