യൂയം ച സാക്ഷിണോ വിശ്വേ സതതം സര്വകര്മണാമ്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, വിശ്വദേവന്മാരേ, എല്ലാകർമ്മങ്ങൾക്കും എപ്പോഴും സാക്ഷികളാണ്.
ഈശ്വരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സഭായാം കമ്പിതാശ്ച തേ
ഈശ്വരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സഭയിലെ എല്ലാവരും വിറച്ചു.
ശ്രീധര്മ ഉവാച മയാ ജ്ഞാതമമോഘം തച്ഛങ്കരസ്യ പ്രകോപതഃ
ശ്രീധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ശങ്കരന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഈ അശയമായ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ക്ഷിതിരുവാച അതീവ ദുര്വഹം ബ്രഹ്മന്നബലാം ക്ഷന്തുമര്ഹസി
ക്ഷിതി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മനേ, ഇതു സഹിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്; ശക്തിയില്ലാത്തവരെ ക്ഷമിക്കണം.
അഗ്നിരുവാച ദുര്ബലസ്യ ജഗന്നാഥ കിം യശഃ കിം ച പൌരുഷമ്
അഗ്നി പറഞ്ഞു: ലോകനാഥാ, ദുർബലർക്കു എന്താണ് പ്രശസ്തിയും പുരുഷാർത്ഥവും?
വായുരുവാച അതീവ സുന്ദരോ വിഷ്ണോ സ്വര്ണരേഖാനദീതടേ
വായു പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവേ, സ്വർണ്ണരേഖകളുള്ള നദീതീരത്ത് അവൻ അത്യന്തം സുന്ദരനാണ്.
ശ്രീസൂര്യ്യ ഉവാച പ്രേരിതഃ കാലചക്രേണ നിശി സംസ്ഥാതുമക്ഷമഃ
ശ്രീസൂര്യൻ പറഞ്ഞു: കാലചക്രം പ്രേരിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട്, രാത്രിയിൽ അവൻ നില്ക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ചന്ദ്ര ഉവാച ജഗാമ സ്വാലയം വിഷ്ണോ ഗച്ഛന്ബദരികാശ്രമാത്
ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ബദരികാശ്രമത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട്, വിഷ്ണുവേ, അവൻ തന്റെ വീടിലേക്ക് പോയി.
ജലമുവാച വര്ദ്ധയാമാസുരീശസ്യ തം താഃ സൂര്യ്യാധികപ്രഭമ്
ജലം പറഞ്ഞു: ആ ദേവികൾ സൂര്യനേക്കാൾ പ്രകാശമുള്ള അവനെ പോഷിപ്പിച്ചു.
സന്ധ്യേ ഊചതുഃ തന്നാമ ചക്രുസ്താഃ പ്രേമ്ണാ കാര്ത്തികേയ ഇതി സ്വയമ്
സന്ധ്യ പറഞ്ഞു: സ്നേഹത്താൽ അവരാണ് അവനെ കാർത്തികേയൻ എന്നു പേരിട്ടത്.
രാത്രിരുവാച പ്രാണേഭ്യോഽപി പ്രേമപാത്രം യഃ പോഷ്ടാ തസ്യ പുത്രകഃ
രാത്രി പറഞ്ഞു: ജീവനേക്കാൾ സ്നേഹപാത്രനായ പോഷകൻ അവരുടേത് തന്നെയാണ് മകൻ.
ദിനമുവാച പ്രശംസിതാനി സ്വാദൂനി ഭോജയാമാസുരേവ തമ്
ദിനം പറഞ്ഞു: അവർ അവനെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട രുചികരമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ നൽകി പോഷിപ്പിച്ചു.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സന്തുഷ്ടോ മധുസൂദനഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മധുസൂദനൻ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പുത്രസ്യ വാര്ത്താം സമ്പ്രാപ്യ പാര്വതീ ഹൃഷ്ടമാനസാ ദദൌ സര്വാണി വിപ്രേഭ്യോ വാസാംസി വിവിധാനി ച
മകനിന്റെ വാർത്ത അറിഞ്ഞ്, പാർവതി സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ വിധ വസ്ത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകി.
ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ മേനാ സാവിത്രീ സര്വയോഷിതഃ
ലക്ഷ്മി, സർസ്വതി, മേന, സാവിത്രി, മറ്റ് എല്ലാ സ്ത്രീകളും—
നാരായണ ഉവാച പ്രേരിതോ വിഷ്ണുനാ ദേവൈര്മുനിഭിഃ പര്വതൈര്മുനേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രേരണയിൽ ദേവന്മാരും, മുനിമാരും, പർവതങ്ങളും—
ദൂതാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ മഹാബലപരാക്രമാന്
അവൻ മഹാശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
നന്ദീശ്വരം മഹാകാലം വജ്രദന്തം ഭഗന്ദരമ്
നന്ദീശ്വരൻ, മഹാകാലൻ, വജ്രദന്തൻ, ഭഗന്ദരൻ—
ലക്ഷം ച ക്ഷേത്രപാലാനാം ഭൂതാനാം ച ത്രിലക്ഷകമ്
നൂറായിരം ക്ഷേത്രപാലന്മാരെയും മൂന്നു ലക്ഷം ഭൂതങ്ങളെയും,
കൂഷ്മാണ്ഡാനാം ചതുര്ലക്ഷം ത്രിലക്ഷം ബ്രഹ്മരാക്ഷസാന്
നാലു ലക്ഷം കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരെയും മൂന്നു ലക്ഷം ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാരെയും—
രുദ്രാംശ്ച ഭൈരവാംശ്ചൈവ ശിവതുല്യപരാക്രമാന്
ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യശാലികളായ രുദ്രന്മാരെയും ഭൈരവന്മാരെയും
തേ സര്വേ ശിവദൂതാശ്ച നാനാശസ്ത്രാസ്ത്രപാണയഃ
അവരൊക്കെയും ശിവന്റെ അനുചരന്മാർ, പലവിധ ആയുധങ്ങളും ആയിരുത്തിയവരായിരുന്നു
ദൃഷ്ട്വാ താന്കൃത്തികാഃ സര്വാ ഭയവിഹ്വലമാനസാഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ കൃത്തികകൾ എല്ലാവരും ഭയത്തിൽ മനസ്സു വിറച്ചു
കൃത്തികാ ഊചുഃ ന ജാനീമോ വയം കസ്യ കരാലാനി ച ബാലക
കൃത്തികകൾ പറഞ്ഞു: ഈ ഭയങ്കരമായ കുട്ടികൾ ആരുടേതാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല
കാര്ത്തികേയ ഉവാച ദുര്നിവാര്യ്യഃ കര്മപാകോ മാതരഃ കേന വാര്യ്യതേ
കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, കര്മ്മഫലം തടയാൻ ആരാലും കഴിയില്ല, അതു തടയാൻ ആരുണ്ട്?
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സേനാനീര്നന്ദികേശ്വരഃ
അതിനിടയിൽ അവിടെയെത്തി സേനാനായകനായ നന്ദികേശ്വരൻ
നന്ദികേശ്വര ഉവാച പ്രേഷിതസ്യ സുരേന്ദ്രസ്യ സംഹര്തുഃ ശംകരസ്യ ച
നന്ദികേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രനും ലോകത്തെ സംഹരിക്കുന്ന ശങ്കരനും അയച്ചവനാണ് ഞാൻ
കൈലാസേ സര്വദേവാശ്ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
കൈലാസത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാരും ഒത്തുചേർന്നു
ശൈലേന്ദ്രകന്യാ തം വിഷ്ണും ജഗതാം പരിപാലകമ്
പർവ്വതരാജകുമാരി ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനോട്
പപ്രച്ഛ ദേവാന്വിഷ്ണുസ്താന്ക്രമേണാവാപ്തിഹേതവേ
വിഷ്ണു അവിടെ ദേവന്മാരോടൊന്നൊന്നിച്ച് മോക്ഷം നേടാനുള്ള കാരണത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു