മുനിഃ ശുഭാശിഷം ദത്ത്വാ രാജാനം ത്വാലിലിങ്ഗ സഃ
മുനി ശുഭാശംസകൾ നൽകി രാജാവിനെ അണക്കി.
നവനീതം ഹി ഹൃദയം ബ്രാഹ്മണാനാം തു സന്തതമ് ഉവാച തം മുനിശ്രേഷ്ഠോ ഗൃഹം ഗച്ഛ ധരാധിപ
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഹൃദയം എപ്പോഴും നവനീതംപോലെയാണ്; മഹാമുനി അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഭൂമിപതിയേ, വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ.'
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ജമദഗ്നികാര്തവീര്യാര്ജുനയുദ്ധവര്ണനം നാമ പഞ്ചവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മവൈവര്ത്തത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതിഖണ്ഡത്തില് നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില്, ജമദഗ്നിയും കാര്ത്തവീര്യാര്ജുനനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ വിവരണമായ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഹിതം സത്യം നീതിസാരം പ്രവക്തുസുപചക്രമേ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാന് ഉപകാരകരവും സത്യസന്ധവുമായ, നീതിയുടെ സാരമായ കാര്യങ്ങള് പറയാന് തുടങ്ങുന്നു.
മുനിരുവാച സര്വസമ്പത്സ്ഥിരാ ശശ്വത്സ്ഥിതേ ധര്മേ സുനിശ്ചിതമ്
മുനി പറഞ്ഞു: ധര്മ്മം ഉറപ്പോടെ നിലനില്ക്കുമ്പോള് എല്ലാ സമ്പത്തും സ്ഥിരവും ശാശ്വതവുമാണ്, ഇതു സംശയമില്ല.
ത്വാം ച ദൃഷ്ട്വാ നിരാഹാരം സമാനീയ ഗൃഹം നൃപ । സാമ്പ്രതം മൂര്ഛിതം ദൃഷ്ട്വാ പാദരേണും ശുഭാശിഷമ്
നിനക്ക് ഭക്ഷണം ഇല്ലാത്തത് കണ്ട രാജാവ് നിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; ഇപ്പോഴിതാ നിന്നെ ബോധംകെട്ട് കിടക്കുന്നത് കണ്ട രാജാവ് തന്റെ കാലിടിയിലത്തെ പൊടിയും നല്ല ആശംസകളും നല്കി.
നൃപസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രണമ്യ മുനിപുംഗവമ്
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ് ആ മഹാമുനിക്ക് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
മുനിഃ കൃത്വാ ച സന്നാഹം തം യോദ്ധുമുപചക്രമേ
മുനി ആയുധം ധരിച്ച് അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് തയ്യാറായി.
കപിലാദത്തശസ്ത്രേണ ന്യസ്തശസ്ത്രം ചകാര തമ്
കപിലന് നല്കിയ ആയുധം കൊണ്ട് അവന് കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ആയുധങ്ങള് ഇല്ലാതാക്കി.
പുനശ്ച ചേതനാം പ്രാപ്യ രാജാ രാജീവലോചനഃ
പിന്നീട് വീണ്ടും ബോധം തിരിച്ച രാജാവ്, കമലനയനന്—
ആഗ്നേയം യോജയാമാസ സമരേ നൃപപുംഗവഃ
ആ രാജാവുകളില് ശ്രേഷ്ഠന് യുദ്ധത്തില് അഗ്നിയസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
നൃപേന്ദ്രോ വാരുണാസ്ത്രം ച ചിക്ഷേപ സമരേ മുനൌ
രാജാധിരാജന് യുദ്ധത്തില് മുനിയിലേക്ക് വരുണാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
വായവ്യാസ്ത്രം നൃപശ്രേഷ്ഠശ്ചിക്ഷേപ സമരേ തദാ
അപ്പോള് രാജാക്കന്മാരില് ഏറ്റവും ഉത്തമന് യുദ്ധത്തില് വായുയസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
നാഗാസ്ത്രം ച നൃപശ്രേഷ്ഠശ്ചിക്ഷേപ രണമൂര്ദ്ധനി
രാജാക്കന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന് യുദ്ധഭൂമിയുടെ നടുക്കില് നാഗാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
മാഹേശ്വരം മഹാസ്ത്രം ച ശതസൂര്യ്യസമപ്രഭമ്
അവന് നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള മഹേശ്വരാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു.
വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ദിവ്യേന ത്രിലോകവ്യാപകേന ച
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ച ദിവ്യമായ വൈഷ്ണവാസ്ത്രം കൊണ്ട്—
മുനിര്നാരായണാസ്ത്രം ച ചിക്ഷിപേ മന്ത്രപൂര്വകമ്
മുനി, വേണ്ട മന്ത്രങ്ങള് ഉച്ചരിച്ച് നാരായണാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഊര്ധ്വം ച ഭ്രമണം കൃത്വാ ക്ഷണം ദീപ്ത്വാ ദിശോ ദശ
അത് മുകളിലേക്ക് ചുറ്റി, ഒരു നിമിഷം പത്ത് ദിക്കുകളിലും ജ്വലിച്ച്—
ജൃമ്ഭണാസ്ത്രം ച സ മുനിശ്ചിക്ഷേപ രണമൂര്ദ്ധനി
മുനി യുദ്ധഭൂമിയുടെ നടുക്കില് ജൃംഭണാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ നൃപം നിദ്രിതം തം ചാര്ദ്ധചന്ദ്രേണ തത്ക്ഷണമ്
രാജാവ് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ട മുനി, അര്ദ്ധചന്ദ്രായുധം ഉപയോഗിച്ച് അന്നേ അതു ചെയ്തുവന്നു.
മുകുടം ച ക്ഷുരപ്രേണ ച്ഛത്രം സന്നാഹമേവ ച
അവൻ അത്യന്തം മൂർച്ഛയുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് രാജാവിന്റെ കിരീടവും കുടയും കാവചവും വെട്ടി മാറ്റി.
മുനിസ്തത്സചിവാന്സര്വാന്നാഗാസ്ത്രേണൈവ ലീലയാ
മഹർഷിയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും എല്ലാവരും, പാമ്പ് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ അവരെ കീഴടക്കി.
മുനിസ്തം ബോധയാമാസ സുമന്ത്രേണൈവ ലീലയാ
മഹർഷി, സുമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ അവനെ ഉണർത്തി.
ദര്ശയിത്വാ നൃപം താംശ്ച മോചയാമാസ തത്ക്ഷണമ്
രാജാവിനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും കാണിച്ച ശേഷം, അപ്പോൾത്തന്നെ അവരെ മോചിപ്പിച്ചു.
രാജാ കോപാത്സമുത്ഥായ ശൂലമുദ്യമ്യ യത്നതഃ
രാജാവ് കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, ശ്രദ്ധയോടെ കുന്തം ഉയർത്തി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ സമാഗത്യ രണസ്ഥലമ്
അവിടെക്കിടെ ബ്രഹ്മാവ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി.
മുനിര്നനാമ ബ്രഹ്മാണം സന്തുഷ്ടശ്ച രണസ്ഥലേ
മഹർഷി ബ്രഹ്മാവിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ നിന്നു.
മുനിര്യയൌ സ്വാശ്രമം ച സ്വ ലോകം കമലോദ്ഭവഃ
മഹർഷി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; കമലോത്ഭവൻ തന്റെ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
നാരായണ ഉവാച ആജഗാമ മഹാരണ്യേ ജമദഗ്ന്യാശ്രമം പുനഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: മഹാവനത്തിൽ ജമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അവൻ വീണ്ടും വന്നു.
രഥാനാം ച ചതുര്ലക്ഷം രഥിനാം ദശലക്ഷകമ്
നാലു ലക്ഷം രഥങ്ങളും പത്ത് ലക്ഷം രഥാരോഹികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.