രാത്രിരുവാച പ്രാണേഭ്യോഽപി പ്രേമപാത്രം യഃ പോഷ്ടാ തസ്യ പുത്രകഃ
രാത്രി പറഞ്ഞു: ജീവനേക്കാൾ സ്നേഹപാത്രനായ പോഷകൻ അവരുടേത് തന്നെയാണ് മകൻ.
ദിനമുവാച പ്രശംസിതാനി സ്വാദൂനി ഭോജയാമാസുരേവ തമ്
ദിനം പറഞ്ഞു: അവർ അവനെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട രുചികരമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ നൽകി പോഷിപ്പിച്ചു.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സന്തുഷ്ടോ മധുസൂദനഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മധുസൂദനൻ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പുത്രസ്യ വാര്ത്താം സമ്പ്രാപ്യ പാര്വതീ ഹൃഷ്ടമാനസാ ദദൌ സര്വാണി വിപ്രേഭ്യോ വാസാംസി വിവിധാനി ച
മകനിന്റെ വാർത്ത അറിഞ്ഞ്, പാർവതി സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ വിധ വസ്ത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകി.
ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ മേനാ സാവിത്രീ സര്വയോഷിതഃ
ലക്ഷ്മി, സർസ്വതി, മേന, സാവിത്രി, മറ്റ് എല്ലാ സ്ത്രീകളും—
നാരായണ ഉവാച പ്രേരിതോ വിഷ്ണുനാ ദേവൈര്മുനിഭിഃ പര്വതൈര്മുനേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രേരണയിൽ ദേവന്മാരും, മുനിമാരും, പർവതങ്ങളും—
ദൂതാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ മഹാബലപരാക്രമാന്
അവൻ മഹാശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
നന്ദീശ്വരം മഹാകാലം വജ്രദന്തം ഭഗന്ദരമ്
നന്ദീശ്വരൻ, മഹാകാലൻ, വജ്രദന്തൻ, ഭഗന്ദരൻ—
ലക്ഷം ച ക്ഷേത്രപാലാനാം ഭൂതാനാം ച ത്രിലക്ഷകമ്
നൂറായിരം ക്ഷേത്രപാലന്മാരെയും മൂന്നു ലക്ഷം ഭൂതങ്ങളെയും,
കൂഷ്മാണ്ഡാനാം ചതുര്ലക്ഷം ത്രിലക്ഷം ബ്രഹ്മരാക്ഷസാന്
നാലു ലക്ഷം കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരെയും മൂന്നു ലക്ഷം ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരെയും—
രുദ്രാംശ്ച ഭൈരവാംശ്ചൈവ ശിവതുല്യപരാക്രമാന്
ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യശാലികളായ രുദ്രന്മാരെയും ഭൈരവന്മാരെയും
തേ സര്വേ ശിവദൂതാശ്ച നാനാശസ്ത്രാസ്ത്രപാണയഃ
അവരൊക്കെയും ശിവന്റെ അനുചരന്മാർ, പലവിധ ആയുധങ്ങളും ആയിരുത്തിയവരായിരുന്നു
ദൃഷ്ട്വാ താന്കൃത്തികാഃ സര്വാ ഭയവിഹ്വലമാനസാഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ കൃത്തികകൾ എല്ലാവരും ഭയത്തിൽ മനസ്സു വിറച്ചു
കൃത്തികാ ഊചുഃ ന ജാനീമോ വയം കസ്യ കരാലാനി ച ബാലക
കൃത്തികകൾ പറഞ്ഞു: ഈ ഭയങ്കരമായ കുട്ടികൾ ആരുടേതാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല
കാര്ത്തികേയ ഉവാച ദുര്നിവാര്യ്യഃ കര്മപാകോ മാതരഃ കേന വാര്യ്യതേ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, കര്മ്മഫലം തടയാൻ ആരാലും കഴിയില്ല, അതു തടയാൻ ആരുണ്ട്?
