പുഷ്കരം ഗച്ഛതം ശീഘ്രം ഭാസ്കരം ഭജതം സുതൌ
അവർ പുഷ്കരം വേഗത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, ആ രണ്ട് മക്കളും സൂര്യനിൽ ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
തൌ നിഷേവ്യ ദിനേശം തം നീരുജൌ സംബഭൂവതുഃ
അവർ ആ ദിനേശനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചപ്പോൾ, ഇരുവരും രോഗമില്ലാത്തവരായി.
സര്വവിഘ്നഹരം സാരം വിഘ്നേശം വിഘ്നനാശനമ്
സകല തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്നവൻ, സാരമായവൻ, തടസ്സങ്ങളുടെ ദൈവം, എല്ലാ വിഘ്നങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
നാരദ ഉവാച തേജസാ വിക്രമേണൈവ മത്പ്രശ്നം ശ്രോതുമര്ഹസി
നാരദൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ തേജസ്സും വീര്യവും കൊണ്ടു, എന്റെ ചോദ്യം കേൾക്കാൻ നീ അർഹനാണ്.
വിഘ്നനിഘ്നസ്യ യദ്വിഘ്നം ശ്രുതം തത്പരമാദ്ഭുതമ്
തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ തന്നെ ഒരു തടസ്സം നേരിട്ടുവെന്നത് ഞാൻ കേട്ട അതിശയകരമായ കാര്യമാണ്.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി പരം സന്ദേഹഭഞ്ജനമ്
ഇപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംശയം നീക്കുന്ന സത്യം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്ഥിതേഷ്വന്യേഷു ബഹുഷു ജന്തുഷ്വബ്ജഭുവഃ പതേ
താമരയിൽ ജനിച്ചവനേ, അനേകം ജീവികൾ നിലനിൽക്കുന്നിടയിൽ—
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഗോപ്യം സര്വപുരാണേഷു വേദേഷു ച സുദുര്ലഭമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇതെല്ലാം പുരാണങ്ങളിൽ രഹസ്യവും വേദങ്ങളിൽ അപൂർവവുമാണ്.
താരണം സര്വദുഃഖാനാം കാരണം സര്വസമ്പദാമ്
ഇത് എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നൽകുന്നതും എല്ലാ സമ്പത്തുകളുടെ കാരണമുമാണ്.
മഹാലക്ഷ്മ്യാശ്ച ചരിതം സര്വമങ്ഗലമങ്ഗലമ്
ഇത് മഹാലക്ഷ്മിയുടെ ജീവിതം, എല്ലാ മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളമായതുമാണ്.
ശൃണു താത പ്രവക്ഷ്യേഽഹമിതിഹാസം പുരാതനമ്
കേൾക്കൂ, പ്രിയനേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു പുരാതന കഥ പറയാം.
ഏകദൈവ മഹേന്ദ്രശ്ച പുഷ്പഭദ്രാം നദീം യയൌ
ഒരു ദിവസം മഹേന്ദ്രൻ പുഷ്പഭദ്രാ നദിയിലേക്ക് പോയി.
തത്തീരേഽതിരഹഃസ്ഥാനേ പുഷ്പോദ്യാനേ മനോഹരേ
അത് തീരത്ത്, ദീർഘകാലം താമസിക്കാൻ പറ്റിയ മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടത്തിൽ—
ഭ്രമരധ്വനിസംയുക്തേ പുംസ്കോകിലരുതശ്രവേ
മധുപ്രാണികളുടെ ഗുഞ്ചലും കുയിലുകളുടെ പാട്ടും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിൽ—
ദദര്ശ രമ്ഭാം തത്രൈവ ചന്ദ്രലോകാത്സമാഗതാമ്
അവിടെ മഹേന്ദ്രൻ ചന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്ന രംഭയെ കണ്ടു.
ഇച്ഛന്തീമീപ്സിതാം ക്രീഡാം ഗച്ഛന്തീം മദനാശ്രമമ്
തനിക്കിഷ്ടമായ കളി ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൾ മദനാശ്രമത്തിലേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു.
