തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച ജഗത്പ്രസൂഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകമാതാവ് അവരോട് സംസാരിച്ചു.
ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീരുവാച യേഷാം ഗേഹം ന ഗച്ഛാമി ശൃണുധ്വം ഭാരതേഷു ച
ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ഭാരതത്തിൽ, ഞാൻ ഏവരുടെ വീട്ടിൽ കടക്കാറില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
സ്ഥിരാ പുണ്യവതാം ഗേഹേ സുനീതിപഥവേദിനാമ്
സദാചാരപഥം അറിയുന്ന പുണ്യവാന്മാരുടെ വീട്ടിൽ ഞാൻ സ്ഥിരമായി വസിക്കും.
യം യം രുഷ്ടോ ഗുരുര്ദേവോ മാതാ താതശ്ച ബാന്ധവാഃ
ഗുരു, ദേവൻ, അമ്മ, അച്ഛൻ, ബന്ധുക്കൾ എന്നിവർക്കു ആരോടെങ്കിലും കോപമുണ്ടെങ്കിൽ—
മിഥ്യാവാദീ ച യഃ ശശ്വദനധ്യായീ ച യഃ സദാ
എപ്പോഴും പൊള്ളയാണെന്നും പഠനം നിരന്തരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനുമാണ്.
സത്യഹീനഃ സ്ഥാപ്യഹാരീ മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
സത്യവിരഹിതനും അന്യത്തിന്റെ വസ്തു കൈവശമാക്കുന്നവനും കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും ആണവൻ.
ചിന്താഗ്രസ്തോ ഭയഗ്രസ്തഃ ശത്രുഗ്രസ്തോഽതിപാതകീ
ചിന്തയാൽ പീഡിതനും ഭയത്തിൽ ആകൃതനുമായി ശത്രുക്കളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകയും വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്.
ദീക്ഷാഹീനശ്ച ശോകാര്ത്തോ മന്ദധീഃ സ്ത്രീജിതഃ സദാ
ദീക്ഷയില്ലാതെയും ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞുമടങ്ങിയ മനസ്സോടെ സ്ത്രീകളാൽ എപ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
യോ ദുര്വാക്കലഹാവിഷ്ടഃ കലിഃ ശശ്വദ്യദാലയേ
ദുർഭാഷയും വഴക്കുമാണ് ആസ്വദിക്കുന്നവന്റെ വീട്ടിൽ കലിയുഗം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
യത്ര നാസ്തി ഹരേഃ പൂജാ തദീയഗുണകീര്ത്തനമ്
ഹരിയുടെ പൂജയോ അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടലോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്
കന്യാന്നവേദവിക്രേതാ നരഘാതീ ച ഹിംസകഃ
ആൺകുട്ടികളെയും വേദജ്ഞാനവും വിൽക്കുന്നവനും മനുഷ്യരെ കൊല്ലുന്നവനും ക്രൂരനും ആണവൻ.
മാതരം പിതരം ഭാര്യാം ഗുരുപത്നീം ഗുരും സുതമ്
അമ്മ, അച്ഛൻ, ഭാര്യ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ, ഗുരു, മകൻ—
കാര്പണ്യാദ്യോ ന പുഷ്ണാതി സഞ്ചയം കുരുതേ സദാ
കഞ്ചുഷത്വം കൊണ്ടു ഇവരെ പോഷിപ്പിക്കാതെ എപ്പോഴും ധനം ശേഖരിക്കുന്നവനാണ്.
ദശനം വസനം യസ്യ സമലം രൂക്ഷമസ്തകമ്
ദന്തവും വസ്ത്രവും തലയും മലിനവും കരക്കുമാണ് അവന്റെത്.
മൂത്രം പുരീഷമുത്സൃജ്യ യസ്തത്പശ്യതി മന്ദധീഃ
മൂത്രം അല്ലെങ്കിൽ മല തള്ളിയശേഷം അതിനെ നോക്കുന്ന മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.
