ത്വാമനിര്വചനീയം ച കഥം ജാനന്തി കൃത്തികാഃ
വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ കഴിയാത്ത നിന്നെ കൃതികകൾ എങ്ങനെ അറിയും?
ഭ്രാതര്യേ യം ന ജാനന്തി തേ തം കുര്വന്ത്യനാദരമ്
സ്വന്തം സഹോദരനെ അറിയാത്തവർ അവനെ ആദരവില്ലാതെ പെരുമാറുന്നു.
കാര്ത്തികേയ ഉവാച ജ്ഞാനീ ത്വം കാ പ്രശംസാ തേ യതോ മൃത്യുഞ്ജയാശ്രിതഃ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: നീ ജ്ഞാനിയാണ്; മരണത്തെ ജയിച്ചവന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നിന്നിരിക്കുന്ന നിനക്ക് എന്ത് പ്രശംസ വേണം?
കര്മണാ ജന്മ യേഷാം വാ യാസു യാസു ച യോനിഷു
ആരുടെയോ പ്രവൃത്തിയും ജന്മവും, ഏത് യോനിയിൽ ജനിച്ചാലും,
യേ യത്ര സന്തി സന്തോ വാ മൂഢാ വാ കര്മഭോഗതഃ
ആരും എവിടെയുണ്ടായാലും, സന്മാർഗ്ഗികളോ മൂടന്മാരോ, അവരുടേതായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായാണ് അങ്ങനെ ഉള്ളത്.
സാമ്പ്രതം ജഗതാം മാതാ വിഷ്ണുമായാ സനാതനീ
ഇപ്പോൾ, സനാതനമായ വിഷ്ണുമായയാണ് ലോകങ്ങളുടെ മാതാവ്.
ശൈലേന്ദ്രപത്നീ ഗര്ഭേ സാ ചാലഭജ്ജന്മ ഭാരതേ
പർവതാധിപന്റെ ഭാര്യ ഭാരതത്തിൽ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കാത്തവളായി ജനിച്ചു.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യ്യന്തം സര്വം മിഥ്യൈവ കൃത്രിമമ്
ബ്രഹ്മ മുതൽ പുല്ല് വരെ എല്ലാം മിഥ്യയും കൃത്രിമവുമാണ്.
കല്പേ കല്പേ ജഗന്മാതാ മാതാ മേ പ്രതിജന്മനി
ഓരോ കാലത്തിലും, ലോകത്തിന്റെ മാതാവാണ് എന്റെ ഓരോ ജന്മത്തിലും മാതാവ്.
പ്രകൃതേരുദ്ഭവാസ്സത്യം ജഗത്യാം സര്വയോഷിതഃ
ലോകത്തിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
താസാമഹം പോഷ്യപുത്രോ മദമ്ബാഃ പോഷണാദിമാഃ
അവരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ പോഷിക്കപ്പെടുന്ന പുത്രനാണ്; എന്നെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവരാണ് എന്റെ അമ്മമാർ.
ന ഗര്ഭജോഽഹം ശൈലേന്ദ്രകന്യായാ നന്ദികേശ്വര
നന്ദികേശ്വരാ, ഞാൻ പർവതാധിപന്റെ മകളുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനല്ല.
സ്തനദാത്രീ ഗര്ഭധാത്രീ ഭക്ഷ്യദാത്രീ ഗുരുപ്രിയാ
പാൽ നൽകുന്നവൾ, ഗർഭം വഹിക്കുന്നവൾ, ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൾ, ഗുരുവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവൾ—
സഗര്ഭകന്യാ ഭഗിനീ പുത്രപത്നീ പ്രിയാപ്രസൂഃ
ഗർഭമുള്ള മകൾ, സഹോദരി, പുത്രന്റെ ഭാര്യ, പ്രസവിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവൾ—
മാതുഃ പിതുശ്ച ഭഗിനീ മാതുലാനീ തഥൈവ ച
മാതാവിന്റെയും പിതാവിന്റെയും സഹോദരി, അങ്ങനെ തന്നെ മാമയുടെ ഭാര്യ—
ഇമാശ്ച സര്വസിദ്ധിജ്ഞാഃ പരമൈശ്വര്യ്യസംയുതാഃ
ഇവരൊക്കെയും എല്ലാ സിദ്ധികൾ അറിയുന്നവരും പരമ ഐശ്വര്യത്തോടെ സമ്പന്നരുമാണ്.
വിഷ്ണുനാ പ്രേരിതസ്ത്വം ച ശമ്ഭോഃ പുത്രസമോ മഹാന്
നീ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രചോദനത്തോടെ, ശിവന്റെ മകനോടു സമമായ മഹത്വമുള്ളവനാണ്.
നാരായണ ഉവാച ഉവാച കിംചിദ്യുക്തം ച വചനം ശങ്കരാത്മജഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശങ്കരന്റെ മകൻ കുറച്ച് വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു.
കാര്തികേയ ഉവാച മാതരം ബന്ധുവര്ഗാംശ്ചാപ്യാജ്ഞാം മേ ദത്ത മാതരഃ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: അമ്മേ, എന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ അനുമതിയും, അമ്മയുടെ അനുമതിയും ദയവായി തരിക.
ദൈവാധീനം ജഗത്സര്വം ജന്മ കര്മ ശുഭാവഹമ്
ഈ ലോകം മുഴുവൻ ദൈവത്തിന്റെ അധീനത്തിലാണ്; ജന്മവും പ്രവർത്തിയും ശുഭഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.
കൃഷ്ണായത്തം ച തദ്ദൈവം സ ച ദൈവാത്പരസ്തതഃ
ആ ദൈവികത കൃഷ്ണനിൽ ആശ്രിതമാണ്; കൃഷ്ണൻ ദൈവത്തേക്കാൾ ഉയർന്നവനാണ്.
ദൈവം വര്ദ്ധയിതും ശക്തഃ ക്ഷയം കര്ത്തും സ്വലീലയാ
കൃഷ്ണൻ ദൈവികത വളർത്താനും, തന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അതിനെ നശിപ്പിക്കാനും കഴിവുള്ളവനാണ്.
തസ്മാദ്ഭജത ഗോവിന്ദം മോഹം ത്യജത ദുഃഖദമ്
അതിനാൽ, ഗോവിന്ദനെ ആരാധിക്കൂ; ദു:ഖം നൽകുന്ന മായയെ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
പരമാനന്ദജനനം മോഹജാലനികൃന്തനമ്
അവൻ പരമാനന്ദം പകരുന്നു, മായയുടെ ജാലം വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു.
കോഽഹം ഭവാബ്ധൌ യുഷ്മാകം കാ വാ യൂയം മമാത്മികാഃ
ഈ ഭവസാഗരത്തിൽ ഞാൻ ആരാണ്? നിങ്ങൾ ആരാണ്, എന്റെ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളേ?
സംശ്ലേഷം വാ വിയോഗം വാ സര്വമീശ്വരചിന്തയാ
സമാഗമമോ, വേർപാടോ, എല്ലാം ഈശ്വരന്റെ ചിന്തയിലാണു ഉൾപ്പെടുന്നത്.
ജലബുദ്ബുദവത്സര്വമനിത്യം ച ജഗത്ത്രയമ്
ലോകത്രയം മുഴുവൻ ജലത്തിലെ ബുഭുദങ്ങൾ പോലെ നശ്വരമാണ്.
സന്തസ്തത്ര ന ലിപ്യന്തേ വായുവത്കൃഷ്ണചേതസഃ
കൃഷ്ണനിൽ മനസുള്ള സന്മാർഗ്ഗികൾ അവിടെ കാറ്റുപോലെ അശുദ്ധിയിലാകുന്നില്ല.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ താ നത്വാ സാര്ദ്ധം ശങ്കരപാര്ഷദൈഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശങ്കരന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം അവൻ നമസ്കരിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ദദര്ശ രഥമുത്തമമ്
അതിനിടയിൽ അവൻ അവിടെ അതിമനോഹരമായ ഒരു രഥം കണ്ടു.