രുദ്രാംശ്ച ഭൈരവാംശ്ചൈവ ശിവതുല്യപരാക്രമാന്
ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യശാലികളായ രുദ്രന്മാരെയും ഭൈരവന്മാരെയും
തേ സര്വേ ശിവദൂതാശ്ച നാനാശസ്ത്രാസ്ത്രപാണയഃ
അവരൊക്കെയും ശിവന്റെ അനുചരന്മാർ, പലവിധ ആയുധങ്ങളും ആയിരുത്തിയവരായിരുന്നു
ദൃഷ്ട്വാ താന്കൃത്തികാഃ സര്വാ ഭയവിഹ്വലമാനസാഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ കൃത്തികകൾ എല്ലാവരും ഭയത്തിൽ മനസ്സു വിറച്ചു
കൃത്തികാ ഊചുഃ ന ജാനീമോ വയം കസ്യ കരാലാനി ച ബാലക
കൃത്തികകൾ പറഞ്ഞു: ഈ ഭയങ്കരമായ കുട്ടികൾ ആരുടേതാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല
കാര്ത്തികേയ ഉവാച ദുര്നിവാര്യ്യഃ കര്മപാകോ മാതരഃ കേന വാര്യ്യതേ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, കര്മ്മഫലം തടയാൻ ആരാലും കഴിയില്ല, അതു തടയാൻ ആരുണ്ട്?
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സേനാനീര്നന്ദികേശ്വരഃ
അതിനിടയിൽ അവിടെയെത്തി സേനാനായകനായ നന്ദികേശ്വരൻ
നന്ദികേശ്വര ഉവാച പ്രേഷിതസ്യ സുരേന്ദ്രസ്യ സംഹര്തുഃ ശംകരസ്യ ച
നന്ദികേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രനും ലോകത്തെ സംഹരിക്കുന്ന ശങ്കരനും അയച്ചവനാണ് ഞാൻ
കൈലാസേ സര്വദേവാശ്ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
കൈലാസത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു
ശൈലേന്ദ്രകന്യാ തം വിഷ്ണും ജഗതാം പരിപാലകമ്
പർവ്വതരാജകുമാരി ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനോട്
പപ്രച്ഛ ദേവാന്വിഷ്ണുസ്താന്ക്രമേണാവാപ്തിഹേതവേ
വിഷ്ണു അവിടെ ദേവന്മാരോടൊന്നൊന്നിച്ച് മോക്ഷം നേടാനുള്ള കാരണത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു
ത്വമത്ര കൃത്തികാസ്ഥാനേ കഥയാമാസുരീശ്വരമ് യാ ബഭൂവ രഹഃക്രീഡാ പാര്വതീശിവയോഃ പുരാ
നീ കൃത്തികകളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന്, പാര്വതിയുടെയും ശിവന്റെയും രഹസ്യക്രീഡയെ ഭഗവാനെ അറിയിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു
ദൃഷ്ടസ്യ ച സുരൈഃ ശമ്ഭോവീര്യ്യം ഭൂമൌ പപാത ഹ തതോ ലബ്ധഃ കൃത്തികാഭിരമൂഭിര്ഗച്ഛ സാമ്പ്രതമ്
ദേവന്മാർ കണ്ട ശിവന്റെ വീര്യം ഭൂമിയിൽ വീണു; പിന്നെ അത് കൃത്തികകൾ ഏറ്റെടുത്തു — നീ ഇവരോടൊപ്പം പോകുക
തവാഭിഷേകം വിഷ്ണുശ്ച കരിഷ്യതി സുരൈഃ സഹ പുത്രസ്ത്വം വിശ്വസംഹര്ത്തുസ്ത്വാം ഗോപ്തും ന ക്ഷമാ ഇമാഃ
വിഷ്ണുവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് നിന്റെ അഭിഷേകം നടത്തും; നീ ലോകസംഹാരകന്റെ മകനാണ്, ഇവർക്ക് നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല
നാഗ്നിം ഗോപ്തും യഥാ ശക്തഃ ശുഷ്കവൃക്ഷഃ സ്വകോടരേ യഥാ പതന്മഹാകൂപേ ദ്വിജരാജോ ന രാജതേ
ഒരു ഉണങ്ങിയ മരക്കൊമ്പിൽ അഗ്നിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെയും, വലിയ കുഴിയിൽ വീണ പക്ഷിരാജാവിന് തിളങ്ങാൻ കഴിയാത്തതുപോലെയും
