സര്വേഷാം കവചാനാം ച സാരഭൂതമിദം മുനേ ദ്വാത്രിംശദക്ഷരോ മന്ത്രോ ലലാടം മേ സദാഽവതു
മഹർഷേ, എല്ലാ കവചങ്ങളിലും ഇതാണ് സാരം; ഇരുപത്തിരണ്ടക്ഷരമന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ നെറ്റിയെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം ക്ലീം ശ്രീം ഗമിതി വൈ സതതം പാതു ലോചനമ്
ഓം ഹ്രീം ക്ളീം ശ്രീം ഗ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീമിതി പരം സന്തതം പാതു നാസികാമ് ദന്താംശ്ച താലുകാം ജിഹ്വാം പാതു മേ ഷോഡശാക്ഷരഃ
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ളീം—ഈ പരമമായ മന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ മൂക്കിനെയും, പതിനാറക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ പല്ലുകൾ, താലു, നാവു എന്നിവയെയും കാക്കട്ടെ.
ഓം ലം ശ്രീം ലമ്ബോദരായേതി സ്വാഹാ ഗണ്ഡം സദാ ഽവതു
ഓം ലം ശ്രീം ലംബോദരായ സ്വാഹാ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ കവിളുകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം ഗം ഗജാനനായേതി സ്വാഹാ സ്കന്ധം സദാഽവതു
ഓം ശ്രീം ഗം ഗജാനനായ സ്വാഹാ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ തോൾകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ക്ലീം ഹ്രീമിതി കങ്കാലം പാതു വക്ഷഃസ്ഥലം പരമ്
ഓം ക്ളീം ഹ്രീം—ഇത് എന്റെ അസ്ഥികൂടത്തെയും ഉന്നതമായ നെഞ്ചിനെയും കാക്കട്ടെ.
പ്രാച്യാം ലമ്ബോദരഃ പാതു ചാഗ്നേയ്യാം വിഘ്നനായകഃ
കിഴക്കോട്ട് ലംബോദരൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, അഗ്നിക്കിഴക്കോട്ട് വിഘ്നനായകൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
പശ്ചിമേ പാര്വതീപുത്രോ വായവ്യാം ശംകരാത്മജഃ
പടിഞ്ഞാറോട്ട് പാർവതിയുടെ മകൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, വടക്കുപടിഞ്ഞാറോട്ട് ശങ്കരന്റെ മകൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഐശാന്യാമേകദന്തശ്ച ഹേരമ്ബഃ പാതു ചോര്ധ്വതഃ സ്വപ്നേ ജാഗരണേ ചൈവ പാതു മാം യോഗിനാം ഗുരുഃ
ഈശാന്യഭാഗത്ത് ഏകദന്തൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, മുകളിൽ ഹേരമ്പൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. സ്വപ്നത്തിലും ജാഗ്രതയിലും യോഗികളുടെ ഗുരു എന്നെ കാത്തിരിക്കുക.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ്
എന്റെ കുഞ്ഞേ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണേന പുരാ ദത്തം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഒരു കാലത്ത് ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇതു നൽകിയിരുന്നു.
മയാ ദത്തം ച തുഭ്യം ച യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാസ്യസി
ഞാൻ ഇതു നിന്നോടു നൽകി, എന്നാൽ നീ ആരോടും ഇതു നൽകരുത്.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ഗുരുവിനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ—
അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച
അവൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നേടും.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ യോ ഭജേച്ഛംകരാത്മജമ്
ഈ കവചം അറിയാതെ ശങ്കരന്റെ മകനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—
ഇതി സംസാരമോഹനം നാമ കവചമ് പരമാനന്ദസംയുക്താ ദേവാസ്തസ്ഥുഃ സമീപതഃ
ഇതാണു 'സംസാരമോഹനം' എന്ന പേരിലുള്ള കവചം. പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞ ദേവന്മാർ സമീപത്ത് നിന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഗന്ധര്വാ മുനയഃ ശൈലാഃ പശ്യന്തഃ സുമഹോത്സവമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗന്ധർവന്മാർ, മുനികൾ, പർവതങ്ങൾ—allവരും ആ മഹോത്സവം കണ്ടു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദുര്ഗാ സ്മേരാനനസരോരുഹാ
അത്തസമയത്ത്, ദുർഗ്ഗാ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ള മുഖം കൊണ്ടു അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാര്വത്യുവാച കഥം മത്സ്വാമിനോ വീര്യ്യമമോഘം രക്ഷിതം പ്രഭോ
പാർവതി പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അശക്തമായ വീര്യം എങ്ങനെ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പ്രഭോ?
രതിഭങ്ഗേ കൃതേ ദേവൈര്ബ്രഹ്മണാ പ്രേരിതൈസ്ത്വയാ
ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവും നീയും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രതിഭംഗം ഉണ്ടാക്കി.
സര്വേ ദേവാസ്ത്വത്പുരതസ്തദന്വിഷ്യന്തു സാദരമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും ആദരവോടെ അതിനായി നിന്റെ സന്നിധിയിൽ അന്വേഷിക്കട്ടെ.
പാര്വതീവചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ ജഗദീശ്വരഃ
പാർവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകനാഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച ശിവസ്യാമോഘവീര്യ്യം യത്തത്പുരാ കേന നിര്ഹൃതമ്
ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ശിവന്റെ അശക്തമായ വീര്യം മുമ്പ് ആരാണ് എടുത്തത്?
സഭാമാനയത ക്ഷിപ്രം ന ചേദ്ദണ്ഡമിഹാര്ഹഥ
അവനെ ഉടൻ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ശിക്ഷ ലഭിക്കും.
വിഷ്ണോസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സമാലോച്യ പരസ്പരമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച സ വഞ്ചിതോ ഭവത്വത്ര പുണ്യാഹേ പുണ്യകര്മണി
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ഈ പുണ്യദിനത്തിൽ, പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ, അവൻ ഇതിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതനാകുന്നു.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച സ വഞ്ചിതോ ഭവത്വത്ര സേവനേ പൂജനേ തവ
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ സേവനത്തിലും പൂജയിലും അവൻ ഇതിൽ നിന്ന് വഞ്ചിതനാകുന്നു.
യമ ഉവാച ഏകാദശീവ്രതേ ചൈവ തദ്വീര്യ്യം യേന നിര്ഹൃതമ്
യമൻ പറഞ്ഞു: ഏകാദശി വ്രതത്തിൽ, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഇന്ദ്ര ഉവാച ഭവത്വത്ര യശോ ലുപ്തം തത്പുണ്യം കര്മ സന്തതമ്
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ അവന്റെ കീർത്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു, ആ പുണ്യവും കർമ്മവും എന്നും അങ്ങനെ തന്നെ.
വരുണ ഉവാച ശൂദ്രയാജകപത്ന്യാശ്ച ഗര്ഭേ തദ്യേന നിര്ഹൃതമ്
വരുണൻ പറഞ്ഞു: ഒരു ശൂദ്ര യാജകന്റെ ഭാര്യയുടെ ഗർഭത്തിൽ, ആരാൽ ആ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു.