ആലയസ്യ പുരസ്തത്ര സിംഹദ്വാരം ദദര്ശ സഃ
ആ ആലയത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു സിംഹദ്വാരം അവൻ കണ്ടു.
ശോഭിതം വേദികാഭിശ്ച ബാഹ്യാഭ്യന്തരതഃ സദാ
പുറത്തും അകത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും വേദികളാൽ ഭംഗിയാർന്നിരിക്കുന്നു.
നാനാപ്രകാരചിത്രേണ ചിത്രിതം സുമനോഹരമ്
നാനാഭാവത്തിലുള്ള മനോഹരവും അത്ഭുതകരവുമായ അലങ്കാരങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മഹാകരാലദന്താസ്യൌ വിരക്തൌ രക്തലോചനൌ
വലിയ ഭയാനകമായ പല്ലുകളും വായും, ചുവപ്പു കണ്ണുകളും ഉള്ളവരായിരുന്നു.
വിഭൂതിഭൂഷിതാംഗൌ ച വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരൌ വരൌ
വിഭൂതി പുരട്ടിയ ശരീരവും, പുലിക്കുരുമുള്ള വസ്ത്രവും ധരിച്ച ഉത്തമരൂപവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ത്രിശൂലപട്ടിശധരൌ ജ്വലന്തൌ ബ്രഹ്മതേജസാ
ത്രിശൂലവും കുന്തവും കൈവശം വച്ചും, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ തിളങ്ങിയും നിന്നു.
വിനയേന വിനീതശ്ച ദുര്വിനീതൌ മഹാബലൌ
വിനയത്തോടെ വിനീതരായും, അതിവലിയ ശക്തിയുള്ളവരും കീഴടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരുമായിരുന്നു.
വിപ്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ കൃപായുക്തൌ ബഭൂവതുഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവർക്കു കരുണ നിറഞ്ഞു.
പ്രവേഷ്ടുമാജ്ഞാം ദദതുരീശ്വരാനുചരൌ വരൌ
ആ ഇരുവരും, ഈശ്വരന്റെ വിശിഷ്ടസേവകർ, അവനെ അകത്തേക്കു കടക്കാൻ അനുമതി നൽകി.
പ്രത്യേകം ഷോഡശ ദ്വാരോ ദദര്ശ സുമനോഹരാഃ
അവൻ ഓരോന്നായി പതിനാറ് അത്യന്തം മനോഹരമായ വാതിലുകൾ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ താ മഹദാശ്ചര്യ്യാദപശ്യച്ഛൂലിനഃ സഭാമ്
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ശൂലധാരി അത്ഭുതംകൊണ്ടു ആ സഭയെ നോക്കി.
പാരിജാതസുഗന്ധാഢ്യവായുനാ സുരഭീകൃതാമ്
പാരിജാതപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ കാറ്റ് അവിടം സുഖവാസനയാക്കി.
ത്രിശൂലപട്ടിശധരം വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരം പരമ് രത്നസിംഹാസനസ്ഥം ച രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
ശൂലം, കുന്തം കൈയിൽ പിടിച്ച്, പുലിക്കൊടിയുടുത്ത്, അത്യുത്തമനായി, രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മഹാശിവം ശിവകരം ശിവബീജം ശിവാശ്രയമ്
മഹാശിവൻ, ശുഭത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം, ശിവബീജം, ശിവശരണ്യം.
ഈഷദ്ധാസ്യം പ്രസന്നാസ്യം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
ലഘു പുഞ്ചിരിയോടെ, പ്രസന്നമായ മുഖത്തോടെ, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ.
ധൃതവന്തം ജടാജാലം ദക്ഷകന്യാസമന്വിതമ്
ജടാമുടി അണിഞ്ഞ്, ദക്ഷന്റെ മകളോടൊപ്പം.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം പഞ്ച വക്ത്രം ത്രിലോചനമ്
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ള five മുഖങ്ങൾ, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ.
