പുംശ്ചലീ യോഗ്യമിച്ഛന്തീ നാപരം ചഞ്ചലാഽധമാ
അവൾ യോഗ്യനായ പുരുഷനെ ആഗ്രഹിച്ച്, മറ്റൊരാളെ നോക്കാതെ, ചഞ്ചലയും താഴ്ന്നവളുമായിരുന്നു.
പ്രവിവേശ മഹാരണ്യം തം നിക്ഷിപ്യ സ്വതേജസാ
സ്വന്തം തേജസ്സോടെ അതു അവിടെയിട്ട്, അവൻ വലിയ കാടിലേക്ക് കടന്നു.
സാഽതോ ബഭൂവ വശഗാ യോഷിജ്ജാതിഃ സുഖാര്ഥിനീ
അതിനുശേഷം അവൾ കീഴടങ്ങി; സുഖം തേടുന്ന സ്ത്രീവർഗം അവന്റെ വശമായിരുന്നു.
ഹരിസ്തന്മസ്തകം ഛിത്ത്വാ യോജയാമാസ ബാലകേ ഗജാസ്യയോജനായാശ്ച കാരണം പാപനാശനമ്
ഹരി ആ തല വെട്ടി, ആ ബാലന്റെ ശരീരത്തിൽ ചേർത്തു; ആനയുടെ തല ചേർത്തത് പാപനാശത്തിനായാണ്.
നാരദ ഉവാച ബഭൂവുസ്തദ്രഹസ്യം ച ഗോപനീയം സുദുര്ലഭമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ആ രഹസ്യം മറഞ്ഞുപോയി, അതിവിശേഷമായും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമായുമായിരുന്നു.
കഥം വാ പ്രാപുരേതേ താം കമലാം ജഗതാം പ്രസൂമ്
അവർ എങ്ങിനെ ആ ലോകങ്ങളുടെ കമലയായ ദേവിയെ ലഭിച്ചു?
നാരായണ ഉവാച ഭ്രഷ്ടശ്രീര്ദൈന്യയുക്തശ്ച സ ജഗാമാമരാവതീമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് ദു:ഖിതനായി, അവൻ അമരാവതിയിലേക്കു പോയി.
താം ദദര്ശ നിരാനന്ദോ നിരാനന്ദാം പുരീം മുനേ
അവൻ അവളെയും ആ നഗരത്തെയും കണ്ടു; സന്തോഷമില്ലാത്ത അവളെയും, സന്തോഷരഹിതമായ നഗരത്തെയും, മഹർഷേ.
ഇതി ശ്രുത്വാ ദൂതമുഖാജ്ജഗാമ ഗുരുമന്ദിരമ്
ദൂതന്റെ വായിൽ നിന്നു കേട്ടശേഷം, അവൻ ഗുരുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കു പോയി.
ഗത്വാ നനാമ തം ശക്രഃ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം തഥാ ഗുരുഃ
അവിടെ ചെന്നു, ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഗുരുവിനെ നമസ്കരിച്ചു; ഗുരുവും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
പ്രവൃത്തിം കഥയാമാസ വാക്പതിസ്തം പ്രജാപതിമ്
വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആ സ്ഥിതി പ്രജാപതിക്ക് വിശദീകരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച ലക്ഷ്മീസമശചീഭര്ത്താ പരസ്ത്രീലോലുപഃ സദാ
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ശചീഭർത്താവ് ലക്ഷ്മിയോടു തുല്യനാണ്, എങ്കിലും എപ്പോഴും പരസ്ത്രീകളിൽ ആസക്തനാണ്.
ഗൌതമസ്യാഭിശാപേന ഭഗാംഗഃ സുരസംസദി
ഗൗതമന്റെ ശാപം മൂലം ഭഗന് ദേവസഭയില് കണ്ണ് നഷ്ടമായി.
യഃ പരസ്ത്രീഷു നിരതസ്തസ്യ ശ്രീ വാ കുതോ യശഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യകളിൽ മനസ്സു നിക്ഷേപിക്കുന്നവന് എങ്ങനെയാണു ഐശ്വര്യവും പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കുക?