അധൌതപാദശായീ യോ നഗ്നഃ ശേതേഽതിനിദ്രിതഃ
കാൽ കഴുകാതെ കിടക്കുന്നവനും നഗ്നനായി ഉറങ്ങുന്നവനും അതികം ഉറങ്ങുന്നവനും ആണവൻ.
മൂര്ധ്നി തൈലം പുരോ ദത്ത്വാ യോഽന്യദങ്ഗമുപസ്പൃശേത്
തലയിൽ എണ്ണ പുരട്ടിയശേഷം കൈ കഴുകാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ശരീരഭാഗം സ്പർശിക്കുന്നവനാണ്.
ദത്ത്വാ തൈലം മൂര്ധ്നി ഗാത്രേ വിണ്മൂത്രം യഃ സമുത്സൃജേത്
തലയിലോ ശരീരത്തിലോ എണ്ണ പുരട്ടിയശേഷം മൂത്രമോ മലമോ തള്ളുന്നവനാണ്.
തൃണം ഛിനത്തി നഖരൈര്നഖരൈര്വിലിഖേന്മഹീമ്
നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പുല്ല് മുറിക്കുന്നവനും ഭൂമി ചുരണ്ടുന്നവനും ആണവൻ.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ ബ്രഹ്മവൃത്തിം സുരസ്യ ച
താനോ മറ്റൊരാളോ നൽകിയ ബ്രാഹ്മണഭക്ഷ്യവും ദേവഭോഗവും സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നവനാണ്.
യത്കര്മ ദക്ഷിണാഹീനം കുരുതേ മൂഢധീഃ ശഠഃ
ദക്ഷിണ ഇല്ലാതെ യാതൊരു കര്മ്മവും ചെയ്യുന്ന മണ്ടനും കപടനും ആണവൻ.
മന്ത്രവിദ്യോപജീവീ ച ഗ്രാമയാജീ ചികിത്സകഃ
മന്ത്രം അല്ലെങ്കിൽ വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ജീവിക്കുന്നവനും ഗ്രാമത്തിലെ യാജകനും വൈദ്യനും ആണവൻ.
വിവാഹം ധര്മകാര്യം വാ യോ നിഹന്തി ച കോപതഃ
വിവാഹം അല്ലെങ്കിൽ ധാർമികമായ ഒരു പ്രവൃത്തി കോപത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—
ഇത്യുക്ത്വാ സാ മഹാലക്ഷ്മീരന്തര്ദ്ധാനം ജഗാമ ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മഹാലക്ഷ്മി അപ്രത്യക്ഷയായി.
താം പ്രണമ്യ സുരാഃ സര്വേ മുനയശ്ച മുദാഽന്വിതാഃ
അവളെ കണ്ടു ദേവന്മാരും മുനിമാരും സന്തോഷത്തോടെ വന്ദിച്ചു.
നേദുര്ദുന്ദുഭയഃ സ്വര്ഗേ ബഭൂവുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടയഃ
സ്വർഗത്തിൽ പാറകൾ മുഴങ്ങി, പുഷ്പവർഷവും പെയ്തു.
ഇത്യേവം കഥിതം വത്സ ലക്ഷ്മീചരിതമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ, കുട്ടിയേ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഉത്തമമായ കഥ പറഞ്ഞുതീർന്നു.
നാരദ ഉവാച സര്വം ശ്രുതം ത്വത്പ്രസാദാദ്ഗണേശചരിതം ശുഭമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞാൻ ഗണേശന്റെ ശുഭമായ കഥ മുഴുവൻ കേട്ടു.
ദന്തദ്വയയുതം വക്ത്രം ഗജരാജസ്യ ബാലകേ
രണ്ടു ദന്തങ്ങളുള്ള മുഖം 가진 ആനരാജാവിന്റെ മകനേ—
കുതോ ഗതോഽസ്യ ദന്തോഽന്യസ്തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി
അവന്റെ മറ്റേതു ദന്തം എവിടേക്ക് പോയി? അതു നീ പറയാൻ യോഗ്യനാണ്.