ശുദ്ധചമ്പകവര്ണാഭഃ കോടിചന്ദ്രസമപ്രഭഃ
അവന്റെ രൂപം ശുദ്ധമായ ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറംപോലെയും, കോടിചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയും തിളങ്ങുന്നു.
അതീവ സുന്ദരതനുഃ കാമദേവവിമോഹനഃ
അവന്റെ രൂപം അത്യന്തം മനോഹരവും, കാമദേവനെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
സുന്ദരേ ലോചനേ ബിഭ്രച്ചാരുപദ്മവിനിന്ദകേ
അവന്റെ കണ്ണുകൾ അത്യന്തം സുന്ദരവും, മനോഹരമായ താമരയെ പോലും മറികടക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
കപാലം ച കപോലം ച പരമം സുമനോഹരമ്
അവന്റെ നെറ്റിയും കവിളുകളും അത്യന്തം ആകർഷകമായിരുന്നു.
ത്രൈലോക്യേ വൈ നിരുപമം സര്വാംഗം ബിഭ്രദുത്തമമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവൻ തുല്യരഹിതമായ, എല്ലാ അംശങ്ങളിലും ഉത്തമമായ ഒരു രൂപം ധരിച്ചിരുന്നു.
നാരായണ ഉവാച ബ്രാഹ്മണാന്വേഷണം കൃത്വാ ബഭ്രാമ പരിതോ മുനേ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്വേഷിച്ച്, അവൻ എല്ലാടും തിരിഞ്ഞു നടന്നു, മഹർഷേ.
പാര്വത്യുവാച ഹേ താത ദര്ശനം ദേഹി പ്രാണാന്വൈ രക്ഷ മേ വിഭോ
പാർവതി പറഞ്ഞു: അച്ഛാ, ദർശനം തരിക, പ്രഭോ, എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണം.
ശിവ ശീഘ്രം സമുത്തിഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണാന്വേഷണം കുരു
ശിവാ, ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്വേഷിക്കൂ.
അഗൃഹീത്വാ ഗൃഹാത്പൂജാം ഗൃഹിണോഽതിഥിരീശ്വര
ഒരു ഗൃഹസ്ഥൻ വീട്ടിൽ പൂജ നടത്താതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അതിഥിയായ ഭഗവാൻ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
പിതരസ്തന്ന ഗൃഹ്ണന്തി പിണ്ഡദാനം ച തര്പണമ്
അത്തരം ആളിൽ നിന്നുള്ള പിണ്ഡം, തർപ്പണം എന്നിവ പിതാക്കന്മാർ സ്വീകരിക്കില്ല.
ഹവ്യം പുഷ്പം ജലം ദ്രവ്യമശുചേശ്ച സുരാസമമ്
ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനിൽ നിന്നുള്ള ഹവികൾ, പൂക്കൾ, വെള്ളം, ദാനങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് മദ്യംപോലെയാണ്.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വാഗ് ബഭൂവാശരീരിണീ
അപ്പോൾ അവിടെ ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ശാന്താ ഭവ ജഗന്മാതസ്സ്വസുതം പശ്യ മന്ദിരേ
ലോകമാതാവേ, ശാന്തരാവൂ; ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന്റെ സ്വന്തം മകനെ കാണൂ.
സുപുണ്യകവ്രതതരോഃ ഫലരൂപം സനാതനമ്
അവൻ പുണ്യവ്രതങ്ങളുടെ വൃക്ഷത്തിന് ശാശ്വതമായ ഫലമാണ്.
ധ്യായന്തി വൈഷ്ണവാ ദേവാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
വൈഷ്ണവദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ തുടങ്ങിയവർ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ സര്വവിഘ്നോ വിനശ്യതി
അവനെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിക്കും.
കല്പേ കല്പേ ധ്യായസി യം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
പ്രതിയുഗത്തിലും നീ അവനെ, പ്രകാശത്തിന്റെ ശാശ്വതരൂപത്തെ, ധ്യാനിക്കുന്നു.
