പ്രധാനദ്വാരമാസാദ്യ ശിവതുല്യപരാക്രമമ്
പ്രധാന വാതിലിൽ എത്തി, ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യം ഉള്ളവനായി,
ശനൈശ്ചര ഉവാച വിഷ്ണുപ്രമുഖദേവാനാം മുനീനാമനുരോധതഃ
ശനിശ്ചരൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും അപേക്ഷപ്രകാരം,
ആജ്ഞാം ദേഹി ച മാം ഗന്തും പാര്വതീസന്നിധിം ബുധ
ജ്ഞാനിയേ, പാർവതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് അനുമതി തരണമേ.
വിശാലാക്ഷ ഉവാച മാര്ഗം ദാതും ന ശക്തോഽഹം വിനാ മന്മാതുരാജ്ഞയാ
വിശാലാക്ഷൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അമ്മയുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെ ഞാൻ വഴിയൊരുക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാഽഭ്യന്തരഭ്യേത്യ പ്രേരിതഃ സ ശിവാജ്ഞയാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
ശനിരഭ്യന്തരം ഗത്വാ ചാനമന്നമ്രകന്ധരഃ
ശനി അകത്തേക്ക് ചെന്നു, കഴുത്തു താഴ്ത്തി വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
സഖീഭിഃ പഞ്ചഭിഃ ശശ്വത്സേവിതാം ശ്വേതചാമരൈഃ
അവിടെ, അഞ്ചു സഖികളാൽ ശ്വേതചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് എപ്പോഴും സേവനം ലഭിക്കുന്നവളെ കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചും രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
നതം സൂര്യ്യസുതം ദൃഷ്ട്വാ ദുര്ഗാ സംഭാഷ്യ സത്വരമ്
കഴുത്തു താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന സൂര്യപുത്രനെ കണ്ടു, ദുർഗ്ഗാ ഉടൻ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
പാര്വത്യുവാച കിം ന പശ്യസി മാം സാധോ ബാലകം വാ ഗ്രഹേശ്വര
പാർവതി പറഞ്ഞു: മഹാനേ, നീ എനിക്ക് നോക്കിയില്ലേ? ഗ്രഹങ്ങളുടെ അധിപതിയായ നീ ഈ ബാലനെ നോക്കിയില്ലേ?
ശനിരുവാച ശുഭാശുഭം ച യത്കര്മ കോടികല്പൈര്ന ലുപ്യതേ
ശനി പറഞ്ഞു: നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ കർമ്മഫലം കോടിയുകാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും നശിക്കില്ല.
കര്മണാ ജായതേ ജന്തുര്ബ്രഹ്മേന്ദ്രാര്യ്യമമന്ദിരേ
കർമ്മപ്രഭാവത്തിൽ ജീവികൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ, ഇന്ദ്രന്റെ, അര്യമാന്റെ, യമന്റെ ലോകങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു.
കര്മണാ നരകം യാതി വൈകുണ്ഠം യാതി കര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്; കർമ്മം കൊണ്ടാണ് വൈകുണ്ഠം പ്രാപിക്കുന്നത്.
കര്മണാ സുന്ദരഃ ശശ്വദ്വ്യാധിയുക്തഃ സ്വകര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഒരുവൻ എപ്പോഴും സുന്ദരനാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കർമ്മം കൊണ്ടു രോഗബാധിതനാകുന്നത്.
കര്മണാ ധനവാഁല്ലോകോ ദൈന്യയുക്തഃ സ്വകര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഒരാൾ ധനവാനാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കർമ്മം കൊണ്ടു ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആകുന്നത്.
സുഭാര്യശ്ച സുപുത്രശ്ച സുഖീ ശശ്വത്സ്വകര്മണാ
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്താൽ നല്ല ഭാര്യയും നല്ല പുത്രനും ലഭിച്ച് എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ഇതിഹാസം ചാതിഗോപ്യം ശൃണു ശങ്കരവല്ലഭേ
ശങ്കരന്റെ പ്രിയയേ, ഇപ്പോൾ നീ വളരെ രഹസ്യമായ ഒരു കഥ കേൾക്കൂ.
