ത്രിശൂലപട്ടിശധരം വൃഷഭസ്ഥം ദിഗമ്ബരമ്
അവൻ ത്രിശൂലവും കുന്തവും കൈവശം വച്ച, കാളയുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്ന, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കിയവനെയും കണ്ടു.
തപ്തസ്വര്ണപ്രഭാജുഷ്ടജടാജാലധരം വരമ്
തപ്തസ്വർണ്ണം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ജടാമുടിയുള്ള ശ്രേഷ്ഠനെയും അവൻ കണ്ടു.
സംഹര്താരം ച സര്വേഷാം കാലം മൃത്യുംജയം പരമ്
അവൻ മരണത്തെ ജയിച്ച പരമൻ, എല്ലാറ്റിനെയും സംഹരിക്കുന്ന കാലനെയും കണ്ടു.
തത്ത്വജ്ഞാനപ്രദം ശാംതം മുക്തിദം ഹരിഭക്തിദമ്
അവൻ തത്വജ്ഞാനം നൽകുന്ന, ശാന്തനും മോക്ഷം നൽകുന്നവനും ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി നൽകുന്നവനുമാണ് എന്ന് കണ്ടു.
വസിഷ്ഠദത്തസ്തോത്രേണ തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ് സ യയാചേ ഹരേ ഭക്തിം പുത്രം പരമവൈഷ്ണവമ്
വസിഷ്ഠൻ നൽകിയ സ്തോത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു. അതിനുശേഷം ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമഭക്തനായ ഒരു മകനെയും അവൻ അപേക്ഷിച്ചു.
ഗന്ധര്വസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ചാഹ സീച്ചന്ദ്രശേഖരഃ 1.12.
ഗന്ധർവ്വന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ചന്ദ്രശേഖരൻ സംസാരിച്ചു.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച ഗന്ധര്വരാജ വൃണുഷേ കോ വാ തൃപ്തോഽതിമങ്ഗലേ
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഗന്ധർവ്വരാജാവേ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ആരാണ് ഒരിക്കലും തൃപ്തനാകുന്നത്, അതിമംഗളമില്ലാത്തവനേ?
യസ്യ ഭക്തിര്ഹരൌ വത്സ സുദൃഢാ സര്വമങ്ഗലാ
കുഞ്ഞേ, ഹരിയിലേക്കുള്ള അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയാണ് എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും മൂലകാരം.
ആത്മനഃ കുലകോടിം ച ശതം മാതാമഹസ്യ ച
സ്വന്തം വംശം, കോടികൾക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നതും, അമ്മാവന്റെ വംശവും,
ത്രിവിധാനി ച പാപാനി കോടിജന്മാര്ജിതാനി ച
മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള പാപങ്ങൾ, കോടികൾ ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ചവയും,
താവത്പത്നീ സുതസ്താവത്താവദൈശ്വര്യ്യമീപ്സിതമ്
ഭാര്യയും മകനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഐശ്വര്യങ്ങളും എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നത്,
കൃഷ്ണേ മനസി സംജാതേ ഭക്തിഖഡ്ഗോ ദുരത്യയഃ
കൃഷ്ണനിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുടെ വാൾ മനസ്സിൽ ഉണരാത്തവരെക്കുറിച്ചാണ്.
ഭവേദ്യേഷാം സുകൃതിനാം പുത്രാഃ പരമവൈഷ്ണവാഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ പരമഭക്തന്മാരായ മക്കളുള്ളവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്.
ചരിതാര്ഥഃ പുമാനേകാദ്വരമിച്ഛുര്വരാദഹോ
ഒരു പുരുഷൻ എത്രയോ വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചാലും, അങ്ങനെയൊരു മകൻ മാത്രം ലഭിച്ചാൽ ജീവിതം സഫലമാകും—എത്ര വലിയ ഭാഗ്യം!
ധനം സംചിതമസ്മാകം വൈഷ്ണവാനാം സുദുര്ലഭമ്
നമ്മളെപ്പോലെയുള്ള വൈഷ്ണവർക്കു സമ്പാദിച്ച ധനം വളരെ അപൂർവമാണ്.
വരയാന്യം വരം വത്സ യത്തേ മനസി വാംഛിതമ് 1.12.
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു.
സര്വസിദ്ധിം മഹായോഗം ജ്ഞാനം മൃത്യുജയാദികമ്
എല്ലാ സിദ്ധികളും, മഹായോഗവും, ജ്ഞാനവും, മരണത്തെ ജയിക്കുന്നതും,
ശങ്കരസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ
ശങ്കരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ഠം, അധരം,तालു എന്നിവ ഉണങ്ങി പോയി.
ഗന്ധര്വ ഉവാച തദ്ബ്രഹ്മത്വം സ്വപ്നതുല്യം കൃഷ്ണഭക്തോ ന ചേച്ഛതി
ഗന്ധർവ്വൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണഭക്തി ആഗ്രഹിക്കാത്തവർക്കു ബ്രഹ്മാവസ്ഥ സ്വപ്നം പോലെയാണ്.
ഇന്ദ്രത്വമമരത്വം വാ സിദ്ധിയോഗാദികം ശിവ
ശിവനേ, ഇന്ദ്രപദവും അമരത്വവും യോഗസിദ്ധികളും,
സാലോക്യസാര്ഷ്ടിസാമീപ്യസായുജ്യം ശ്രീഹരേരപി
ശ്രീഹരിയുടെ സാന്നിധ്യം, ഐശ്വര്യം, അടുത്ത് വാസം, ഒന്നാകൽ എന്നിവയുമാകട്ടെ,
ശശ്വത്തത്ര ദൃഢാ ഭക്തിര്ഹരിദാസ്യം സുദുര്ലഭമ്
അവിടെയോ, ശാശ്വതവും ദൃഢവുമായ ഭക്തിയും, ഹരിയുടെ ദാസ്യപദവും അത്യന്തം അപൂർവമാണ്.
തദ്ദാസ്യം വൈഷ്ണവസുതം ദേഹി കല്പതരോ വരമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ പുത്രന്റെ ദാസനാകാൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ, ആശാപാലക വൃക്ഷമേ, ഈ വരം ദയവായി തരണമേ.
ന ദാസ്യസീദം ചേച്ഛമ്ഭോ വരം ദുഷ്കൃതിനം ച മാമ്
ശംഭോ, നീ ഈ വരം തരുന്നില്ലെങ്കിൽ, എനിക്ക് പാപി ആയിത്തീരട്ടെ.
ഗന്ധര്വവചനം ശ്രുത്വാ തമുവാച കൃപാനിധിഃ
ഗന്ധർവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീശംകര ഉവാച ചിരായുഷം ച ഗുണിനം ശശ്വത്സുസ്ഥിരയൌവനമ് ।। 1.12.
ശ്രീശംകരൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ദീർഘായുസ്സും, ഗുണങ്ങളുമുള്ളവനും, എപ്പോഴും യുവാവും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും ആകട്ടെ.
ജ്ഞാനിനം സുന്ദരവരം ഗുരുഭക്തം ജിതേന്ദ്രിയമ്
അവൻ ജ്ഞാനിയും, സുന്ദരനും, ഗുരുഭക്തനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും ആയിരിക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ ശംകരസ്തസ്മാജ്ജഗാമ സ്വാലയം മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശംകരൻ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, മഹർഷേ.
പ്രഫുല്ലമാനസാഃ സര്വേ മാനവാഃ സിദ്ധകര്മണഃ
എല്ലാവരും മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ, തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയവരായി,
സുഷാവ പുത്രം സാ വൃദ്ധാ പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ
ആ വയോധിക സ്ത്രീ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.