ശ്വേതച്ഛത്രം രത്നമാലാം ദദൌ തസ്മൈ ജലേശ്വരഃ
ജലേശ്വരൻ അവനു വെളുത്ത കുടയും രത്നമാലയും നൽകി.
മനോയായിരഥം സൂര്യ്യഃ സന്നാഹം ച മനോരമമ് നാനാശസ്ത്രാണ്യുപായാനി സര്വേ ദേവാ ദദുര്മുദാ
സൂര്യൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ഓടുന്ന രഥവും മനോഹരമായ കവചവും നൽകി; എല്ലാ ദേവതകളും സന്തോഷത്തോടെ വിവിധ ആയുധങ്ങളും ഉപായങ്ങളും നൽകി.
കാമശാസ്ത്രം കാമദേവോ ദദൌ തസ്മൈ മുദാഽന്വിതഃ
കാമദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ കാമശാസ്ത്രം അവനു നൽകി.
പാര്വതീ സസ്മിതാ ഹൃഷ്ടാ പരമാനന്ദമാനസാ
പാർവതി പുഞ്ചിരിയോടെ, ആനന്ദം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ,
ബുദ്ധിം സുനിര്മലാം ശാന്തിം തുഷ്ടിം പുഷ്ടിം ക്ഷമാം ധൃതിമ്
സുതാര്യമുള്ള ബുദ്ധി, ശാന്തി, തൃപ്തി, പോഷണം, ക്ഷമ, ധൈര്യം എന്നിവ നൽകി.
പ്രജാപതിര്ദേവസേനാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
പ്രജാപതി രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ ദേവസേനയെ നൽകി.
ദദൌ തസ്മൈ വേദമന്ത്രൈര്വിവാഹവിധിനാ സ്വയമ്
വേദമന്ത്രങ്ങളോടെ, വിവാഹരീതിപ്രകാരം, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവളെ അവനു നൽകി.
അഭിഷിച്യ കുമാരം ച സര്വേ ദേവാ യയുര്ഗൃഹമ്
കുമാരനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, എല്ലാ ദേവതകളും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
നാരായണം ച ബ്രഹ്മാണം ധര്മം തുഷ്ടാവ ശംകരഃ
ശംകരൻ നാരായണനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ധർമ്മനെയും സ്തുതിച്ചു.
പ്രീത്യാ യയൌ ച ശൈലേന്ദ്രഃ സഗണഃ ശംകരാര്ചിതഃ
ശൈലേന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ശംകരൻ ആദരപൂർവ്വം വിടപറഞ്ഞു.
പരമാനന്ദസംയുക്തോ ദേവ്യാ സഹ മഹേശ്വരഃ പുഷ്ടിം ദദൌ വിവാഹേന ഗണേശായ മഹാത്മനേ
പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ മഹേശ്വരൻ, ദേവിയോടൊപ്പം, മഹാത്മാവായ ഗണേശന് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ച് ഐശ്വര്യം അനുഗ്രഹിച്ചു.
സുതാഭ്യാം സഗണൈഃ സാര്ദ്ധം പാര്വതീ ഹൃഷ്ടമാനസാ
പാർവതി ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, തന്റെ രണ്ട് മക്കളും അനുചരന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം കുമാരസ്യാഭിഷേചനമ്
ഇങ്ങനെ കുമാരന്റെ അഭിഷേകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
പാര്വതീപുത്രലാഭശ്ച ദേവാനാം ച സമാഗമഃ
പാർവതിക്ക് മകനുണ്ടായതും ദേവന്മാരുടെ സംഗമവും ഇതിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാരദ ഉവാച പൃച്ഛാമി ത്വാമഹം കിംചിദതിസന്ദേഹവാന്യതഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇതിൽ എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്, അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സുതസ്യ ത്രിദശേശസ്യ ശംകരസ്യ മഹാത്മനഃ
അത് മഹാത്മാവായ ശംകരന്റെ, ദേവന്മാരുടെ അധിപന്റെ മകനെക്കുറിച്ചാണ്.
പരിപൂര്ണതമഃ ശ്രീമാന്പരമാത്മാ പരാത്പരഃ
അവൻ പൂർണ്ണമായും സമ്പൂർണ്ണനും മഹിമയുള്ളവനും പരമാത്മാവും അതിൽപോലും അതിപരമവുമാണ്.
അഹോ ഭഗവതസ്തസ്യ മസ്തകച്ഛേദനം വിഭോ
ഭഗവനേ, അവന്റെ തല എങ്ങനെ മുറിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് എങ്ങനെയുണ്ടായി?
നാരായണ ഉവാച വിഘ്നേശസ്യ ബഭൂവേദം വിഘ്നം യേന ച നാരദ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: നാരദാ, ഗണപതിക്ക് ഈ തടസ്സം സംഭവിച്ചു, എങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ പറയാം.
ഏകദാ ശംകരഃ സൂര്യ്യം ജഘാന പരമഷ്ടധാ
ഒരു ദിവസം ശംകരൻ സൂര്യനെ അടിച്ചു അനേകം ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു.
ശ്രീസൂര്യ്യോഽമോഘശൂലേനാശനിതുല്യേന തേജസാ
മഹിമയുള്ള സൂര്യൻ, അപ്രമേഹമായ കുന്തം കൈവശം വച്ചവൻ, മിന്നലിനോടു സമമായ തേജസ്സുള്ളവൻ—
ദദര്ശ കശ്യപഃ പുത്രം മൃതമുത്താനലോചനമ്
കശ്യപൻ തന്റെ മകനെ മരിച്ച നിലയിൽ, കണ്ണുകൾ മേലോട്ടു തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഹാഹാകാരം സുരാശ്ചക്രുര്വിലേപുര്ഭയകാതരാഃ
ദേവന്മാർ ഭയത്താൽ വിങ്ങി, ദുഃഖത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
നിഷ്പ്രഭം തനയം ദൃഷ്ട്വാ ചാശപത്കശ്യപഃ ശിവമ്
തന്റെ മകൻ ഉജ്ജ്വലതയില്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട കശ്യപൻ ശിവനെ ശപിച്ചു.
മത്പുത്രസ്യ യഥാ വക്ഷശ്ഛിന്നം ശൂലേന തേഽദ്യ വൈ
ഇന്ന് എന്റെ മകന്റെ നെഞ്ച് നിന്റെ കുന്തം കൊണ്ടു ചിതറിപ്പോയതുപോലെ—
ശിവശ്ച ഗലിതക്രോധഃ ക്ഷണേനൈവാശുതോഷകഃ
ശിവൻ, ക്രോധം വിട്ട്, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തന്നെ ശാന്തനായി; അവൻ എളുപ്പത്തിൽ തൃപ്തനാകുന്നവനാണ്.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാനാമംശശ്ച ത്രിഗുണാത്മകഃ
അവൻ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ഭാഗംപോലെയാണ്, കൂടാതെ മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെയും സ്വഭാവമുള്ളവനാണ്.
നനാമ പിതരം ഭക്ത്യാ ശംകരം ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തിയോടെ തന്റെ അച്ഛനായി ശങ്കരനെ ഭക്തവത്സലനായവൻ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
വിഷയാന്നൈവ ജഗ്രാഹ കോപേനൈവമുവാച ഹ
അവൻ ഒരു ഭോഗവും സ്വീകരിച്ചില്ല; കോപത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സര്വം തുച്ഛമനിത്യം ച നശ്വരം ചേശ്വരം വിനാ
ഈശ്വരനെ കൂടാതെ എല്ലാം തുച്ഛവും നശ്വരവും സ്ഥിരതയില്ലാത്തതുമാണ്.