പ്രവൃത്തിം കഥയാമാസ വാക്പതിസ്തം പ്രജാപതിമ്
വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആ സ്ഥിതി പ്രജാപതിക്ക് വിശദീകരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച ലക്ഷ്മീസമശചീഭര്ത്താ പരസ്ത്രീലോലുപഃ സദാ
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ശചീഭർത്താവ് ലക്ഷ്മിയോടു തുല്യനാണ്, എങ്കിലും എപ്പോഴും പരസ്ത്രീകളിൽ ആസക്തനാണ്.
ഗൌതമസ്യാഭിശാപേന ഭഗാംഗഃ സുരസംസദി
ഗൗതമന്റെ ശാപം മൂലം ഭഗന് ദേവസഭയില് കണ്ണ് നഷ്ടമായി.
യഃ പരസ്ത്രീഷു നിരതസ്തസ്യ ശ്രീ വാ കുതോ യശഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളിൽ മനസ്സു നിക്ഷേപിക്കുന്നവന് എങ്ങനെയാണു ഐശ്വര്യവും പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കുക?
നൈവേദ്യം ശ്രീഹരേരേവ ദത്തം ദുര്വാസസാ ച തേ
ദുര്വാസൻ ശ്രീഹരിക്കു അർപ്പിച്ച നൈവേദ്യം നിന്നൊന്നു തന്നു.
ക്വ സാ രമ്ഭാ സര്വഭോഗ്യാ ക്വാധുനാ ത്വം ശ്രിയാ ഹതഃ
എവിടെയാണ് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്ന രംഭ? ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്?
വേശ്യാ സശ്രീകമിച്ഛന്തീ നിഃശ്രീകം ന ച ചഞ്ചലാ
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വേശ്യ, ദരിദ്രനോടൊരിക്കലും സ്ഥിരമായി ഇരിക്കില്ല; അവൾ എപ്പോഴും ചഞ്ചളളയാണ്.
യദ്ഗതം തദ്ഗതം വത്സ നിഷ്പന്നം ന നിവര്ത്തതേ
മകനെ, സംഭവിച്ചതു സംഭവിച്ചു; അതു ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ തം ജഗത്സ്രഷ്ടുഃ സ്തോത്രം ച കവചം ദദൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ലോകസ്രഷ്ടാവിന്റെ സ്തോത്രവും കാവചവും അവനു നൽകി.
സ തൈഃ സാര്ദ്ധം ച ഗുരുണാ ഹ്യജപന്മന്ത്രമീപ്സിതമ്
അവൻ ഗുരുവിനെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൂടെക്കൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ച മന്ത്രം ജപിച്ചു.
വര്ഷമേകം നിരാഹാരോ ഭാരതേ പുണ്യദേ ശുഭേ
ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ, ഭാരതഭൂമിയിലെ പുണ്യപ്രദേശത്ത് അവൻ വാസം ചെയ്തു.
ആഗത്യ തം ഹരിസ്തസ്മൈ വാഞ്ഛിതം ച വരം ദദൌ
ഹരി വന്നു, അവൻ ആഗ്രഹിച്ച വരം അവനു നൽകി.
ദത്ത്വാ ജഗാമ വൈകുണ്ഠമിന്ദ്രഃ ക്ഷീരോദമേവ ച
വരം നൽകി ഹരി വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കും, ഇന്ദ്രൻ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്കും പോയി.
സുരേശ്വരോഽരിം ജിത്വാ വൈ ഹ്യലഭച്ചാമരാവതീമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശത്രുവിനെ ജയിച്ച് അമരാവതി നേടി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ശക്രലക്ഷ്മീപ്രാപ്തിര്നാമൈകവിംശതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതിഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ശക്രന് ലക്ഷ്മി ലഭിച്ച കഥയുള്ള ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച മഹാലക്ഷ്മ്യാശ്ച ലക്ഷ്മീശസ്തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
നാരദൻ ചോദിച്ചു: മഹാലക്ഷ്മിയെയും ലക്ഷ്മിയെയും കുറിച്ച് എനിക്കു പറയൂ, തപസ്സുകാരാ.