കരോഷി ജഗദാലോകം നാച്ഛന്നോഽസ്യാങ്ഗതേജസാ
നീ ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ഇവരുടെ ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്നു നീ മറഞ്ഞുപോകുന്നില്ല
വിഷ്ണുസ്ത്വം ച ജഗദ്വ്യാപീ നാസാം വ്യാപ്യോഽസി ശാമ്ഭവ
നീ വിഷ്ണുവാണ്, ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ശിവപുത്രാ, ഇവർ നിന്നിൽ വ്യാപിക്കാറില്ല
യോഗീന്ദ്രോ നാനുലിപ്തസ്ത്വം ഭോഗീ ച പരിപോഷണേ
നീ യോഗികളിൽ പ്രധാനൻ, അശുദ്ധിയൊന്നും തൊടാത്തവൻ; സകലത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന അനുഭവശീലിയും നീ തന്നെയാണ്
വിശ്വാധാരസ്ത്വമീശശ്ച നാമൃതേ സമ്ഭവേത്സ്ഥിതിഃ
ലോകത്തിന് അടിസ്ഥാനവും ഈശ്വരനും നീ; നിന്നില്ലാതെ സൃഷ്ടിക്ക് നിലനിൽപ്പില്ല
നഹി സര്വേശ്വരാവാസഃ സമ്ഭവേത്കൃത്തികാലയേ
സകലദേവന്മാരുടെ അധിവസം കൃതികകളുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല.
ത്വാം ച ദേവാ ന ജാനന്തി ഭക്താനുഗ്രഹ വിഗ്രഹമ്
ഭക്തന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന രൂപമായ നിന്നെ ദേവന്മാർ പോലും അറിയുന്നില്ല.
ത്വാമനിര്വചനീയം ച കഥം ജാനന്തി കൃത്തികാഃ
വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ കഴിയാത്ത നിന്നെ കൃതികകൾ എങ്ങനെ അറിയും?
ഭ്രാതര്യേ യം ന ജാനന്തി തേ തം കുര്വന്ത്യനാദരമ്
സ്വന്തം സഹോദരനെ അറിയാത്തവർ അവനെ ആദരവില്ലാതെ പെരുമാറുന്നു.
കാര്ത്തികേയ ഉവാച ജ്ഞാനീ ത്വം കാ പ്രശംസാ തേ യതോ മൃത്യുഞ്ജയാശ്രിതഃ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: നീ ജ്ഞാനിയാണ്; മരണത്തെ ജയിച്ചവന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നിന്നിരിക്കുന്ന നിനക്ക് എന്ത് പ്രശംസ വേണം?
കര്മണാ ജന്മ യേഷാം വാ യാസു യാസു ച യോനിഷു
ആരുടെയോ പ്രവൃത്തിയും ജന്മവും, ഏത് യോനിയിൽ ജനിച്ചാലും,
യേ യത്ര സന്തി സന്തോ വാ മൂഢാ വാ കര്മഭോഗതഃ
ആരും എവിടെയുണ്ടായാലും, സന്മാർഗ്ഗികളോ മൂടന്മാരോ, അവരുടേതായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായാണ് അങ്ങനെ ഉള്ളത്.
സാമ്പ്രതം ജഗതാം മാതാ വിഷ്ണുമായാ സനാതനീ
ഇപ്പോൾ, സനാതനമായ വിഷ്ണുമായയാണ് ലോകങ്ങളുടെ മാതാവ്.
ശൈലേന്ദ്രപത്നീ ഗര്ഭേ സാ ചാലഭജ്ജന്മ ഭാരതേ
പർവതാധിപന്റെ ഭാര്യ ഭാരതത്തിൽ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കാത്തവളായി ജനിച്ചു.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യ്യന്തം സര്വം മിഥ്യൈവ കൃത്രിമമ്
ബ്രഹ്മ മുതൽ പുല്ല് വരെ എല്ലാം മിഥ്യയും കൃത്രിമവുമാണ്.
കല്പേ കല്പേ ജഗന്മാതാ മാതാ മേ പ്രതിജന്മനി
ഓരോ കാലത്തിലും, ലോകത്തിന്റെ മാതാവാണ് എന്റെ ഓരോ ജന്മത്തിലും മാതാവ്.
പ്രകൃതേരുദ്ഭവാസ്സത്യം ജഗത്യാം സര്വയോഷിതഃ
ലോകത്തിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.