മേനകോവാച ശ്രീയുക്തഃ ശ്രീപതിസമോ ധര്മ്മേ ധര്മസമോ ഭവ
മേനക പറഞ്ഞു: നിനക്ക് ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ഉടമയെപ്പോലെയും ധർമ്മത്തിൽ ധർമ്മനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കുക.
വസുന്ധരോവാച നിര്വിഘ്നോ വിഘ്നനിഘ്നശ്ച ഭവ വത്സ ശുഭാശ്രയഃ
വസുന്ധര പറഞ്ഞു: മകനേ, തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നവനായി, ശുഭമായ ആശ്രയം നിനക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ.
പാര്വത്യുവാച മൃത്യുഞ്ജയശ്ച ഭഗവാന്ഭവത്വതിവിശാരദഃ
പാർവതി പറഞ്ഞു: നീ മരണം ജയിച്ചവനും അത്യന്തം ജ്ഞാനമുള്ളവനും ആയിരിക്കുക.
ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാഃ സര്വേ യുയുജുരാശിഷഃ
എല്ലാ ഋഷിമാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
സര്വം തേ കഥിതം വത്സ സര്വമങ്ഗലമങ്ഗലമ്
മകനേ, എല്ലാ മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
ഇമം സുമംഗലാധ്യക്ഷം യഃ ശൃണോതി സുഖം യതഃ
ഈ മഹാമംഗളത്തിന്റെ കഥ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ അവന് അതിനാൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും.
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമധനോ ലഭതേ ധനമ്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും; ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
ഭാര്യ്യാര്ഥീ ലഭതേ ഭാര്യ്യാം പ്രജാര്ഥീ ലഭതേ പ്രജാമ്
ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഭാര്യ ലഭിക്കും; സന്താനത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കുട്ടികൾ ലഭിക്കും.
ഭ്രഷ്ടപുത്രം നഷ്ടധനം പ്രോഷിതം ച പ്രിയം ലഭേത്
കാണാതായ മകനെയും നഷ്ടമായ സമ്പത്തെയും ദൂരെയായ പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും അവന് വീണ്ടും ലഭിക്കും.
യത്പുണ്യം ലഭതേ മര്ത്യോ ഗണേശാഖ്യാനകശ്രുതൌ
ഗണേശന്റെ കഥ കേൾക്കുന്നവന് എത്ര പുണ്യം ലഭിക്കുമോ,
അയം ച മങ്ഗലാധ്യായോ യസ്യ ഗേഹം ച തിഷ്ഠതി
ഈ മംഗളമായ അധ്യായം ഏത് വീട്ടിലായാലും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ,
യാത്രാകാലേ ച പുണ്യാഹേ യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ
യാത്രയ്ക്കിടയിലും പുണ്യദിനത്തിലും ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
നാരായണ ഉവാച ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സാര്ദ്ധമവസത്തത്ര സംസദി
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരോടും മുനിമാരോടും കൂടി അവൻ ആ സഭയിൽ വസിച്ചു.
ദക്ഷിണേ ശംകരസ്തസ്യ വാമേ ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ
അവന്റെ വലതുവശത്ത് ശങ്കരനും ഇടതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ധര്മസമീപേ ച സൂര്യ്യഃ ശക്രഃ കലാനിധിഃ
അടുത്ത് ധർമ്മനും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും ചന്ദ്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നനര്ത്ത നര്ത്തകശ്രേണീ ജഗുര്ഗന്ധര്വ കിന്നരാഃ
നൃത്തക്കാരുടെ സംഘം നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടിത്തുടങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ദ്രഷ്ടും ശങ്കരനന്ദനമ്
അതിനിടയിൽ, ശങ്കരന്റെ മകനെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.
അത്യന്തനമ്രവദന ഈഷന്മുദ്രിതലോചനഃ
അത്യന്തം വിനയമുള്ള മുഖവും അല്പം പുഞ്ചിരിയുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി,
തപഃഫലാശീ തേജസ്വീ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമഃ
തപസ്സിന്റെ ഫലം ആഗ്രഹിച്ച്, തേജസ്സോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ളവനായി,
പ്രണമ്യ വിഷ്ണും ബ്രഹ്മാണം ശിവം ധര്മം രവിം സുരാന്
അവൻ വിഷ്ണുവിനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ശിവനെയും ധർമ്മനെയും രവിയെയും ദേവന്മാരെയും വണങ്ങി.
പ്രധാനദ്വാരമാസാദ്യ ശിവതുല്യപരാക്രമമ്
പ്രധാന വാതിലിൽ എത്തി, ശിവനോടു തുല്യമായ വീര്യം ഉള്ളവനായി,
ശനൈശ്ചര ഉവാച വിഷ്ണുപ്രമുഖദേവാനാം മുനീനാമനുരോധതഃ
ശനിശ്ചരൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും അപേക്ഷപ്രകാരം,
ആജ്ഞാം ദേഹി ച മാം ഗന്തും പാര്വതീസന്നിധിം ബുധ
ജ്ഞാനിയേ, പാർവതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് അനുമതി തരണമേ.
വിശാലാക്ഷ ഉവാച മാര്ഗം ദാതും ന ശക്തോഽഹം വിനാ മന്മാതുരാജ്ഞയാ
വിശാലാക്ഷൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ അമ്മയുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെ ഞാൻ വഴിയൊരുക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാഽഭ്യന്തരഭ്യേത്യ പ്രേരിതഃ സ ശിവാജ്ഞയാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
ശനിരഭ്യന്തരം ഗത്വാ ചാനമന്നമ്രകന്ധരഃ
ശനി അകത്തേക്ക് ചെന്നു, കഴുത്തു താഴ്ത്തി വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
സഖീഭിഃ പഞ്ചഭിഃ ശശ്വത്സേവിതാം ശ്വേതചാമരൈഃ
അവിടെ, അഞ്ചു സഖികളാൽ ശ്വേതചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് എപ്പോഴും സേവനം ലഭിക്കുന്നവളെ കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചും രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
നതം സൂര്യ്യസുതം ദൃഷ്ട്വാ ദുര്ഗാ സംഭാഷ്യ സത്വരമ്
കഴുത്തു താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന സൂര്യപുത്രനെ കണ്ടു, ദുർഗ്ഗാ ഉടൻ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
പാര്വത്യുവാച കിം ന പശ്യസി മാം സാധോ ബാലകം വാ ഗ്രഹേശ്വര
പാർവതി പറഞ്ഞു: മഹാനേ, നീ എനിക്ക് നോക്കിയില്ലേ? ഗ്രഹങ്ങളുടെ അധിപതിയായ നീ ഈ ബാലനെ നോക്കിയില്ലേ?