വിഷ്ണുഃ പ്രമുദിതസ്തത്ര വാദയാമാസ ദുന്ദുഭിമ് വേദാംശ്ച പാഠയാമാസ പുരാണാനി ച നാരദ
അവിടെ വിഷ്ണു സന്തോഷത്തോടെ ദുണ്ടുഭി മുഴക്കി, നാരദാ, വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പാരായണം ചെയ്തു.
മുനീന്ദ്രാനാനയാമാസ പൂജയാമാസ താന്മുദാ സാര്ദ്ധം ദേവശ്ചൈ ദേവീഭിര്ദദൌ തസ്മൈ ശുഭാശിഷഃ
മഹർഷിമാരെ കൊണ്ടുവന്നു സന്തോഷത്തോടെ അവരെ ആദരിച്ചു; ദേവന്മാരോടും ദേവികളോടും കൂടി അവനു ശുഭാശംസകൾ നൽകി.
വിഷ്ണുരുവാച പരാക്രമേ മയാ തുല്യഃ സര്വസിദ്ധീശ്വരോ ഭവ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: വീര്യത്തിൽ എന്നെപ്പോലെ ആയിരിക്കുക; എല്ലാ സിദ്ധികളുടെയും അധിപൻ ആവുക.
ബ്രഹ്മോവാച സര്വേഷാം പുരതഃ പൂജാ ഭവത്വതിസുദുര്ലഭാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ ആരാധന ലഭിക്കട്ടെ, അത്രയേറെ അപൂർവമായത്.
ധര്മ്മ ഉവാച സര്വജ്ഞശ്ച ദയായുക്തോ ഹരിഭക്തോ ഹരേഃ സമഃ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാം അറിയുന്നവനും കരുണയുള്ളവനും ഹരിയോടു ഭക്തിയുള്ളവനും ഹരിയെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം.
മഹാദേവ ഉവാച വിദ്യാവാന്പുണ്യവാഞ്ഛാന്തോ ദാന്തശ്ച പ്രാണവല്ലഭ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനമുള്ളവനും പുണ്യവാനുമായും ശാന്തനും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനും ജീവനെ പ്രിയങ്കരനുമായിരിക്കുക.
ലക്ഷ്മീരുവാച പതിവ്രതാ മയാ തുല്യാ ശാന്താ കാന്താ മനോഹരാ
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: നിന്റെ ഭാര്യ പതിവ്രതയുമാകട്ടെ, എനിക്ക് സമമായും ശാന്തയുമായും മനോഹരിയുമായും ആകട്ടെ.
സരസ്വത്യുവാച സ്മൃതിര്വിവേചനാശക്തിര്ഭവത്വതിതരാം സുത
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: മകനേ, നിനക്ക് ഓർമ്മയും വിവേകശക്തിയും വളരെ അധികം ഉണ്ടാകട്ടെ.
സാവിത്ര്യുവാച മന്മന്ത്രജപശീലശ്ച പ്രവരോ വേദവാദിനാമ്
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: എന്റെ മന്ത്രം ജപിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിവുണ്ടാകട്ടെ, വേദങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാകുക.
ഹിമാലയ ഉവാച ശ്രീകൃഷ്ണതുല്യോ ഗുണവാന്ഭവ കൃഷ്ണപരായണഃ
ഹിമാലയം പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണനെപ്പോലെ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും കൃഷ്ണഭക്തനുമായിരിക്കുക.
മേനകോവാച ശ്രീയുക്തഃ ശ്രീപതിസമോ ധര്മ്മേ ധര്മസമോ ഭവ
മേനക പറഞ്ഞു: നിനക്ക് ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ഉടമയെപ്പോലെയും ധർമ്മത്തിൽ ധർമ്മനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കുക.
വസുന്ധരോവാച നിര്വിഘ്നോ വിഘ്നനിഘ്നശ്ച ഭവ വത്സ ശുഭാശ്രയഃ
വസുന്ധര പറഞ്ഞു: മകനേ, തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നവനായി, ശുഭമായ ആശ്രയം നിനക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ.
