അയം ച മങ്ഗലാധ്യായോ യസ്യ ഗേഹം ച തിഷ്ഠതി
ഈ മംഗളമായ അധ്യായം ഏത് വീട്ടിലായാലും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ,
യാത്രാകാലേ ച പുണ്യാഹേ യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ
യാത്രയ്ക്കിടയിലും പുണ്യദിനത്തിലും ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
നാരായണ ഉവാച ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സാര്ദ്ധമവസത്തത്ര സംസദി
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരോടും മുനിമാരോടും കൂടി അവൻ ആ സഭയിൽ വസിച്ചു.
ദക്ഷിണേ ശംകരസ്തസ്യ വാമേ ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ
അവന്റെ വലതുവശത്ത് ശങ്കരനും ഇടതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ധര്മസമീപേ ച സൂര്യ്യഃ ശക്രഃ കലാനിധിഃ
അടുത്ത് ധർമ്മനും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും ചന്ദ്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നനര്ത്ത നര്ത്തകശ്രേണീ ജഗുര്ഗന്ധര്വ കിന്നരാഃ
നൃത്തക്കാരുടെ സംഘം നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടിത്തുടങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ദ്രഷ്ടും ശങ്കരനന്ദനമ്
അതിനിടയിൽ, ശങ്കരന്റെ മകനെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.
അത്യന്തനമ്രവദന ഈഷന്മുദ്രിതലോചനഃ
അത്യന്തം വിനയമുള്ള മുഖവും അല്പം പുഞ്ചിരിയുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി,
തപഃഫലാശീ തേജസ്വീ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമഃ
തപസ്സിന്റെ ഫലം ആഗ്രഹിച്ച്, തേജസ്സോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ളവനായി,
പ്രണമ്യ വിഷ്ണും ബ്രഹ്മാണം ശിവം ധര്മം രവിം സുരാന്
അവൻ വിഷ്ണുവിനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ശിവനെയും ധർമ്മനെയും രവിയെയും ദേവന്മാരെയും വണങ്ങി.
പ്രധാനദ്വാരമാസാദ്യ ശിവതുല്യപരാക്രമമ്
പ്രധാന വാതിലിൽ എത്തി, ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യം ഉള്ളവനായി,
ശനൈശ്ചര ഉവാച വിഷ്ണുപ്രമുഖദേവാനാം മുനീനാമനുരോധതഃ
ശനിശ്ചരൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും അപേക്ഷപ്രകാരം,
ആജ്ഞാം ദേഹി ച മാം ഗന്തും പാര്വതീസന്നിധിം ബുധ
ജ്ഞാനിയേ, പാർവതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് അനുമതി തരണമേ.
വിശാലാക്ഷ ഉവാച മാര്ഗം ദാതും ന ശക്തോഽഹം വിനാ മന്മാതുരാജ്ഞയാ
വിശാലാക്ഷൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അമ്മയുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെ ഞാൻ വഴിയൊരുക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാഽഭ്യന്തരഭ്യേത്യ പ്രേരിതഃ സ ശിവാജ്ഞയാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
ശനിരഭ്യന്തരം ഗത്വാ ചാനമന്നമ്രകന്ധരഃ
ശനി അകത്തേക്ക് ചെന്നു, കഴുത്തു താഴ്ത്തി വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
സഖീഭിഃ പഞ്ചഭിഃ ശശ്വത്സേവിതാം ശ്വേതചാമരൈഃ
അവിടെ, അഞ്ചു സഖികളാൽ ശ്വേതചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് എപ്പോഴും സേവനം ലഭിക്കുന്നവളെ കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചും രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
നതം സൂര്യ്യസുതം ദൃഷ്ട്വാ ദുര്ഗാ സംഭാഷ്യ സത്വരമ്
കഴുത്തു താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന സൂര്യപുത്രനെ കണ്ടു, ദുർഗ്ഗാ ഉടൻ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
പാര്വത്യുവാച കിം ന പശ്യസി മാം സാധോ ബാലകം വാ ഗ്രഹേശ്വര
പാർവതി പറഞ്ഞു: മഹാനേ, നീ എനിക്ക് നോക്കിയില്ലേ? ഗ്രഹങ്ങളുടെ അധിപതിയായ നീ ഈ ബാലനെ നോക്കിയില്ലേ?
ശനിരുവാച ശുഭാശുഭം ച യത്കര്മ കോടികല്പൈര്ന ലുപ്യതേ
ശനി പറഞ്ഞു: നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ കർമ്മഫലം കോടിയുകാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും നശിക്കില്ല.
കര്മണാ ജായതേ ജന്തുര്ബ്രഹ്മേന്ദ്രാര്യ്യമമന്ദിരേ
കർമ്മപ്രഭാവത്തിൽ ജീവികൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ, ഇന്ദ്രന്റെ, അര്യമാന്റെ, യമന്റെ ലോകങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു.
കര്മണാ നരകം യാതി വൈകുണ്ഠം യാതി കര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്; കർമ്മം കൊണ്ടാണ് വൈകുണ്ഠം പ്രാപിക്കുന്നത്.
കര്മണാ സുന്ദരഃ ശശ്വദ്വ്യാധിയുക്തഃ സ്വകര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഒരുവൻ എപ്പോഴും സുന്ദരനാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കർമ്മം കൊണ്ടു രോഗബാധിതനാകുന്നത്.
കര്മണാ ധനവാഁല്ലോകോ ദൈന്യയുക്തഃ സ്വകര്മണാ
കർമ്മം കൊണ്ടാണ് ഒരാൾ ധനവാനാകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കർമ്മം കൊണ്ടു ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആകുന്നത്.
സുഭാര്യശ്ച സുപുത്രശ്ച സുഖീ ശശ്വത്സ്വകര്മണാ
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്താൽ നല്ല ഭാര്യയും നല്ല പുത്രനും ലഭിച്ച് എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ഇതിഹാസം ചാതിഗോപ്യം ശൃണു ശങ്കരവല്ലഭേ
ശങ്കരന്റെ പ്രിയയേ, ഇപ്പോൾ നീ വളരെ രഹസ്യമായ ഒരു കഥ കേൾക്കൂ.
ആബാല്യാത്കൃഷ്ണഭക്തോഽഹം കൃഷ്ണധ്യാനൈകമാനസഃ
എന്റെ ബാല്യകാലം മുതൽ ഞാൻ കൃഷ്ണഭക്തനാണ്; എന്റെ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും കൃഷ്ണധ്യാനത്തിലായിരുന്നു.
പിതാ ദദൌ വിവാഹേ തു കന്യാം ചിത്രരഥസ്യ ച
എന്റെ വിവാഹത്തിൽ, അച്ഛൻ എന്റെ ഭാര്യയെ ചിത്രരഥനു നൽകി.
ഏകദാ സാ ത്വൃതുസ്നാതാ സുവേഷം സ്വം വിധായ ച
ഒരു ദിവസം, അവൾ ഋതുസ്നാനം കഴിച്ച് സ്വന്തം വസ്ത്രം അണിഞ്ഞു അലങ്കരിച്ചു.