പരമാനന്ദസംയുക്തോ ദേവ്യാ സഹ മഹേശ്വരഃ പുഷ്ടിം ദദൌ വിവാഹേന ഗണേശായ മഹാത്മനേ
പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ മഹേശ്വരൻ, ദേവിയോടൊപ്പം, മഹാത്മാവായ ഗണേശന് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ച് ഐശ്വര്യം അനുഗ്രഹിച്ചു.
സുതാഭ്യാം സഗണൈഃ സാര്ദ്ധം പാര്വതീ ഹൃഷ്ടമാനസാ
പാർവതി ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, തന്റെ രണ്ട് മക്കളും അനുചരന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം കുമാരസ്യാഭിഷേചനമ്
ഇങ്ങനെ കുമാരന്റെ അഭിഷേകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
പാര്വതീപുത്രലാഭശ്ച ദേവാനാം ച സമാഗമഃ
പാർവതിക്ക് മകനുണ്ടായതും ദേവന്മാരുടെ സംഗമവും ഇതിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാരദ ഉവാച പൃച്ഛാമി ത്വാമഹം കിംചിദതിസന്ദേഹവാന്യതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇതിൽ എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്, അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സുതസ്യ ത്രിദശേശസ്യ ശംകരസ്യ മഹാത്മനഃ
അത് മഹാത്മാവായ ശംകരന്റെ, ദേവന്മാരുടെ അധിപന്റെ മകനെക്കുറിച്ചാണ്.
പരിപൂര്ണതമഃ ശ്രീമാന്പരമാത്മാ പരാത്പരഃ
അവൻ പൂർണ്ണമായും സമ്പൂർണ്ണനും മഹിമയുള്ളവനും പരമാത്മാവും അതിൽപോലും അതിപരമവുമാണ്.
അഹോ ഭഗവതസ്തസ്യ മസ്തകച്ഛേദനം വിഭോ
ഭഗവനേ, അവന്റെ തല എങ്ങനെ മുറിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് എങ്ങനെയുണ്ടായി?
നാരായണ ഉവാച വിഘ്നേശസ്യ ബഭൂവേദം വിഘ്നം യേന ച നാരദ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഗണപതിക്ക് ഈ തടസ്സം സംഭവിച്ചു, എങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ പറയാം.
ഏകദാ ശംകരഃ സൂര്യ്യം ജഘാന പരമഷ്ടധാ
ഒരു ദിവസം ശംകരൻ സൂര്യനെ അടിച്ചു അനേകം ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു.
ശ്രീസൂര്യ്യോഽമോഘശൂലേനാശനിതുല്യേന തേജസാ
മഹിമയുള്ള സൂര്യൻ, അപ്രമേഹമായ കുന്തം കൈവശം വച്ചവൻ, മിന്നലിനോടു സമമായ തേജസ്സുള്ളവൻ—
ദദര്ശ കശ്യപഃ പുത്രം മൃതമുത്താനലോചനമ്
കശ്യപൻ തന്റെ മകനെ മരിച്ച നിലയിൽ, കണ്ണുകൾ മേലോട്ടു തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഹാഹാകാരം സുരാശ്ചക്രുര്വിലേപുര്ഭയകാതരാഃ
ദേവന്മാർ ഭയത്താൽ വിങ്ങി, ദുഃഖത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
നിഷ്പ്രഭം തനയം ദൃഷ്ട്വാ ചാശപത്കശ്യപഃ ശിവമ്
തന്റെ മകൻ ഉജ്ജ്വലതയില്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട കശ്യപൻ ശിവനെ ശപിച്ചു.
മത്പുത്രസ്യ യഥാ വക്ഷശ്ഛിന്നം ശൂലേന തേഽദ്യ വൈ
ഇന്ന് എന്റെ മകന്റെ നെഞ്ച് നിന്റെ കുന്തം കൊണ്ടു ചിതറിപ്പോയതുപോലെ—
ശിവശ്ച ഗലിതക്രോധഃ ക്ഷണേനൈവാശുതോഷകഃ
ശിവൻ, ക്രോധം വിട്ട്, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തന്നെ ശാന്തനായി; അവൻ എളുപ്പത്തിൽ തൃപ്തനാകുന്നവനാണ്.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാനാമംശശ്ച ത്രിഗുണാത്മകഃ
അവൻ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ഭാഗംപോലെയാണ്, കൂടാതെ മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെയും സ്വഭാവമുള്ളവനാണ്.
നനാമ പിതരം ഭക്ത്യാ ശംകരം ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തിയോടെ തന്റെ അച്ഛനായി ശങ്കരനെ ഭക്തവത്സലനായവൻ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
വിഷയാന്നൈവ ജഗ്രാഹ കോപേനൈവമുവാച ഹ
അവൻ ഒരു ഭോഗവും സ്വീകരിച്ചില്ല; കോപത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സര്വം തുച്ഛമനിത്യം ച നശ്വരം ചേശ്വരം വിനാ
ഈശ്വരനെ കൂടാതെ എല്ലാം തുച്ഛവും നശ്വരവും സ്ഥിരതയില്ലാത്തതുമാണ്.
ദേവൈശ്ച പ്രേരിതോ ബ്രഹ്മാ സമാഗത്യ സസമ്ഭ്രമഃ
ദേവന്മാർ പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ ബ്രഹ്മാവ് ഭയത്തോടെയും ആകുലതയോടെയും അവിടെ എത്തി.
തസ്മൈ ദത്ത്വാഽഽശിഷശ്ശമ്ഭുര്ബ്രഹ്മാ ച സ്വാലയം മുദാ
ശംഭുവും ബ്രഹ്മാവും അവനു അനുഗ്രഹം നൽകി സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥ മാലീ സുമാലീ ച വ്യാധിഗ്രസ്തൌ ബഭൂവതുഃ
അതിനുശേഷം മാലിയും സുമാലിയും ഇരുവരും രോഗബാധിതരായി.
താവുവാച സ്വയം ബ്രഹ്മാ യുവാം ച ഭജതാം രവിമ്
ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ അവരോടു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ഇരുവരും രവിയെ ആരാധിക്കണം.'
സൂര്യ്യസ്യ കവചം സ്തോത്രം സര്വപൂജാവിധിം വിധിഃ
സൂര്യന്റെ കവചവും സ്തോത്രവും എല്ലാ പൂജാവിധികളും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു.
തതസ്തൌ പുഷ്കരം ഗത്വാ സിഷേവാതേ രവിം മുനേ
അപ്പുറത്ത് ആ ഇരുവരും പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി രവിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.
തതഃ സൂര്യ്യാദ്വരം പ്രാപ്യ നിജരൂപൌ ബഭൂവതുഃ
ശേഷം സൂര്യനിൽ നിന്ന് വരം ലഭിച്ച് അവർ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രൂപം വീണ്ടെടുത്തു.
നാരദ ഉവാച ദാനവാഭ്യാം പുരാ ദത്തം സൂര്യസ്യ പരമാത്മനഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'പണ്ടു ദാനവരായ ആ ഇരുവരും പരമാത്മാവായ സൂര്യനെ ആരാധിച്ചു.'
കിം വാ പൂജാവിധാനം വാ കിം മന്ത്രം വ്യാധിനാശനമ്
ആരാധനയുടെ വിധി എന്താണ്, രോഗം നീക്കുന്ന മന്ത്രം ഏതാണ്?
സൂത ഉവാച സ്തോത്രം ച കവചം മന്ത്രമൂചേ തത്പൂജനക്രമമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'അവൻ സ്തോത്രവും കവചവും ആ ആരാധനയുടെ ക്രമവും പറഞ്ഞു.'