ആശിഷം യുയുജേ വിഷ്ണുഃ ശിശും ച ശിശുമാതരമ്
വിഷ്ണു ബാലനും അവന്റെ അമ്മയ്ക്കും അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
ബ്രഹ്മാ ദദൌ സ്വമുകുടം ധര്മോ വൈ രത്നഭൂഷണമ്
ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ കിരീടം നൽകി, ധർമ്മൻ രത്നാഭരണവും സമ്മാനിച്ചു.
തുഷ്ടാവ തം മഹാദേവശ്ചാത്യന്തം ഹൃഷ്ടമാനസഃ
മഹാദേവൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സ്തുതിച്ചു.
അശ്വാനാം ച ഗജാനാം ച സഹസ്രാണി ശതാനി ച
നൂറുകണക്കിന് കുതിരകളും ആനകളും അവിടെ സമ്മാനമായി നൽകി.
ഹിമാലയശ്ച സംതുഷ്ടോ ഹൃഷ്ടാ ദേവാശ്ച തത്ര വൈ
ഹിമാലയം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, അവിടെയുള്ള ദേവന്മാർക്കും അതിയായ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയാമാസ കാരയാമാസ മങ്ഗലമ്
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം നൽകുകയും, മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ശനിം സംലജ്ജിതം ദൃഷ്ട്വാ പാര്വതീ കോപശാലിനീ
ശനി ലജ്ജിതനായത് കണ്ടപ്പോൾ പാർവതി കോപത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ശപ്തം ശനിം സൂര്യ്യഃ കശ്യപശ്ച യമസ്തഥാ
ശനി ശപിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ടു സൂര്യനും കശ്യപനും യമനും അതുപോലെ പ്രതികരിച്ചു.
രക്താക്ഷാസ്തേ രക്തമുഖാഃ കോപപ്രസ്ഫുരിതാധരാഃ
അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായിരുന്നു, മുഖം ചുവന്നിരുന്നു, കോപത്തിൽ അധരങ്ങൾ വിറച്ചു.
ബ്രഹ്മാ താന്ബോധയാമാസ വിഷ്ണുനാ പ്രേരിതഃ സുരൈഃ
വിഷ്ണുവിന്റെയും ദേവന്മാരുടെയും പ്രേരണയാൽ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണമൂചുസ്തേ തത്ര ക്രമേണ സമയോചിതമ്
അവിടെ അവർ ക്രമത്തിൽ യോജിച്ച രീതിയിൽ ബ്രഹ്മാവിനോട് സംസാരിച്ചു.
കശ്യപ ഉവാച ബാലം ദദര്ശ യത്നേന തസ്യ വൈ മാതുരാജ്ഞയാ
കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: അമ്മയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ ബാലനെ നോക്കി.
ശ്രീസൂര്യ്യ ഉവാച യത്പുത്രോഽതിപ്രയത്നേന ഹ്യപശ്യത്പാര്വതീസുതമ്
ശ്രീസൂര്യൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മകൻ വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ പാർവതിയുടെ മകനെയെ നോക്കി.
യഥാ നിരപരാധേന മത്പുത്രം സാ ശശാപ ഹ
എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ മകൻ കുറ്റമില്ലാതിരുന്നിട്ടും അവൾ അവനെ ശപിച്ചത്.
യമ ഉവാച വയം ശപാമഃ കോഽധര്മോ ജിഘാംസോശ്ച വിഹിംസനേ
യമൻ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ശപിച്ചാൽ അതിൽ എന്ത് അധർമ്മമോ ദോഷമോ ഉണ്ട്?
ബ്രഹ്മോവാച സര്വേഷാം വചനേനൈവ ക്ഷന്തുമര്ഹന്തു സാധവഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: എല്ലാവരുടെയും വാക്ക് കേട്ട് സദുപദേശമുള്ളവർ ക്ഷമിക്കണം.
ദുര്ഗേ ദത്ത്വാ ത്വമാജ്ഞാം ച പുത്രദര്ശനഹേതവേ
കോട്ടയിലേക്കു നിന്നെ അനുവദനം നൽകി, മകനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിനായി.
ഇത്യുക്ത്വാ ശനിമാദായ ബോധയിത്വാ ച പാര്വതീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശനിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, പാർവതിയെ ഉണർത്തി.
ബഭൂവ പാര്വതീ തുഷ്ടാ ബ്രഹ്മണോ വചനാന്മുനേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാർവതി സന്തോഷിച്ചു, മഹർഷേ.
ഉവാച പാര്വതീ തത്ര സന്തുഷ്ടാ തം ശനൈശ്ചരമ്
അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ പാർവതി ശനൈശ്ചരനോടു പറഞ്ഞു.
പാര്വത്യുവാച ചിരജീവീ ച യോഗീന്ദ്രോ ഹരിഭക്തസ്യ കാ വിപത്
പാർവതി പറഞ്ഞു: ദീർഘായുസ്സുള്ള യോഗിക്ക്, ഹരിയുടെ ഭക്തനാകുമ്പോൾ എന്ത് ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കും?
അദ്യപ്രഭൃതി നിര്വിഘ്നാ ഹരൌ ഭക്തിര്ദൃഢാഽസ്തു തേ
ഇന്നുമുതൽ നിന്റെ ഹരിഭക്തി ഉറപ്പുള്ളതും തടസ്സമില്ലാത്തതുമാകട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ പാര്വതീ തുഷ്ടാ ബാലം ധൃത്വാ ച വക്ഷസി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സന്തോഷത്തോടെ പാർവതി ആ ബാലനെ നെഞ്ചിലേർത്ത് പിടിച്ചു.
ശനിര്ജഗാമ ദേവാനാം സമീപം ഹൃഷ്ടമാനസഃ
ശനി സന്തോഷഭരിതനായി ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
നാരായണ ഉവാച പൂജയാമാസ തം ബാലമുപഹാരൈരനുത്തമൈഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ആ ബാലനെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഭോജനങ്ങളാൽ പൂജിച്ചു.
സര്വാഗ്രേ തവ പൂജാ ച മയാ ദത്താ സുരോത്തമ
എല്ലാവർക്കും മുകളിൽ, നിന്റെ പൂജയാണ് ഞാൻ നൽകിയതെന്ന്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
വനമാലാം ദദൌ തസ്മൈ ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ച മുക്തിദമ്
അവനു വനപുഷ്പമാലയും മോക്ഷം നൽകുന്ന ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും നൽകി.
ദദൌ ദ്രവ്യാണി ചാരൂണി ചോപചാരാംശ്ച ഷോഡശ
അവനു മനോഹരമായ വസ്തുക്കളും പതിനാറു വിധത്തിലുള്ള ഉപചാരങ്ങളും നൽകി.
വിഘ്നേശശ്ച ഗണേശശ്ച ഹേരമ്ബശ്ച ഗജാനനഃ
വിഘ്നേശൻ, ഗണേശൻ, ഹേരമ്പൻ, ഗജാനനൻ—
ഏതാന്യഷ്ടൌ ച നാമാനി സര്വസിദ്ധിപ്രദാനി ച
ഈ എട്ട് പേരുകളും എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നവയാണ്.