സുശ്രോണീം സുദതീം ശ്യാമാം ബിമ്ബാധരസരോരുഹാമ്
അവൾ സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടും മനോഹരമായ പല്ലുകളും കറുത്ത വർണ്ണവും ബിംബഫലത്തിൻറെ ചുവപ്പും താമരപൂവുപോലെയുള്ള അധരങ്ങളും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
സസ്മിതാസ്യശരച്ചന്ദ്രാം സുകടാക്ഷം ച ബിഭ്രതീമ്
അവളുടെ മുഖം പുഞ്ചിരിയോടെ, ശരത്കാലത്തിലെ ചന്ദ്രനുപോലെയും, കണികെട്ട കണ്ണുകളാൽ ആകർഷകമായ കാഴ്ചകളും കാണിച്ചവളായിരുന്നു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകധരാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവൾ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നതുമായിരുന്നു.
നീലോത്പലദലശ്യാമകജ്ജലോജ്ജലലോചനാമ്
അവളുടെ കണ്ണുകൾ കജലാൽ കറുത്ത് തിളങ്ങുകയും, അവളുടെ വർണ്ണം നീലത്താമരയുടെ ഇലപോലെയും മനോഹരമായിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അത്യുന്നതം സുകഠിനം പത്രരാജിവിരാജിതമ്
അവളുടെ മുലകൾ വളരെ ഉയർന്നതും കട്ടിയുള്ളതും, ഇലകളിൽ രാജാവിനെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ളതുമായിരുന്നു.
സര്വശോഭാം സുവേഷാഢ്യാം സുഭഗാം സുരതോത്സുകാമ്
അവൾ എല്ലാ ആകർഷണവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു; മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നതും, ഭാഗ്യശാലിയായതും, സ്നേഹത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളതുമായിരുന്നതുമാണ്.
വരാമപ്സരസാം രമ്യാമതീവ സ്ഥിരയൌവനാമ്
അവൾ ദേവതകളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരിയായ അപ്സരസ്സായിരുന്നു; അത്യന്തം സുന്ദരിയും, യൗവനം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്തവളുമായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താമതിവേഷാഢ്യാം തത്കടാക്ഷേണ പീഡിതഃ
അവളെ ഇങ്ങനെ ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും, അവളുടെ കണികാഴ്ചയിൽ പറ്റിയതും കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അതിൽ വല്ലാതെ ബാധിക്കപ്പെട്ടു.
ഇന്ദ്ര ഉവാച മയാ ദൃഷ്ടാ ഹി സുചിരാത്കല്യാണി സുഭഗേഽധുനാ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, ഭാഗ്യശാലിയേ, നീയെനിക്ക് വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ഇപ്പോൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.
തവാന്വേഷണകര്ത്താഽഹം ശ്രുത്വാ വാചികമഗ്രതഃ
നിന്റെ പേര് മുമ്പ് കേട്ടതുകൊണ്ട് നിന്നെ അന്വേഷിച്ച് വന്നതെനിക്ക് തന്നെയാണ്.
സുവാസിതജലാര്ഥീ യഃ കിമിച്ഛേത്പങ്കിലം ജലമ്
സുഖവാസനയുള്ള വെള്ളം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എങ്ങനെ ചെളിയുള്ള വെള്ളം ഇച്ഛിക്കും?
സുധാര്ഥീ ന സുരാമിച്ഛേദ്ദുഗ്ധാര്ഥീ നാവിലം ജലമ്
അമൃതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മദ്യത്തിന് ആഗ്രഹിക്കില്ല; പാലിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മലിനജലം ആഗ്രഹിക്കില്ല.
സ്വര്ഗീ ച നരകം നേച്ഛേത്സുഭോഗീ ദുഷ്ടഭോജനമ് വിഹായ രത്നാഭരണം കോഽപീച്ഛേല്ലോഹഭൂഷണമ്
സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ നരകത്തിന് ആഗ്രഹിക്കില്ല; സുഖഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ദുഷ്ടഭക്ഷണം ഇച്ഛിക്കില്ല. രത്നാഭരണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഇരുമ്പ് ആഭരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരാണ്?
ത്വാം നാശ്ലിഷ്യ മഹാവിജ്ഞാം കാം മൂഢോ ഗന്തുമിച്ഛതി
നിനക്കു ചേർന്ന് കഴിയാതെ, മഹത്തായ ജ്ഞാനമുള്ള നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്, മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരാണ്, അതും ഒരു മണ്ടൻ മാത്രമേ ആകൂ.