ആഗ്നേയം യോജയാമാസ സമരേ നൃപപുംഗവഃ
ആ രാജാവുകളില് ശ്രേഷ്ഠന് യുദ്ധത്തില് അഗ്നിയസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
നൃപേന്ദ്രോ വാരുണാസ്ത്രം ച ചിക്ഷേപ സമരേ മുനൌ
രാജാധിരാജന് യുദ്ധത്തില് മുനിയിലേക്ക് വരുണാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
വായവ്യാസ്ത്രം നൃപശ്രേഷ്ഠശ്ചിക്ഷേപ സമരേ തദാ
അപ്പോള് രാജാക്കന്മാരില് ഏറ്റവും ഉത്തമന് യുദ്ധത്തില് വായുയസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
നാഗാസ്ത്രം ച നൃപശ്രേഷ്ഠശ്ചിക്ഷേപ രണമൂര്ദ്ധനി
രാജാക്കന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന് യുദ്ധഭൂമിയുടെ നടുക്കില് നാഗാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
മാഹേശ്വരം മഹാസ്ത്രം ച ശതസൂര്യ്യസമപ്രഭമ്
അവന് നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള മഹേശ്വരാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ദിവ്യേന ത്രിലോകവ്യാപകേന ച
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ച ദിവ്യമായ വൈഷ്ണവാസ്ത്രം കൊണ്ട്—
മുനിര്നാരായണാസ്ത്രം ച ചിക്ഷിപേ മന്ത്രപൂര്വകമ്
മുനി, വേണ്ട മന്ത്രങ്ങള് ഉച്ചരിച്ച് നാരായണാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഊര്ധ്വം ച ഭ്രമണം കൃത്വാ ക്ഷണം ദീപ്ത്വാ ദിശോ ദശ
അത് മുകളിലേക്ക് ചുറ്റി, ഒരു നിമിഷം പത്ത് ദിക്കുകളിലും ജ്വലിച്ച്—
ജൃമ്ഭണാസ്ത്രം ച സ മുനിശ്ചിക്ഷേപ രണമൂര്ദ്ധനി
മുനി യുദ്ധഭൂമിയുടെ നടുക്കില് ജൃംഭണാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ നൃപം നിദ്രിതം തം ചാര്ദ്ധചന്ദ്രേണ തത്ക്ഷണമ്
രാജാവ് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ട മുനി, അര്ദ്ധചന്ദ്രായുധം ഉപയോഗിച്ച് അന്നേ അതു ചെയ്തുവന്നു.
മുകുടം ച ക്ഷുരപ്രേണ ച്ഛത്രം സന്നാഹമേവ ച
അവൻ അത്യന്തം മൂർച്ഛയുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് രാജാവിന്റെ കിരീടവും കുടയും കാവചവും വെട്ടി മാറ്റി.
മുനിസ്തത്സചിവാന്സര്വാന്നാഗാസ്ത്രേണൈവ ലീലയാ
മഹർഷിയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും എല്ലാവരും, പാമ്പ് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ അവരെ കീഴടക്കി.
മുനിസ്തം ബോധയാമാസ സുമന്ത്രേണൈവ ലീലയാ
മഹർഷി, സുമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ അവനെ ഉണർത്തി.
ദര്ശയിത്വാ നൃപം താംശ്ച മോചയാമാസ തത്ക്ഷണമ്
രാജാവിനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും കാണിച്ച ശേഷം, അപ്പോൾത്തന്നെ അവരെ മോചിപ്പിച്ചു.
രാജാ കോപാത്സമുത്ഥായ ശൂലമുദ്യമ്യ യത്നതഃ
രാജാവ് കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, ശ്രദ്ധയോടെ കുന്തം ഉയർത്തി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ സമാഗത്യ രണസ്ഥലമ്
അവിടെക്കിടെ ബ്രഹ്മാവ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി.
മുനിര്നനാമ ബ്രഹ്മാണം സന്തുഷ്ടശ്ച രണസ്ഥലേ
മഹർഷി ബ്രഹ്മാവിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ നിന്നു.
മുനിര്യയൌ സ്വാശ്രമം ച സ്വ ലോകം കമലോദ്ഭവഃ
മഹർഷി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; കമലോത്ഭവൻ തന്റെ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
നാരായണ ഉവാച ആജഗാമ മഹാരണ്യേ ജമദഗ്ന്യാശ്രമം പുനഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: മഹാവനത്തിൽ ജമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അവൻ വീണ്ടും വന്നു.
രഥാനാം ച ചതുര്ലക്ഷം രഥിനാം ദശലക്ഷകമ്
നാലു ലക്ഷം രഥങ്ങളും പത്ത് ലക്ഷം രഥാരോഹികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാജേന്ദ്രാണാം സഹസ്രം ച മഹാബലപരാക്രമമ്
വലിയ ശക്തിയും വീരതയും ഉള്ള ആയിരം രാജാക്കന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വതോ വേഷ്ടയാമാസ ജമദഗ്ന്യാശ്രമം മുദാ
അവർ സന്തോഷത്തോടെ ജമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമം എല്ലാതീരത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
സൈന്യശബ്ദൈര്വാദ്യശബ്ദൈര്മഹാകോലാഹലൈര്മുനേ
സൈന്യങ്ങളുടെ ശബ്ദവും വാദ്യങ്ങളുടെ മുഴക്കവും വലിയ കലഹവും അവിടെ മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു, മഹർഷേ.
കുടീം പ്രവിശ്യ ബലവാന്ഗൃഹീത്വാ കപിലാം ശുഭാമ്
ശക്തനായവൻ കുടിലിൽ കയറി, പുണ്യമായ കപിലാ പശുവിനെ പിടിച്ചു.
സമുത്തസ്ഥൌ മുനിശ്രേഷ്ഠോ ഗൃഹീത്വാ സശരം ധനുഃ
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ എഴുന്നേറ്റ്, അമ്പും വില്ലും എടുത്തു.
ആശ്രമസ്ഥാഞ്ജനാന്സര്വാന്സമാശ്വാസ്യ ച യത്നതഃ
ആശ്രമത്തിലെ എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധയോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
നിര്മമേ ശരജാലം ച സ മുനിര്മന്ത്രപൂര്വകമ്
മഹർഷി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അമ്പുകളുടെ ഒരു വല നിർമ്മിച്ചു.
അപരം ശരജാലം ച നിര്മമേ മുനിപുങ്ഗവഃ
മഹർഷിമാരിൽ പ്രധാനൻ മറ്റൊരു അമ്പുകളുടെ വലയും ഉണ്ടാക്കി.
മുനിനാ ശരജാലേന സര്വസൈന്യം സമാവൃതമ്
മുനിയുടെ അമ്പുകൾ മഴപോലെ പെയ്ത് മുഴുവൻ സൈന്യത്തെയും ചുറ്റി പിടിച്ചു.
രാജാ ദൃഷ്ട്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠമവരുഹ്യ രഥാത്പുരഃ
മഹർഷിയെ കണ്ട രാജാവ് രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി മുന്നിൽ വന്നു.