പാര്വത്യുവാച മൃത്യുഞ്ജയശ്ച ഭഗവാന്ഭവത്വതിവിശാരദഃ
പാർവതി പറഞ്ഞു: നീ മരണം ജയിച്ചവനും അത്യന്തം ജ്ഞാനമുള്ളവനും ആയിരിക്കുക.
ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാഃ സര്വേ യുയുജുരാശിഷഃ
എല്ലാ ഋഷിമാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
സര്വം തേ കഥിതം വത്സ സര്വമങ്ഗലമങ്ഗലമ്
മകനേ, എല്ലാ മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
ഇമം സുമംഗലാധ്യക്ഷം യഃ ശൃണോതി സുഖം യതഃ
ഈ മഹാമംഗളത്തിന്റെ കഥ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ അവന് അതിനാൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും.
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമധനോ ലഭതേ ധനമ്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും; ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
ഭാര്യ്യാര്ഥീ ലഭതേ ഭാര്യ്യാം പ്രജാര്ഥീ ലഭതേ പ്രജാമ്
ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഭാര്യ ലഭിക്കും; സന്താനത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് കുട്ടികൾ ലഭിക്കും.
ഭ്രഷ്ടപുത്രം നഷ്ടധനം പ്രോഷിതം ച പ്രിയം ലഭേത്
കാണാതായ മകനെയും നഷ്ടമായ സമ്പത്തെയും ദൂരെയായ പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും അവന് വീണ്ടും ലഭിക്കും.
യത്പുണ്യം ലഭതേ മര്ത്യോ ഗണേശാഖ്യാനകശ്രുതൌ
ഗണേശന്റെ കഥ കേൾക്കുന്നവന് എത്ര പുണ്യം ലഭിക്കുമോ,
അയം ച മങ്ഗലാധ്യായോ യസ്യ ഗേഹം ച തിഷ്ഠതി
ഈ മംഗളമായ അധ്യായം ഏത് വീട്ടിലായാലും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ,
യാത്രാകാലേ ച പുണ്യാഹേ യഃ ശൃണോതി സമാഹിതഃ
യാത്രയ്ക്കിടയിലും പുണ്യദിനത്തിലും ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
നാരായണ ഉവാച ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സാര്ദ്ധമവസത്തത്ര സംസദി
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരോടും മുനിമാരോടും കൂടി അവൻ ആ സഭയിൽ വസിച്ചു.
ദക്ഷിണേ ശംകരസ്തസ്യ വാമേ ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ
അവന്റെ വലതുവശത്ത് ശങ്കരനും ഇടതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ധര്മസമീപേ ച സൂര്യ്യഃ ശക്രഃ കലാനിധിഃ
അടുത്ത് ധർമ്മനും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും ചന്ദ്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നനര്ത്ത നര്ത്തകശ്രേണീ ജഗുര്ഗന്ധര്വ കിന്നരാഃ
നൃത്തക്കാരുടെ സംഘം നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടിത്തുടങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ദ്രഷ്ടും ശങ്കരനന്ദനമ്
അതിനിടയിൽ, ശങ്കരന്റെ മകനെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.
അത്യന്തനമ്രവദന ഈഷന്മുദ്രിതലോചനഃ
അത്യന്തം വിനയമുള്ള മുഖവും അല്പം പുഞ്ചിരിയുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി,
തപഃഫലാശീ തേജസ്വീ ജ്വലദഗ്നിശിഖോപമഃ
തപസ്സിന്റെ ഫലം ആഗ്രഹിച്ച്, തേജസ്സോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ളവനായി,
പ്രണമ്യ വിഷ്ണും ബ്രഹ്മാണം ശിവം ധര്മം രവിം സുരാന്
അവൻ വിഷ്ണുവിനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ശിവനെയും ധർമ്മനെയും രവിയെയും ദേവന്മാരെയും വണങ്ങി.