നാരായണ ഉവാച ആവിര്ബഭൂവ തത്രൈവ ക്ലിഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ ഹരിഃ സ്വയമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കഷ്ടപ്പെട്ടവനെ കണ്ടു ഹരി സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തമുവാച ഹൃഷീകേശോ വരം വൃണു യഥേപ്സിതമ്
ഹൃഷീകേശൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.'
വരം ദത്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ പ്രവക്തുമുപചക്രമേ
വരം നൽകി ഹൃഷീകേശൻ വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീമധുസൂദന ഉവാച പരമൈശ്വര്യ്യജനകം സര്വശത്രുവിമര്ദനമ്
ശ്രീമധുസൂദനൻ പറഞ്ഞു: ഇതു പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതുമാണ്.
ബ്രഹ്മണേ ച പുരാ ദത്തം വിഷ്ടപേ ച ജലപ്ലുതേ
ലോകം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, അതു ബ്രഹ്മാവിന് മുമ്പേ തന്നിരുന്നു.
ബഭൂവുര്മനവഃ സര്വേ സര്വൈശ്വര്യയുതാ യതഃ
അതിനാൽ എല്ലാ മനുമാരും സമ്പന്നതയോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു.
പങ്ക്തിശ്ഛന്ദശ്ച സാ ദേവീ സ്വയം പദ്മാലയാ വരാ യദ്ധൃത്വാ കവചം ലോകഃ സര്വത്ര വിജയീ ഭവേത്
പങ്ക്തി എന്ന ഛന്ദസ്സുള്ള, കമലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ ദേവി, വരദായിനിയാണ്. ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ എവിടെയും ജയിക്കുമെന്നു പറയുന്നു.
മസ്തകം പാതു മേ പദ്മാ കണ്ഠം പാതു ഹരിപ്രിയാ
എന്റെ തല പദ്മാ കാത്തിരിക്കട്ടെ, എന്റെ കഴുത്ത് ഹരിയുടെ പ്രിയങ്കരി കാത്തിരിക്കട്ടെ.
കേശാന്കേശവകാന്താ ച കപാലം കമലാലയാ
എന്റെ മുടി കേശവന്റെ പ്രിയങ്കരി കാത്തിരിക്കട്ടെ, എന്റെ തലയൊട്ടു കമലാലയാ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം കമലവാസിന്യൈ സ്വാഹാ പൃഷ്ഠം സദാഽവതു പാതു ശ്രീര്മമ കങ്കാലം ബാഹുയുഗ്മം ച തേ നമഃ
ഓം ശ്രീം കമലവാസിനിക്ക് സ്വാഹാ; അവൾ എപ്പോഴും എന്റെ പുറം കാത്തിരിക്കട്ടെ. ശ്രീ എന്റെ അസ്ഥികൂടം കാത്തിരിക്കട്ടെ. എന്റെ ഇരുകൈകളും കാത്തിരിക്കാൻ നമസ്കാരം.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ലക്ഷ്മ്യൈ നമഃ പാദൌ പാതു മേ സംതതം ചിരമ്
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ലക്ഷ്മിക്ക് നമസ്കാരം; അവൾ എപ്പോഴും, ദീർഘകാലം എന്റെ കാലുകൾ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം മഹാലക്ഷ്മ്യൈ സ്വാഹാ സര്വാങ്ഗം പാതു മേ സദാ
ഓം ശ്രീം മഹാലക്ഷ്മിക്ക് സ്വാഹാ; അവൾ എപ്പോഴും എന്റെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വസമ്പത്കരം പരമ്
ഇങ്ങനെ, പ്രിയമകനെ, എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്ന പരമമായത് നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ആചാര്യനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച് ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ,