സ്തനന്ധയേഭ്യ ഇവ മേ ഹേ മാതര്ദേഹി ദര്ശനമ്
മാതാവേ, മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് പോലെ എനിക്ക് നിന്റെ ദര്ശനം നല്കണം.
ഇത്യേവം കഥിതം വത്സ പദ്മായാശ്ച ശുഭാവഹമ്
ഇങ്ങനെ, മകനേ, പദ്മയുടെ ഈ ശുഭമായ സ്തുതി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം പൂജാകാലേ ച യഃ പഠേത്
ആര് ആരാധനാസമയത്ത് ഈ മഹാപുണ്യമുള്ള സ്തുതിയെ വായിച്ചാലും,
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്രീഹരിസ്തം ച തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീഹരി അവിടെയേല് അപ്രത്യക്ഷനായി.
നാരായണ ഉവാച ജഗാമ ശീഘ്രം പദ്മായൈ തീരം ക്ഷീരപയോനിധേഃ മനസാ സ്തവനം ദിവ്യം സ്മാരം സ്മരം പുനഃപുനഃ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: അവന് വേഗത്തില് ക്ഷീരസാഗരത്തിന്റെ തീരത്തേക്ക് പദ്മയോടൊപ്പം പോയി, മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ദിവ്യസ്തുതിയെ ഓര്മ്മിച്ചു.
തേ സര്വേ ഭക്തിയുക്താശ്ച തുഷ്ടുവുഃ കമലാലയാമ്
അവരൊക്കെയും ഭക്തിയോടെ കമലാലയത്തെ വാഴ്ത്തി.
സാ തേഷാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ സദ്യഃ സാക്ഷാദ്ബഭൂവ ഹ
അവരുടെ സ്തുതികൾ കേട്ട ഉടനെ, അമ്മ അവർക്കു നേരിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
ജഗദ്വ്യാപ്തം സുപ്രഭയാ ജഗന്മാത്രം യയാ മുനേ
മഹർഷേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിറയ്ക്കുന്ന, എല്ലാറ്റിനും മാതാവായ ദേവി ആണവൾ.
ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മീരുവാച ഭ്രഷ്ടാന്ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മശാപാദ്ബിഭേമി ബ്രഹ്മശാപതഃ
ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം കൊണ്ട് ഇവർ വീണുപോയത് കണ്ടപ്പോൾ, എനിക്ക് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം ഭയമാണ്.
പ്രാണാ മേ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ശശ്വത്പുത്രാധികം പ്രിയാഃ
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും എനിക്ക് ജീവൻ പോലെയാണ്, എപ്പോഴും മക്കളേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്.
വിപ്രാ ബ്രുവന്തു മാം തുഷ്ടാ യാസ്യാമി ഭവദാജ്ഞയാ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ എന്നോട് സംസാരിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ പോകും.
ഗുരുഭിര്ബ്രാഹ്മണൈര്ദേവൈര്ഭിക്ഷുഭിര്വൈഷ്ണവൈസ്തഥാ
ഗുരുക്കന്മാർ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ദേവന്മാർ, ഭിക്ഷുക്കൾ, വൈഷ്ണവർ എന്നിവരാൽ,
നാരായണശ്ച ഭഗവാന്ബിഭേതി ബ്രഹ്മശാപതഃ
ഭഗവാൻ നാരായണനും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം ഭയപ്പെടുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മന്ബ്രാഹ്മണാ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ
അതിനിടയിൽ, മഹർഷേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ നിന്നു.
അംഗിരാശ്ച പ്രചേതാശ്ച ക്രതുശ്ച ഭൃഗുരേവ ച
അംഗിരാസ്, പ്രചേതാസ്, ക്രതു, ഭൃഗു ഇവരും,
സനകശ്ച സനന്ദശ്ച തൃതീയശ്ച സനാതനഃ
സനക, സനന്ദ, മൂന്നാമനായ സനാതനൻ,
കപിലശ്ചാസുരിശ്ചൈവ വോഢുഃ പഞ്ചശിഖസ്തഥാ
കപിലൻ, അസുരി, വോഢു, പഞ്ചശിഖൻ ഇവരും,
ഔര്വഃ കാത്യായനശ്ചൈവ കണാദഃ പാണിനിസ്തഥാ
ഔർവൻ, കാത്യായനൻ, കണാദൻ, പാണിനി ഇവരും,
ബ്രാഹ്മണാ വിവിധൈര്ദ്രവ്യൈഃ പൂജയാമാസുരീശ്വരീമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ വിവിധ വസ്തുക്കളാൽ ഈശ്വരിയെ ആരാധിച്ചു.
സ്തുത്വാ മുനീന്ദ്രാസ്താം ഭക്ത്യാ ചക്രുരാരാധനം മുദാ
മഹർഷിമാർ ഭക്തിയോടെ ദേവിയെ സ്തുതിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ആരാധിച്ചു.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച ജഗത്പ്രസൂഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകമാതാവ് അവരോട് സംസാരിച്ചു.
ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീരുവാച യേഷാം ഗേഹം ന ഗച്ഛാമി ശൃണുധ്വം ഭാരതേഷു ച
ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ഭാരതത്തിൽ, ഞാൻ ഏവരുടെ വീട്ടിൽ കടക്കാറില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
സ്ഥിരാ പുണ്യവതാം ഗേഹേ സുനീതിപഥവേദിനാമ്
സദാചാരപഥം അറിയുന്ന പുണ്യവാന്മാരുടെ വീട്ടിൽ ഞാൻ സ്ഥിരമായി വസിക്കും.
യം യം രുഷ്ടോ ഗുരുര്ദേവോ മാതാ താതശ്ച ബാന്ധവാഃ
ഗുരു, ദേവൻ, അമ്മ, അച്ഛൻ, ബന്ധുക്കൾ എന്നിവർക്കു ആരോടെങ്കിലും കോപമുണ്ടെങ്കിൽ—
മിഥ്യാവാദീ ച യഃ ശശ്വദനധ്യായീ ച യഃ സദാ
എപ്പോഴും പൊള്ളയാണെന്നും പഠനം നിരന്തരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനുമാണ്.
സത്യഹീനഃ സ്ഥാപ്യഹാരീ മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
സത്യവിരഹിതനും അന്യത്തിന്റെ വസ്തു കൈവശമാക്കുന്നവനും കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും ആണവൻ.
ചിന്താഗ്രസ്തോ ഭയഗ്രസ്തഃ ശത്രുഗ്രസ്തോഽതിപാതകീ
ചിന്തയാൽ പീഡിതനും ഭയത്തിൽ ആകൃതനുമായി ശത്രുക്കളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകയും വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്.
ദീക്ഷാഹീനശ്ച ശോകാര്ത്തോ മന്ദധീഃ സ്ത്രീജിതഃ സദാ
ദീക്ഷയില്ലാതെയും ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞുമടങ്ങിയ മനസ്സോടെ സ്ത്രീകളാൽ എപ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
യോ ദുര്വാക്കലഹാവിഷ്ടഃ കലിഃ ശശ്വദ്യദാലയേ
ദുർഭാഷയും വഴക്കുമാണ് ആസ്വദിക്കുന്നവന്റെ വീട്ടിൽ കലിയുഗം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
യത്ര നാസ്തി ഹരേഃ പൂജാ തദീയഗുണകീര്ത്തനമ്
ഹരിയുടെ പൂജയോ അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടലോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്