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സേനാനീര്നന്ദികേശ്വരഃ
അതിനിടയിൽ അവിടെയെത്തി സേനാനായകനായ നന്ദികേശ്വരൻ
നന്ദികേശ്വര ഉവാച പ്രേഷിതസ്യ സുരേന്ദ്രസ്യ സംഹര്തുഃ ശംകരസ്യ ച
നന്ദികേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രനും ലോകത്തെ സംഹരിക്കുന്ന ശങ്കരനും അയച്ചവനാണ് ഞാൻ
കൈലാസേ സര്വദേവാശ്ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
കൈലാസത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു
ശൈലേന്ദ്രകന്യാ തം വിഷ്ണും ജഗതാം പരിപാലകമ്
പർവ്വതരാജകുമാരി ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനോട്
പപ്രച്ഛ ദേവാന്വിഷ്ണുസ്താന്ക്രമേണാവാപ്തിഹേതവേ
വിഷ്ണു അവിടെ ദേവന്മാരോടൊന്നൊന്നിച്ച് മോക്ഷം നേടാനുള്ള കാരണത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു
ത്വമത്ര കൃത്തികാസ്ഥാനേ കഥയാമാസുരീശ്വരമ് യാ ബഭൂവ രഹഃക്രീഡാ പാര്വതീശിവയോഃ പുരാ
നീ കൃത്തികകളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന്, പാര്വതിയുടെയും ശിവന്റെയും രഹസ്യക്രീഡയെ ഭഗവാനെ അറിയിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു
ദൃഷ്ടസ്യ ച സുരൈഃ ശമ്ഭോവീര്യ്യം ഭൂമൌ പപാത ഹ തതോ ലബ്ധഃ കൃത്തികാഭിരമൂഭിര്ഗച്ഛ സാമ്പ്രതമ്
ദേവന്മാർ കണ്ട ശിവന്റെ വീര്യം ഭൂമിയിൽ വീണു; പിന്നെ അത് കൃത്തികകൾ ഏറ്റെടുത്തു — നീ ഇവരോടൊപ്പം പോകുക
തവാഭിഷേകം വിഷ്ണുശ്ച കരിഷ്യതി സുരൈഃ സഹ പുത്രസ്ത്വം വിശ്വസംഹര്ത്തുസ്ത്വാം ഗോപ്തും ന ക്ഷമാ ഇമാഃ
വിഷ്ണുവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് നിന്റെ അഭിഷേകം നടത്തും; നീ ലോകസംഹാരകന്റെ മകനാണ്, ഇവർക്ക് നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല
നാഗ്നിം ഗോപ്തും യഥാ ശക്തഃ ശുഷ്കവൃക്ഷഃ സ്വകോടരേ യഥാ പതന്മഹാകൂപേ ദ്വിജരാജോ ന രാജതേ
ഒരു ഉണങ്ങിയ മരക്കൊമ്പിൽ അഗ്നിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെയും, വലിയ കുഴിയിൽ വീണ പക്ഷിരാജാവിന് തിളങ്ങാൻ കഴിയാത്തതുപോലെയും
കരോഷി ജഗദാലോകം നാച്ഛന്നോഽസ്യാങ്ഗതേജസാ
നീ ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ഇവരുടെ ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്നു നീ മറഞ്ഞുപോകുന്നില്ല
വിഷ്ണുസ്ത്വം ച ജഗദ്വ്യാപീ നാസാം വ്യാപ്യോഽസി ശാമ്ഭവ
നീ വിഷ്ണുവാണ്, ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ശിവപുത്രാ, ഇവർ നിന്നിൽ വ്യാപിക്കാറില്ല
യോഗീന്ദ്രോ നാനുലിപ്തസ്ത്വം ഭോഗീ ച പരിപോഷണേ
നീ യോഗികളിൽ പ്രധാനൻ, അശുദ്ധിയൊന്നും തൊടാത്തവൻ; സകലത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന അനുഭവശീലിയും നീ തന്നെയാണ്
വിശ്വാധാരസ്ത്വമീശശ്ച നാമൃതേ സമ്ഭവേത്സ്ഥിതിഃ
ലോകത്തിന് അടിസ്ഥാനവും ഈശ്വരനും നീ; നിന്നില്ലാതെ സൃഷ്ടിക്ക് നിലനിൽപ്പില്ല
നഹി സര്വേശ്വരാവാസഃ സമ്ഭവേത്കൃത്തികാലയേ
സകലദേവന്മാരുടെ അധിവസം കൃതികകളുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല.
ത്വാം ച ദേവാ ന ജാനന്തി ഭക്താനുഗ്രഹ വിഗ്രഹമ്
ഭക്തന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന രൂപമായ നിന്നെ ദേവന്മാർ പോലും അറിയുന്നില്ല.