ശ്രീകൃഷ്ണേന പുരാ ദത്തം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഒരു കാലത്ത് ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇതു നൽകിയിരുന്നു.
മയാ ദത്തം ച തുഭ്യം ച യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാസ്യസി
ഞാൻ ഇതു നിന്നോടു നൽകി, എന്നാൽ നീ ആരോടും ഇതു നൽകരുത്.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ഗുരുവിനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ—
അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച
അവൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നേടും.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ യോ ഭജേച്ഛംകരാത്മജമ്
ഈ കവചം അറിയാതെ ശങ്കരന്റെ മകനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—
ഇതി സംസാരമോഹനം നാമ കവചമ് പരമാനന്ദസംയുക്താ ദേവാസ്തസ്ഥുഃ സമീപതഃ
ഇതാണു 'സംസാരമോഹനം' എന്ന പേരിലുള്ള കവചം. പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞ ദേവന്മാർ സമീപത്ത് നിന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഗന്ധര്വാ മുനയഃ ശൈലാഃ പശ്യന്തഃ സുമഹോത്സവമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗന്ധർവന്മാർ, മുനികൾ, പർവതങ്ങൾ—allവരും ആ മഹോത്സവം കണ്ടു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദുര്ഗാ സ്മേരാനനസരോരുഹാ
അത്തസമയത്ത്, ദുർഗ്ഗാ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ള മുഖം കൊണ്ടു അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാര്വത്യുവാച കഥം മത്സ്വാമിനോ വീര്യ്യമമോഘം രക്ഷിതം പ്രഭോ
പാർവതി പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അശക്തമായ വീര്യം എങ്ങനെ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പ്രഭോ?
രതിഭങ്ഗേ കൃതേ ദേവൈര്ബ്രഹ്മണാ പ്രേരിതൈസ്ത്വയാ
ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവും നീയും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രതിഭംഗം ഉണ്ടാക്കി.
സര്വേ ദേവാസ്ത്വത്പുരതസ്തദന്വിഷ്യന്തു സാദരമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും ആദരവോടെ അതിനായി നിന്റെ സന്നിധിയിൽ അന്വേഷിക്കട്ടെ.
പാര്വതീവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ ജഗദീശ്വരഃ
പാർവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകനാഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച ശിവസ്യാമോഘവീര്യ്യം യത്തത്പുരാ കേന നിര്ഹൃതമ്
ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ശിവന്റെ അശക്തമായ വീര്യം മുമ്പ് ആരാണ് എടുത്തത്?
സഭാമാനയത ക്ഷിപ്രം ന ചേദ്ദണ്ഡമിഹാര്ഹഥ
അവനെ ഉടൻ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ശിക്ഷ ലഭിക്കും.
വിഷ്ണോസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സമാലോച്യ പരസ്പരമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച സ വഞ്ചിതോ ഭവത്വത്ര പുണ്യാഹേ പുണ്യകര്മണി
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ഈ പുണ്യദിനത്തിൽ, പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ, അവൻ ഇതിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതനാകുന്നു.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച സ വഞ്ചിതോ ഭവത്വത്ര സേവനേ പൂജനേ തവ
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ സേവനത്തിലും പൂജയിലും അവൻ ഇതിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതനാകുന്നു.
യമ ഉവാച ഏകാദശീവ്രതേ ചൈവ തദ്വീര്യ്യം യേന നിര്ഹൃതമ്
യമൻ പറഞ്ഞു: ഏകാദശി വ്രതത്തിൽ, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഇന്ദ്ര ഉവാച ഭവത്വത്ര യശോ ലുപ്തം തത്പുണ്യം കര്മ സന്തതമ്
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ അവന്റെ കീർത്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു, ആ പുണ്യവും കർമ്മവും എന്നും അങ്ങനെ തന്നെ.
വരുണ ഉവാച ശൂദ്രയാജകപത്ന്യാശ്ച ഗര്ഭേ തദ്യേന നിര്ഹൃതമ്
വരുണൻ പറഞ്ഞു: ഒരു ശൂദ്ര യാജകന്റെ ഭാര്യയുടെ ഗർഭത്തിൽ, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
കുബേര ഉവാച സത്യഘ്നശ്ച കൃതഘ്നശ്ച തദ്വീര്യം യേന നിര്ഹൃതമ്
കുബേരൻ പറഞ്ഞു: സത്യം കൊല്ലുന്നവനും, കൃതഘ്നനും, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഈശാന ഉവാച നരഘാതീ ഗുരുദ്രോഹീ തദ്വീര്യം യേന നിര്ഹൃതമ്
ഈശാനൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്നവനും, ഗുരുവിനെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
രുദ്രാ ഊചുഃ ഗുരുനിന്ദാരതാഃ ശശ്വത്തദ്വീര്യ്യം യൈശ്ച നിര്ഹൃതമ്
രുദ്രന്മാർ പറഞ്ഞു: ഗുരുവിനെ നിരന്തരം നിന്ദിക്കുന്നവരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
കാമദേവ ഉവാച ഭാജനം തസ്യ പാപസ്യ സ ഭവേദ്യേന തദ്ധൃതമ്
കാമദേവൻ പറഞ്ഞു: ആരാൽ ആ പാപം സംഭവിച്ചുവോ, അവൻ ആ പാപത്തിന്റെ പാത്രമാകും.
സ്വര്വൈദ്യാവൂചതുഃ ഭവേതാം വഞ്ചിതൌ തൌ ച യാഭ്യാം വീര്യ്യം ച തദ്ധൃതമ്
സ്വർവ്വൈദ്യന്മാർ പറഞ്ഞു: ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ, അവർ രണ്ടുപേരും വഞ്ചിതരാകും.
സര്വേ ദേവാ ഊചുഃ അപുത്രിണോ ദരിദ്രാശ്ച യൈശ്ച വീര്യ്യം ഹി തദ്ധൃതമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു: ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ, അവർ സന്താനരഹിതരും ദരിദ്രരുമാകും.
ദേവപത്ന്യ ഊചുഃ സന്തു ബുദ്ധിവിഹീനാശ്ച യാഭിര്വീര്യ്യം ഹി തദ്ധൃതമ്
ദേവീമാർ പറഞ്ഞു: ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ, അവർക്കു ബുദ്ധിയില്ലാതാകട്ടെ.
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദേവീനാം ച ഹരിസ്സ്വയമ്
ദേവന്മാരുടെയും ദേവീമാരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഹരി തന്നെ—
പവനം പൃഥിവീം തോയം സന്ധ്യേ രാത്രിം ദിവം മുനേ
മുനിയേ, വായു, ഭൂമി, വെള്ളം, സന്ധ്യ, രാത്രി, പകലു—
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച തദമോഘം ഭഗവതോ മഹേശസ്യ ജഗദ്ഗുരോഃ
ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: അതു പരാജയപ്പെടാത്തതും, ഭഗവാൻ മഹേശ്വരന്റേതും, ലോകഗുരുവിന്റേതുമാണ്.