തവ വാഞ്ഛാപൂര്ണബീജം തപഃകല്പതരോഃ ഫലമ്
നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറുന്ന വിത്തും, തപസ്സിന്റെ കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലവും അവനാണ്.
നായം വിപ്രഃ ക്ഷുധാഽഽര്ത്തശ്ച വിപ്രരൂപീ ജനാര്ദനഃ സരസ്വതീ ത്വേവമുക്ത്വാ വിരരാമ ച നാരദ
ഇവൻ വിശപ്പുകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അല്ല; ബ്രാഹ്മണരൂപം ധരിച്ച ജനാർദ്ദനൻ തന്നെയാണ്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സരസ്വതി മിണ്ടാതായി, നാരദാ.
ത്രസ്താ ശ്രുത്വാഽഽകാശവാണീം ജഗാമ സ്വാലയം സതീ
ആകാശവാണി കേട്ട് ഭയപ്പെട്ട സതീ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
പശ്യന്തം ഗേഹശിഖരം ശതചന്ദ്രസമപ്രഭമ്
അവൾ വീടിന്റെ മുകളിലെ, നൂറ് ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ശിഖരം കണ്ടു.
കുര്വന്തം ഭ്രമണം തല്പേ പശ്യന്തം സ്വേച്ഛയാ മുദാ
അവൻ കിടക്കയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും കാണുകയും ചെയ്തു.
ദൃഷ്ട്വാ തദദ്ഭുതം രൂപം ത്രസ്താ ശംകരസന്നിധിമ്
ആ അത്ഭുതരൂപം കണ്ടപ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ട അവൾ ശങ്കരന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് സമീപിച്ചു.
പാര്വത്യുവാച കല്പേ കല്പേ ധ്യായസി യം തം പശ്യാഗത്യ മന്ദിരമ്
പാർവതി പറഞ്ഞു: 'നീ ഓരോ യുഗത്തിലും ധ്യാനിച്ചവനെ, ഇപ്പോൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വന്ന് നേരിൽ കാണുക.'
ശീഘ്രം പുത്രമുഖം പശ്യ പുണ്യബീജം മഹോത്സവമ്
വേഗത്തിൽ നിന്റെ മകന്റെ മുഖം നോക്കൂ, അതാണ് പുണ്യത്തിന്റെ വിത്തും മഹോത്സവവുമാണ്.'
സ്നാനം ച സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദക്ഷിണമ്
എല്ലാ തിരുത്തികളിലും സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിലും, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ദാനം നൽകുന്നതിലും കിട്ടുന്ന പുണ്യം,
സര്വദാനേന യത്പുണ്യം ക്ഷ്മാപ്രദക്ഷിണതശ്ച യത്
എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പുണ്യവും, ഭൂമിയെ ചുറ്റി നടന്ന് ലഭിക്കുന്നതും,
സര്വൈസ്തപോഭിര്യത്പുണ്യം ദേവാനശനൈര്വ്രതൈഃ
എല്ലാ തപസ്സിലും, ദേവന്മാർക്കായി വർഷങ്ങളോളം വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ചിട്ടുള്ളതിലും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും,
യദ്വിപ്രഭോജനൈഃ പുണ്യം യദേവ സുരസേവനൈഃ
ദ്വിജന്മാരെ ഭോജിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതിലും, ദേവന്മാരെ സേവിച്ചിട്ടുള്ളതിലും കിട്ടുന്ന പുണ്യവും—
പാര്വത്യാ വചനം ശ്രുത്വാ ശിവഃ സംഹൃഷ്ടമാനസഃ ദദര്ശ തല്പേ സ്വസുതം തപ്തകാഞ്ചനസന്നിഭമ്
പാർവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശിവൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകനെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നവണ്ണം, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനായി കണ്ടു.