തൌ ദമ്പതീ ച വൈകുണ്ഠേ തസ്ഥതുര്ഹരിസന്നിധൌ
ആ dampati ദമ്പതികൾ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു.
അഥ രാമോ ബ്രാഹ്മണൈശ്ച ഭൃഗുണാ സഹ നാരദ
അപ്പോൾ രാമൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഭൃഗുവിനോടും നാരദനോടും കൂടെ,
ഗോഭൂഹിരണ്യവാസാംസി ദിവ്യശയ്യാം മനോരമാമ്
പശുക്കൾ, ഭൂമി, പൊന്നും വസ്ത്രങ്ങളും മനോഹരമായ ദിവ്യമായ കിടക്കയും,
രത്നദീപം രൌപ്യശൈലം സുവര്ണാസനമുത്തമമ്
രത്നദീപം, വെള്ളി പർവ്വതം, ഉത്തമമായ പൊൻസിംഹാസനം,
ഛത്രം ച പാദുകേ ചൈവ ഫലം മാല്യം മനോഹരമ് ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദത്ത്വാ ബ്രഹ്മലോകം ജഗാമ സഃ
കുടയും പാദുകകളും പഴവും മനോഹരമായ മാലകളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനം നൽകി, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
ദദര്ശ ബ്രഹ്മലോകം സ ശാതകുമ്ഭവിനിര്മിതമ്
അവൻ ശുദ്ധമായ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ബ്രഹ്മലോകം കണ്ടു.
ദദര്ശ തത്ര ബ്രഹ്മാണം ജ്വലന്തം ബ്രഹ്മതേജസാ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ബ്രഹ്മന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നവനായി അവൻ കണ്ടു.
സിദ്ധൈസ്തപശ്ചാന്ദ്രായണൈര്ഋഷീന്ദ്രൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്
സിദ്ധന്മാരും കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച മഹർഷിമാരും ചന്ദ്രായണവ്രതം ചെയ്തവരും അവനെ ചുറ്റി ഇരുന്നിരുന്നു.
സംഗീതമുപശൃണ്വന്തം ഗീയമാനം ച ഗായകൈഃ
ഗായകർ പാടുന്ന സംഗീതവും ഗാനവും ബ്രഹ്മാവ് ആസ്വദിച്ചു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
തപസാം ഫലദാതാരം ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ്
വ്രതങ്ങളുടെ ഫലം നൽകുന്നവനും എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവനും അവൻ ആയിരുന്നു.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ ജപന്തം കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
സമ്പൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മാവ് കൃഷ്ണനാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ തമവ്യയം ഭക്ത്യാ പ്രണനാമ ഭൃഗുഃ പുരഃ
അവിനാശിയായ അവനെ ഭക്തിയോടെ ഭൃഗു മുന്നിൽ വന്ന് നമസ്കരിച്ചു.
ഭൃഗുരുവാച പിതാമഹസ്ത്വമസ്മാകം സര്വജ്ഞം കഥയാമി കിമ്
ഭൃഗു പറഞ്ഞു: നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാമഹൻ; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ. ഞാൻ എന്ത് പറയണം?
മൃഗയാമാഗതം ഭൂപം പിതാ മേ ചോപവാസിനമ്
വ്രതം പാലിക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും വേട്ടയ്ക്കു വന്ന രാജാവും.
സ രാജാ കപിലാലോഭാത്കാര്തവീര്യ്യാര്ജുനഃ സ്വയമ്
അവൻ തന്നെയാണ് കപിലാ പശുവിനോടുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ കാർതവീര്യാർജ്ജുനൻ രാജാവ്.
നിരുധ്യ ബാഷ്പം സ പുനരുവാച കരുണാനിധിഃ
കണ്ണീർ അടക്കി, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ അവൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
അധുനാഽഹമനാഥശ്ച ത്വം മേ മാതാ പിതാ ഗുരുഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അശരണനാണ്; നീയാണ് എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ഗുരുവും.
ആഗതോഽഹം തവ സഭാം പ്രമാതുര്മാതുരാജ്ഞയാ
എന്റെ അമ്മയും അമ്മാമ്മയും കല്പിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്റെ സഭയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
സ രാജാ സ ച ധര്മിഷ്ഠഃ സ ദയാലുര്യശസ്കരഃ
അവൻ രാജാവും ധർമ്മനിഷ്ഠനും കരുണാനിധിയും പ്രശസ്തനും ആയിരുന്നു.
ധനിദീനൌ സമം ദൃഷ്ട്വാ യഃ പ്രജാം ന ച പാലയേത്
സമ്പന്നരെയും ദരിദ്രരെയും ഒരുപോലെ കണ്ടു, എന്നാൽ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചില്ല.
ശ്രുത്വാ വിപ്രബടോര്വാക്യം കരുണാസാഗരോ വിധിഃ
ബ്രാഹ്മണകുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കരുണാസാഗരനായ വിധി ശ്രദ്ധിച്ചു.
ശ്രുത്വാ ഭൃഗോഃ പ്രതിജ്ഞാം ച വിസ്മിതശ്ചതുരാനനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പ്രതിജ്ഞ കേട്ട്, നാലുമുഖനായവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
കര്മണാ തദ്ഭവേത്സര്വമിതി കൃത്വാ തു മാനസേ
എല്ലാം പ്രവർത്തിയാൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച സൃഷ്ടിരേഷാ ഭഗവതഃ സമ്ഭവേദീശ്വരേച്ഛയാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഈ സൃഷ്ടി ഭഗവാന്റെതും പരമേശ്വരന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഉണ്ടാകുന്നതുമാണ്.
സൃഷ്ടിഃ സൃഷ്ടാ മയാ പുത്ര ക്ലേശേനൈവേശ്വരാജ്ഞയാ
സൃഷ്ടി ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചത്, മകനേ, വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ, ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞയാൽ മാത്രമാണ്.
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കര്തുമിച്ഛസി മേദിനീമ്
നീ ഭൂമിയിൽ രാജാക്കന്മാരെ മൂന്നു ഏഴു തവണ ഇല്ലാതാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മക്ഷത്ത്രിയവിട്ഛൂദ്രൈര്നിത്യാ സൃഷ്ടിശ്ചതുര്വിധൈഃ
നിത്യമായ സൃഷ്ടി നാലു വിഭാഗങ്ങളിലായാണ്—ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ.
അന്യഥാ ത്വത്പ്രതിജ്ഞാ ച ഭവിതാ പ്രാക്തനേന തേ
അല്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ മുൻകാല പ്രതിജ്ഞ സത്യമായിത്തീരും.
ശിവലോകം ഗച്ഛ വത്സ ശങ്കരം ശരണം വ്രജ
ശിവലോകത്തേക്ക് പോവു, മകനേ; ശങ്കരനെ ആശ്രയിക്കു.
വിനാഽജ്ഞയാ മഹേശസ്യ കോ വാ താന്ഹന്തുമീശ്വരഃ
മഹേശ്വരന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ആരാണ് അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?