നൈവേദ്യം ശ്രീഹരേരേവ ദത്തം ദുര്വാസസാ ച തേ
ദുര്വാസൻ ശ്രീഹരിക്കു അർപ്പിച്ച നൈവേദ്യം നിന്നൊന്നു തന്നു.
ക്വ സാ രമ്ഭാ സര്വഭോഗ്യാ ക്വാധുനാ ത്വം ശ്രിയാ ഹതഃ
എവിടെയാണ് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്ന രംഭ? ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്?
വേശ്യാ സശ്രീകമിച്ഛന്തീ നിഃശ്രീകം ന ച ചഞ്ചലാ
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വേശ്യ, ദരിദ്രനോടൊരിക്കലും സ്ഥിരമായി ഇരിക്കില്ല; അവൾ എപ്പോഴും ചഞ്ചളളയാണ്.
യദ്ഗതം തദ്ഗതം വത്സ നിഷ്പന്നം ന നിവര്ത്തതേ
മകനെ, സംഭവിച്ചതു സംഭവിച്ചു; അതു ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ തം ജഗത്സ്രഷ്ടുഃ സ്തോത്രം ച കവചം ദദൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ലോകസ്രഷ്ടാവിന്റെ സ്തോത്രവും കാവചവും അവനു നൽകി.
സ തൈഃ സാര്ദ്ധം ച ഗുരുണാ ഹ്യജപന്മന്ത്രമീപ്സിതമ്
അവൻ ഗുരുവിനെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൂടെക്കൊണ്ട് ആഗ്രഹിച്ച മന്ത്രം ജപിച്ചു.
വര്ഷമേകം നിരാഹാരോ ഭാരതേ പുണ്യദേ ശുഭേ
ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ, ഭാരതഭൂമിയിലെ പുണ്യപ്രദേശത്ത് അവൻ വാസം ചെയ്തു.
ആഗത്യ തം ഹരിസ്തസ്മൈ വാഞ്ഛിതം ച വരം ദദൌ
ഹരി വന്നു, അവൻ ആഗ്രഹിച്ച വരം അവനു നൽകി.
ദത്ത്വാ ജഗാമ വൈകുണ്ഠമിന്ദ്രഃ ക്ഷീരോദമേവ ച
വരം നൽകി ഹരി വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കും, ഇന്ദ്രൻ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്കും പോയി.
സുരേശ്വരോഽരിം ജിത്വാ വൈ ഹ്യലഭച്ചാമരാവതീമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശത്രുവിനെ ജയിച്ച് അമരാവതി നേടി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ശക്രലക്ഷ്മീപ്രാപ്തിര്നാമൈകവിംശതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതിഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ശക്രന് ലക്ഷ്മി ലഭിച്ച കഥയുള്ള ഇരുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച മഹാലക്ഷ്മ്യാശ്ച ലക്ഷ്മീശസ്തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
നാരദൻ ചോദിച്ചു: മഹാലക്ഷ്മിയെയും ലക്ഷ്മിയെയും കുറിച്ച് എനിക്കു പറയൂ, തപസ്സുകാരാ.
നാരായണ ഉവാച ആവിര്ബഭൂവ തത്രൈവ ക്ലിഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ ഹരിഃ സ്വയമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കഷ്ടപ്പെട്ടവനെ കണ്ടു ഹരി സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തമുവാച ഹൃഷീകേശോ വരം വൃണു യഥേപ്സിതമ്
ഹൃഷീകേശൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.'
വരം ദത്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ പ്രവക്തുമുപചക്രമേ
വരം നൽകി ഹൃഷീകേശൻ വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീമധുസൂദന ഉവാച പരമൈശ്വര്യ്യജനകം സര്വശത്രുവിമര്ദനമ്
ശ്രീമധുസൂദനൻ പറഞ്ഞു: ഇതു പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതുമാണ്.