സ്തൂയമാനം ച യോഗീന്ദ്രൈഃ സിദ്ധേന്ദ്രൈഃ പരിസേവിതമ്
മഹായോഗിമാർ വാഴ്ത്തി, സിദ്ധന്മാർ സേവനം ചെയ്യുന്നു.
ധ്യായമാനം പരം ബ്രഹ്മ പരിപൂര്ണതമം പരമ്
പരമബ്രഹ്മമായി, പൂർണ്ണതയിൽ പരമമായതായി, ധ്യാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ജ്യോതീരൂപം ച സര്വാദ്യം ശ്രീകൃഷ്ണം പ്രകൃതേഃ പരമ് സുസ്വരം സാശ്രുനേത്രം തമുദ്ഗായന്തം ഗുണാര്ണവമ്
പ്രകാശസ്വരൂപൻ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദി, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, പ്രകൃതിയെക്കാൾ അതീതൻ, മധുരസ്വരത്തിൽ കണ്ണീരോടെ ഗുണസാഗരനെ പാടുന്നു.
ഭൂതേന്ദ്രൈര്വൈ രുദ്രഗണൈഃ ക്ഷേത്രപാലൈശ്ച വേഷ്ടിതമ്
ഭൂതനാഥന്മാരാൽ, രുദ്രഗണങ്ങളാൽ, ദിശാപാലകരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തദ്വാമേ കാര്ത്തികേയം ച ദക്ഷിണേ ച ഗണേശ്വരമ് അംകേ ദദര്ശ കാന്താം താം ഗൌരീം ശൈലേന്ദ്രകന്യകാമ്
വാമഭാഗത്ത് കാർത്തികേയനും, വലതുവശത്ത് ഗണേശ്വരനും, മടിയിൽ പ്രിയയായ ഗൗരിയും, പർവതരാജകുമാരിയും ഇരിക്കുന്നു.
നനാമ സര്വാന്മൂര്ധ്നാ ച ഭക്ത്യാ ച പരയാ മുദാ
അവൻ എല്ലാവർക്കും തലകുനിഞ്ഞ്, പരമഭക്തിയോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി നമസ്കരിച്ചു.
സഗദ്ഗദപദം ദീനസ്സാശ്രുനേത്രോഽതികാതരഃ
വാക്കുകൾ തളർന്ന്, വിനയത്തോടെയും കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെയും അത്യന്തം ഉത്കണ്ഠയോടെയും.
പരശുരാമ ഉവാച അക്ഷരാക്ഷയബീജം ച കിം വാ സ്തൌമി നിരീഹകമ്
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: അക്ഷരവും അക്ഷയവുമായ ബീജം അല്ലെങ്കിൽ നിർഗ്രഹമായതെന്ത് ഞാൻ സ്തുതിക്കണം?
ന യോജനാം കര്ത്തുമീശോ ദേവേശം സ്തൌമി മൂഢധീഃ
സ്തോത്രം രചിക്കാൻ കഴിയാതെ, മനസ്സു മൂടലായ ഞാൻ, ദേവനാഥനെ സ്തുതിക്കുന്നു.
വാഗ്ബുദ്ധിമനസാം ദൂരം സാരാത്സാരം പരാത്പരമ്
വാക്കിനും ബുദ്ധിക്കും മനസ്സിനും അതീതം, സാരങ്ങളിൽ സാരവും, പരമത്തിൽ പരമവും.
യമാകാശമിവാദ്യന്തമധ്യഹീനം തഥാഽവ്യയമ്
ആകാശംപോലെ ആദിയും അന്തവും മദ്ധ്യവും ഇല്ലാത്തതും, അക്ഷയവുമായവൻ.
ധ്യാനാസാധ്യം ദുരാരാധ്യമതിസാധ്യം കൃപാനിധിമ്
ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രം ലഭിക്കാവുന്നവനും, സമീപിക്കാനാകാതെ ദുർലഭനുമാകുന്നവനും, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവർക്കു എളുപ്പത്തിൽ സുലഭനുമാകുന്നവനുമാണ് അവൻ.
അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ ജീവിതം ച സുജീവിതമ്
ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം നല്ലതായും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.