ആബാല്യാത്കൃഷ്ണഭക്തോഽഹം കൃഷ്ണധ്യാനൈകമാനസഃ
എന്റെ ബാല്യകാലം മുതൽ ഞാൻ കൃഷ്ണഭക്തനാണ്; എന്റെ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും കൃഷ്ണധ്യാനത്തിലായിരുന്നു.
പിതാ ദദൌ വിവാഹേ തു കന്യാം ചിത്രരഥസ്യ ച
എന്റെ വിവാഹത്തിൽ, അച്ഛൻ എന്റെ ഭാര്യയെ ചിത്രരഥനു നൽകി.
ഏകദാ സാ ത്വൃതുസ്നാതാ സുവേഷം സ്വം വിധായ ച
ഒരു ദിവസം, അവൾ ഋതുസ്നാനം കഴിച്ച് സ്വന്തം വസ്ത്രം അണിഞ്ഞു അലങ്കരിച്ചു.
ഹരേഃ പാദം ധ്യായമാനം പശ്യന്തീ മദമോഹിതാ
ഹരിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ മോഹത്തിൽ മദം പിടിച്ചു.
ശശാപ മാമപശ്യന്തമൃതുനാശാച്ച കോപതഃ
ഞാൻ അവളെ നോക്കിയില്ലെന്ന് കണ്ടു, അവൾ കോപത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ആ കാലം നശിച്ചു.
ന ദൃഷ്ടാഽഹം ത്വയാ യേന ന കൃതം ഹ്യൃതുരക്ഷണമ് ത്വയാ ദൃഷ്ടം ച യദ്വസ്തു മൂഢ സര്വം വിനശ്യതി
എനിക്ക് നീ കാണാത്തതിനാലാണ് നീ ശരിയായ സമയത്ത് ഗർഭധാരണത്തിന് ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നത്. നീ കാണുന്ന ഏതു വസ്തുവും, അജ്ഞാനിയേ, എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു.
അഹം ച വിരതോ ധ്യാനാത്തോഷയംസ്താം തദാ സതീമ്
ഞാൻ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി, ആ സത്വവതിയായ സ്ത്രീയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തേന മാതര്ന പശ്യാമി കിഞ്ചിദ്വസ്തു സ്വചക്ഷുഷാ
ഇതിനാലാണ് അമ്മേ, ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് ഒന്നും കാണാറില്ല.
ശനൈശ്ചരവചഃ ശ്രുത്വാ ചാഹസത്പാര്വതീ മുനേ
ശനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പാർവതി ചിരിച്ചു, മുനിയേ.
നാരായണ ഉവാച ഈശ്വരേച്ഛാവശീഭൂതം ജഗദേവേത്യുവാച ഹ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ലോകം ഈശ്വരന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴിലാണ്; അങ്ങനെ ലോകം പറഞ്ഞു.
സാ ച ദേവീ ദൈവവശാ ശനിം പ്രോവാച കൌതുകാത്
ആ ദേവിയും ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ, കൗതുകത്തോടെ ശനിയെ ചോദിച്ചു.
പാര്വത്യാ വചനം ശ്രുത്വാ ശനിര്മേനേ ഹൃദാ സ്വയമ് യദി ബാലോ മയാ ദൃഷ്ടസ്തസ്യ വിഘ്നോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
പാർവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശനി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: ഞാൻ ആ ബാലനെ കണ്ടാൽ അവനു നിർബന്ധമായും ഒരു തടസ്സം സംഭവിക്കും.
അന്യഥാ സുപ്രശസ്തം ച പുരതഃ സ്വാത്മരക്ഷണമ് ബാലം ദ്രഷ്ടും മനശ്ചക്രേ ന തു തന്മാതരം ശനിഃ
അല്ലാതെ, മുൻകൂട്ടി സ്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; ശനി ബാലനെ മാത്രം കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു, അമ്മയെ കാണാൻ ഇല്ല.