വര്ഷമേകം നിരാഹാരോ ഭാരതേ പുണ്യദേ ശുഭേ
ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ, ഭാരതഭൂമിയിലെ പുണ്യപ്രദേശത്ത് അവൻ വാസം ചെയ്തു.
ആഗത്യ തം ഹരിസ്തസ്മൈ വാഞ്ഛിതം ച വരം ദദൌ
ഹരി വന്നു, അവൻ ആഗ്രഹിച്ച വരം അവനു നൽകി.
ദത്ത്വാ ജഗാമ വൈകുണ്ഠമിന്ദ്രഃ ക്ഷീരോദമേവ ച
വരം നൽകി ഹരി വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കും, ഇന്ദ്രൻ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്കും പോയി.
സുരേശ്വരോഽരിം ജിത്വാ വൈ ഹ്യലഭച്ചാമരാവതീമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശത്രുവിനെ ജയിച്ച് അമരാവതി നേടി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ശക്രലക്ഷ്മീപ്രാപ്തിര്നാമൈകവിംശതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതിഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ശക്രന് ലക്ഷ്മി ലഭിച്ച കഥയുള്ള ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച മഹാലക്ഷ്മ്യാശ്ച ലക്ഷ്മീശസ്തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
നാരദൻ ചോദിച്ചു: മഹാലക്ഷ്മിയെയും ലക്ഷ്മിയെയും കുറിച്ച് എനിക്കു പറയൂ, തപസ്സുകാരാ.
നാരായണ ഉവാച ആവിര്ബഭൂവ തത്രൈവ ക്ലിഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ ഹരിഃ സ്വയമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കഷ്ടപ്പെട്ടവനെ കണ്ടു ഹരി സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തമുവാച ഹൃഷീകേശോ വരം വൃണു യഥേപ്സിതമ്
ഹൃഷീകേശൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.'
വരം ദത്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ പ്രവക്തുമുപചക്രമേ
വരം നൽകി ഹൃഷീകേശൻ വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീമധുസൂദന ഉവാച പരമൈശ്വര്യ്യജനകം സര്വശത്രുവിമര്ദനമ്
ശ്രീമധുസൂദനൻ പറഞ്ഞു: ഇതു പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതുമാണ്.
ബ്രഹ്മണേ ച പുരാ ദത്തം വിഷ്ടപേ ച ജലപ്ലുതേ
ലോകം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, അതു ബ്രഹ്മാവിന് മുമ്പേ തന്നിരുന്നു.
ബഭൂവുര്മനവഃ സര്വേ സര്വൈശ്വര്യയുതാ യതഃ
അതിനാൽ എല്ലാ മനുമാരും സമ്പന്നതയോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു.
പങ്ക്തിശ്ഛന്ദശ്ച സാ ദേവീ സ്വയം പദ്മാലയാ വരാ യദ്ധൃത്വാ കവചം ലോകഃ സര്വത്ര വിജയീ ഭവേത്
പങ്ക്തി എന്ന ഛന്ദസ്സുള്ള, കമലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ ദേവി, വരദായിനിയാണ്. ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ എവിടെയും ജയിക്കുമെന്നു പറയുന്നു.
മസ്തകം പാതു മേ പദ്മാ കണ്ഠം പാതു ഹരിപ്രിയാ
എന്റെ തല പദ്മാ കാത്തിരിക്കട്ടെ, എന്റെ കഴുത്ത് ഹരിയുടെ പ്രിയങ്കരി കാത്തിരിക്കട്ടെ.
കേശാന്കേശവകാന്താ ച കപാലം കമലാലയാ
എന്റെ മുടി കേശവന്റെ പ്രിയങ്കരി കാത്തിരിക്കട്ടെ, എന്റെ തലയൊട്ടു കമലാലയാ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം കമലവാസിന്യൈ സ്വാഹാ പൃഷ്ഠം സദാഽവതു പാതു ശ്രീര്മമ കങ്കാലം ബാഹുയുഗ്മം ച തേ നമഃ
ഓം ശ്രീം കമലവാസിനിക്ക് സ്വാഹാ; അവൾ എപ്പോഴും എന്റെ പുറം കാത്തിരിക്കട്ടെ. ശ്രീ എന്റെ അസ്ഥികൂടം കാത്തിരിക്കട്ടെ. എന്റെ ഇരുകൈകളും കാത്തിരിക്കാൻ നമസ്കാരം.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ലക്ഷ്മ്യൈ നമഃ പാദൌ പാതു മേ സംതതം ചിരമ്
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ലക്ഷ്മിക്ക് നമസ്കാരം; അവൾ എപ്പോഴും, ദീർഘകാലം എന്റെ കാലുകൾ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം മഹാലക്ഷ്മ്യൈ സ്വാഹാ സര്വാങ്ഗം പാതു മേ സദാ
ഓം ശ്രീം മഹാലക്ഷ്മിക്ക് സ്വാഹാ; അവൾ എപ്പോഴും എന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വസമ്പത്കരം പരമ്
ഇങ്ങനെ, പ്രിയമകനെ, എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്ന പരമമായത് നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ആചാര്യനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച് ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ,
മഹാലക്ഷ്മീര്ഗൃഹം തസ്യ ന ജഹാതി കദാചന
മഹാലക്ഷ്മി ഒരിക്കലും അവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ ഭജേല്ലക്ഷ്മീം സ മന്ദധീഃ
ഈ കവചം അറിയാതെ ലക്ഷ്മിയെ ആരാധിക്കുന്നവൻ ബുദ്ധിശൂന്യനാണ്.
നാരായണ ഉവാച സന്തുഷ്ടശ്ച ജഗന്നാഥോ ജഗതാം ഹിതകാരണമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ സന്തുഷ്ടനായി ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീം നമോ മഹാലക്ഷ്മ്യൈ സ്വാഹാ
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീം മഹാലക്ഷ്മിക്ക് നമസ്കാരം, സ്വാഹാ.
ധ്യാനം ച സാമവേദോക്തം ഗോപനീയം സുദുര്ലഭമ്
സാമവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധ്യാനം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതും അത്യന്തം അപൂർവവുമാണ്.
ശ്വേതചമ്പകവര്ണാഭാം ശതചന്ദ്രസമപ്രഭാമ്
അവളുടെ പ്രകാശം വെള്ള ചമ്പകപ്പൂവിനെയും നൂറു ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശത്തെയും പോലെ ഉജ്ജ്വലമാണ്.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം ഭക്താനുഗ്രഹകാരികാമ്
അവളുടെ മുഖത്ത് അല്പം പുഞ്ചിരിയുണ്ട്, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അവൾ സദാ തയ്യാറാണ്.
ശാന്താം ച ശ്രീഹരേഃ കാന്താം താം ഭജേജ്ജഗതാം പ്രസൂമ്
ശാന്തയായ, ശ്രീഹരിയുടെ പ്രിയങ്കരിയായ, ലോകങ്ങളുടെ മാതാവായ അവളെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു.
ധ്യാനേനാനേന ദേവേന്ദ്രോ ധ്യാത്വാ ലക്ഷ്മീം മനോഹരാമ്
ഈ ധ്യാനത്തിലൂടെ, ദേവേന്ദ്രന്, മനോഹരിയായ ലക്ഷ്മിയെ അദ്ദേഹം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.
സ്തുത്വാഽനേന സ്തവേനൈവ വക്ഷ്യമാണേന വാസവ
ഇപ്പോള് ഞാന് പറയുന്ന ഈ സ്തുതിയാല് അവളെ വാസവന് വാഴ്ത്തി.