അഥ പുത്രം രേണുകാ സാ കൃത്വാ തത്ര സ്വവക്ഷസി
അപ്പോൾ രേണുകാ തന്റെ മകനെ സൃഷ്ടിച്ച്, അവനെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു.
അവിരോധോ ഭവാബ്ധൌ ച സര്വമങ്ഗലമങ്ഗലമ്
ജീവിതസമുദ്രത്തിൽ എങ്ങനെയും വിരോധം ഉണ്ടാകരുത്; എല്ലാം ശുഭവും അശുഭവും ആയിരിക്കട്ടെ.
അകര്തവ്യോ വിരോധോ വൈ ദാരുണൈഃ ക്ഷത്രിയൈഃ സഹ
ഭയങ്കരമായ ക്ഷത്രിയന്മാരോടൊപ്പം കലഹം ചെയ്യരുത്.
ആലോച്യ ബ്രഹ്മണാ സാര്ദ്ധം ഭൃഗുണാ ദിവ്യമന്ത്രിണാ
ബ്രഹ്മാവിനോടും ദിവ്യനായ ഭൃഗുവിനോടും കൂടെ ആലോചിച്ച്,
ഇത്യുക്ത്വാ തം പരിത്യജ്യ കാന്തം കൃത്വാ സ്വവക്ഷസി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് ഉപേക്ഷിച്ചു.
വഹ്നിം ദദൌ ചിതായാം ച സ രാമോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ
രാമനും സഹോദരന്മാരും ചേർന്ന് ചിതയിൽ അഗ്നി വെച്ചു.
രാമ രാമേതി രാമേതി വാക്യമുച്ചാര്യ്യ സാ സതീ
'രാമാ, രാമാ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ആ സതീ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഭര്തുര്നാമ സമാകര്ണ്യ തത്രാജഗ്മുര്ഹരേശ്ചരാഃ
ഭർത്താവിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ, ഹരിയുടെ സേവകർ അവിടെ എത്തി.
ശങ്ഖചക്രഗദാപദ്മധാരിണോ വനമാലിനഃ
അവർ ശംഖും ചക്രവും ഗദയും താമരയും കൈവശം വച്ചും വനമാല ധരിച്ചും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രഥേ കൃത്വാ രേണുകാം താം ഗത്വാ തേ ബ്രഹ്മണഃ പദമ്
അവർ രേണുകയെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
തൌ ദമ്പതീ ച വൈകുണ്ഠേ തസ്ഥതുര്ഹരിസന്നിധൌ
ആ dampati ദമ്പതികൾ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു.
അഥ രാമോ ബ്രാഹ്മണൈശ്ച ഭൃഗുണാ സഹ നാരദ
അപ്പോൾ രാമൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഭൃഗുവിനോടും നാരദനോടും കൂടെ,
ഗോഭൂഹിരണ്യവാസാംസി ദിവ്യശയ്യാം മനോരമാമ്
പശുക്കൾ, ഭൂമി, പൊന്നും വസ്ത്രങ്ങളും മനോഹരമായ ദിവ്യമായ കിടക്കയും,
രത്നദീപം രൌപ്യശൈലം സുവര്ണാസനമുത്തമമ്
രത്നദീപം, വെള്ളി പർവ്വതം, ഉത്തമമായ പൊൻസിംഹാസനം,
ഛത്രം ച പാദുകേ ചൈവ ഫലം മാല്യം മനോഹരമ് ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദത്ത്വാ ബ്രഹ്മലോകം ജഗാമ സഃ
കുടയും പാദുകകളും പഴവും മനോഹരമായ മാലകളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനം നൽകി, അവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
ദദര്ശ ബ്രഹ്മലോകം സ ശാതകുമ്ഭവിനിര്മിതമ്
അവൻ ശുദ്ധമായ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ബ്രഹ്മലോകം കണ്ടു.
ദദര്ശ തത്ര ബ്രഹ്മാണം ജ്വലന്തം ബ്രഹ്മതേജസാ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ബ്രഹ്മന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നവനായി അവൻ കണ്ടു.
സിദ്ധൈസ്തപശ്ചാന്ദ്രായണൈര്ഋഷീന്ദ്രൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്
സിദ്ധന്മാരും കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച മഹർഷിമാരും ചന്ദ്രായണവ്രതം ചെയ്തവരും അവനെ ചുറ്റി ഇരുന്നിരുന്നു.
സംഗീതമുപശൃണ്വന്തം ഗീയമാനം ച ഗായകൈഃ
ഗായകർ പാടുന്ന സംഗീതവും ഗാനവും ബ്രഹ്മാവ് ആസ്വദിച്ചു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
തപസാം ഫലദാതാരം ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ്
വ്രതങ്ങളുടെ ഫലം നൽകുന്നവനും എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവനും അവൻ ആയിരുന്നു.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ ജപന്തം കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
സമ്പൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മാവ് കൃഷ്ണനാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ തമവ്യയം ഭക്ത്യാ പ്രണനാമ ഭൃഗുഃ പുരഃ
അവിനാശിയായ അവനെ ഭക്തിയോടെ ഭൃഗു മുന്നിൽ വന്ന് നമസ്കരിച്ചു.
ഭൃഗുരുവാച പിതാമഹസ്ത്വമസ്മാകം സര്വജ്ഞം കഥയാമി കിമ്
ഭൃഗു പറഞ്ഞു: നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാമഹൻ; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ. ഞാൻ എന്ത് പറയണം?
മൃഗയാമാഗതം ഭൂപം പിതാ മേ ചോപവാസിനമ്
വ്രതം പാലിക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും വേട്ടയ്ക്കു വന്ന രാജാവും.
സ രാജാ കപിലാലോഭാത്കാര്തവീര്യ്യാര്ജുനഃ സ്വയമ്
അവൻ തന്നെയാണ് കപിലാ പശുവിനോടുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ കാർതവീര്യാർജ്ജുനൻ രാജാവ്.
നിരുധ്യ ബാഷ്പം സ പുനരുവാച കരുണാനിധിഃ
കണ്ണീർ അടക്കി, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ അവൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
അധുനാഽഹമനാഥശ്ച ത്വം മേ മാതാ പിതാ ഗുരുഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അശരണനാണ്; നീയാണ് എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ഗുരുവും.
ആഗതോഽഹം തവ സഭാം പ്രമാതുര്മാതുരാജ്ഞയാ
എന്റെ അമ്മയും അമ്മാമ്മയും കല്പിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്റെ സഭയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
സ രാജാ സ ച ധര്മിഷ്ഠഃ സ ദയാലുര്യശസ്കരഃ
അവൻ രാജാവും ധർമ്മനിഷ്ഠനും കരുണാനിധിയും പ്രശസ്തനും ആയിരുന്നു.
ധനിദീനൌ സമം ദൃഷ്ട്വാ യഃ പ്രജാം ന ച പാലയേത്
സമ്പന്നരെയും ദരിദ്രരെയും ഒരുപോലെ കണ്ടു, എന്നാൽ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചില്ല.