യദ്ധൃത്വാ മുനയഃ സര്വേ ജീവന്മുക്താശ്ച ഭാരതേ
ഇത് സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഭാരതഭൂമിയിലെ എല്ലാ മുനികളും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം നേടിയവരും മോചിതരായി.
കവചം ബിഭ്രതാം മൃത്യുര്ന ഭിയാ യാതി സന്നിധിമ്
കവചം ധരിക്കുന്നവരെ മരണഭയം കൊണ്ട് സമീപിക്കാറില്ല.
ദശ ലക്ഷജപേനൈവ സിദ്ധം തു കവചം ഭവേത്
പത്ത് ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ഈ കവചം പൂർണ്ണമായി സിദ്ധിയാകും.
സുസിദ്ധകവചോ വാഗ്മീ ചിരംജീവീ മഹീതലേ
നന്നായി സിദ്ധമായ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ ഭൂമിയിൽ വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യവും ദീർഘായുസും നേടുന്നു.
മാലാമന്ത്രമിമം പുണ്യം കവചം മങ്ഗലം ശുഭമ്
ഈ മാലാമന്ത്രവും ഈ പുണ്യമായ, മംഗളകരമായ കവചവും മഹത്തായ അനുഗ്രഹമാണ്.
ഭൂതപ്രേതപിശാചാശ്ച കൂഷ്മാണ്ഡാ ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ
ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, കൂഷ്മാണ്ഡന്മാർ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ,
ബാലഗ്രഹാ ഗ്രഹാശ്ചൈവ ക്ഷേത്രപാലാദയസ്തഥാ
കുട്ടികളെ പിടിക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, ക്ഷേത്രപാലന്മാർ എന്നിവരും,
ആധയോ വ്യാധയശ്ചൈവ ശോകാശ്ചൈവ ഭയാവഹാഃ
വ്യാധികൾ, രോഗങ്ങൾ, ദു:ഖങ്ങൾ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയങ്ങൾ,
ഋജവേ ഗുരുഭക്തായ സ്വശിഷ്യായ പ്രകാശയേത്
നേരുള്ള ഗുരുഭക്തനായ ശിഷ്യനോട് ഇതു വെളിപ്പെടുത്തണം.
സംസാരമോഹകസ്യാസ്യ കവചസ്യ പ്രജാപതിഃ ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ
സാംസാരികമോഹം നീക്കുന്ന ഈ കവചത്തിന്റെ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയിൽ ഉപയോഗം പ്രജാപതി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സര്വേഷാം കവചാനാം ച സാരഭൂതമിദം മുനേ ദ്വാത്രിംശദക്ഷരോ മന്ത്രോ ലലാടം മേ സദാഽവതു
മഹർഷേ, എല്ലാ കവചങ്ങളിലും ഇതാണ് സാരം; ഇരുപത്തിരണ്ടക്ഷരമന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ നെറ്റിയെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം ക്ലീം ശ്രീം ഗമിതി വൈ സതതം പാതു ലോചനമ്
ഓം ഹ്രീം ക്ളീം ശ്രീം ഗ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീമിതി പരം സന്തതം പാതു നാസികാമ് ദന്താംശ്ച താലുകാം ജിഹ്വാം പാതു മേ ഷോഡശാക്ഷരഃ
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ളീം—ഈ പരമമായ മന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ മൂക്കിനെയും, പതിനാറക്ഷരമന്ത്രം എന്റെ പല്ലുകൾ, താലു, നാവു എന്നിവയെയും കാക്കട്ടെ.
ഓം ലം ശ്രീം ലമ്ബോദരായേതി സ്വാഹാ ഗണ്ഡം സദാ ഽവതു
ഓം ലം ശ്രീം ലംബോദരായ സ്വാഹാ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ കവിളുകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ശ്രീം ഗം ഗജാനനായേതി സ്വാഹാ സ്കന്ധം സദാഽവതു
ഓം ശ്രീം ഗം ഗജാനനായ സ്വാഹാ—ഇത് എപ്പോഴും എന്റെ തോൾകളെ കാക്കട്ടെ.
ഓം ക്ലീം ഹ്രീമിതി കങ്കാലം പാതു വക്ഷഃസ്ഥലം പരമ്
ഓം ക്ളീം ഹ്രീം—ഇത് എന്റെ അസ്ഥികൂടത്തെയും ഉന്നതമായ നെഞ്ചിനെയും കാക്കട്ടെ.
പ്രാച്യാം ലമ്ബോദരഃ പാതു ചാഗ്നേയ്യാം വിഘ്നനായകഃ
കിഴക്കോട്ട് ലംബോദരൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, അഗ്നിക്കിഴക്കോട്ട് വിഘ്നനായകൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
പശ്ചിമേ പാര്വതീപുത്രോ വായവ്യാം ശംകരാത്മജഃ
പടിഞ്ഞാറോട്ട് പാർവതിയുടെ മകൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, വടക്കുപടിഞ്ഞാറോട്ട് ശങ്കരന്റെ മകൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഐശാന്യാമേകദന്തശ്ച ഹേരമ്ബഃ പാതു ചോര്ധ്വതഃ സ്വപ്നേ ജാഗരണേ ചൈവ പാതു മാം യോഗിനാം ഗുരുഃ
ഈശാന്യഭാഗത്ത് ഏകദന്തൻ എന്നെ കാത്തിരിക്കുക, മുകളിൽ ഹേരമ്പൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. സ്വപ്നത്തിലും ജാഗ്രതയിലും യോഗികളുടെ ഗുരു എന്നെ കാത്തിരിക്കുക.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ്
എന്റെ കുഞ്ഞേ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണേന പുരാ ദത്തം ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഒരു കാലത്ത് ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇതു നൽകിയിരുന്നു.
മയാ ദത്തം ച തുഭ്യം ച യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാസ്യസി
ഞാൻ ഇതു നിന്നോടു നൽകി, എന്നാൽ നീ ആരോടും ഇതു നൽകരുത്.
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ഗുരുവിനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ—
അശ്വമേധസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച
അവൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയയാഗങ്ങളുടെ ഫലവും നേടും.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ യോ ഭജേച്ഛംകരാത്മജമ്
ഈ കവചം അറിയാതെ ശങ്കരന്റെ മകനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—
ഇതി സംസാരമോഹനം നാമ കവചമ് പരമാനന്ദസംയുക്താ ദേവാസ്തസ്ഥുഃ സമീപതഃ
ഇതാണു 'സംസാരമോഹനം' എന്ന പേരിലുള്ള കവചം. പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞ ദേവന്മാർ സമീപത്ത് നിന്നു.
നാരായണ ഉവാച ഗന്ധര്വാ മുനയഃ ശൈലാഃ പശ്യന്തഃ സുമഹോത്സവമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗന്ധർവന്മാർ, മുനികൾ, പർവതങ്ങൾ—allവരും ആ മഹോത്സവം കണ്ടു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദുര്ഗാ സ്മേരാനനസരോരുഹാ
അത്തസമയത്ത്, ദുർഗ്ഗാ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ള മുഖം കൊണ്ടു അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പാര്വത്യുവാച കഥം മത്സ്വാമിനോ വീര്യ്യമമോഘം രക്ഷിതം പ്രഭോ
പാർവതി പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അശക്തമായ വീര്യം എങ്ങനെ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പ്രഭോ?
രതിഭങ്ഗേ കൃതേ ദേവൈര്ബ്രഹ്മണാ പ്രേരിതൈസ്ത്വയാ
ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവും നീയും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രതിഭംഗം ഉണ്ടാക്കി.