പ്രാപ്നോതി ശൈവം മന്ത്രം ച സര്വദം മാനവോ മുദാ
സന്തോഷത്തോടെ മനുഷ്യൻ എല്ലാം നൽകുന്ന ശൈവ മന്ത്രം നേടുന്നു.
പ്രാപ്നോതി മായാമന്ത്രം ച ത്വത്പദാബ്ജപ്രസാദതഃ
നിന്റെ കമലപാദങ്ങളുടെ കൃപയാൽ അവൻ മായാമന്ത്രം നേടുന്നു.
നാരായണകലാം സേവ്യാം സമവാപ്നോതി മാനവഃ
മനുഷ്യൻ ആരാധ്യമായ നാരായണന്റെ ഭാഗം നേടുന്നു.
കൃഷ്ണഭക്തിമവാപ്നോതി ഭക്തസംസര്ഗഹൈതുകീമ്
ഭക്തരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ മനുഷ്യൻ കൃഷ്ണഭക്തി നേടുന്നു.
പ്രാപ്നോതി പരിപക്വാം ച ഭക്തിം ഭക്തനിഷേവയാ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രം പ്രാപ്നോതി നിര്വാണഫലദം പരമ്
ഭക്തരെ സേവിച്ച് പാകമായ ഭക്തിയും, മോക്ഷഫലം നൽകുന്ന പരമമായ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രവും അവൻ നേടുന്നു.
കൃഷ്ണവ്രതം കൃഷ്ണമന്ത്രം സര്വകാമഫലപ്രദമ്
കൃഷ്ണവ്രതവും കൃഷ്ണമന്ത്രവും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്നു.
മഹതി പ്രലയേ പാതഃ സര്വേഷാം വൈ സുനിശ്ചിതമ്
മഹാപ്രളയത്തിൽ എല്ലാവർക്കും വീഴ്ച ഉറപ്പാണ്.
അവിനാശിനി ഗോലോകേ മോദന്തേ കൃഷ്ണകിംകരാഃ
അവിനാശിയായ ഗോലോകത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ സേവകർ ആനന്ദിക്കുന്നു.
ത്വം സംഹര്ത്താ ച സര്വേഷാം ന ഭക്താനാം മഹേശ്വര
മഹേശ്വരാ, നീ എല്ലാവരെയും സംഹരിക്കുന്നവനാണ്, പക്ഷേ ഭക്തന്മാരെ അല്ല.
മായാ നാരായണീ മാതാ സര്വേഷാം കൃഷ്ണഭക്തിദാ
മായാ നാരായണി, എല്ലാവർക്കും മാതാവും, കൃഷ്ണഭക്തി നൽകുന്നവളുമാണ്.
സാ ച നാരായണീ മായാ മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ
ആ നാരായണിയുടെ മായയാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദി സ്വഭാവവും പരമാധിപതിയും.
സാ ച തേജസ്സ്വരൂപാ ച സ്വേച്ഛാവിഗ്രഹധാരിണീ
അവൾ പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വരൂപവും, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവളുമാണ്.
നിഹത്യ ദൈത്യസംഘാംശ്ച ദക്ഷപത്ന്യാം ച ഭാരതേ
അവൾ അസുരസംഘങ്ങളെ സംഹരിച്ച് ഭാരതത്തിൽ ദക്ഷന്റെ ഭാര്യയായി ജനിച്ചു.
ത്യക്ത്വാ ദേഹം പിതുര്യജ്ഞേ സാ സതീ തവ നിന്ദയാ
സതീ, പിതാവിന്റെ യാഗത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ അപമാനത്താൽ അവൾ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഗൃഹീത്വാ വിഗ്രഹം തസ്യാ ഗുണരൂപാശ്രയ പരമ്
അവളുടെ ആ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൾ ഗുണങ്ങളുടെ പരമാശ്രയമായി.
പ്രബോധിതോ മയാ ത്വം ച ശ്രീശൈലേഷു സരിത്തടേ
ശ്രീശൈലത്തിലെ നദീതീരത്ത് ഞാൻ നിന്നെ ഉണർത്തി.
കരോതു പുണ്യകം സാധ്വീ സുവ്രതാ സുവ്രതം ശിവാ
ആ സദാചാരവും ശുദ്ധവ്രതയുമുള്ള ശിവയായ സ്ത്രീ പുണ്യകവ്രതം ആചരിക്കട്ടെ.
രാജസൂയസഹസ്രാണാം വ്രതേ യത്ര ധനവ്യയഃ
ആ വ്രതത്തിൽ ആയിരം രാജസൂയയാഗങ്ങളിൽ ചെലവാകുന്ന സമാനമായ ധനം ചെലവാക്കണം.
സ്വയം ഭൂതേശനാഥസ്ത്വം പുണ്യകസ്യ പ്രഭാവതഃ
പുണ്യകവ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ തന്നെയാണ് ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനായത്.
സ്വയം ദേവഗണാനാം സ യസ്മാദീശഃ കൃപാനിധിഃ
ദേവതാഗണങ്ങളുടെ അധിപനും കരുണാസാഗരനുമാണ് അവൻ.
യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ വിഘ്നനാശോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
അവനെ ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താൽ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും തീർന്നുപോകും.
നാനാവിധാനി ദ്രവ്യാണി യസ്മാദ്ദേയാനി പുണ്യകേ
പുണ്യകവ്രതത്തിൽ വിവിധവിധമായ വസ്തുക്കൾ അവനുവേണ്ടി അർപ്പിക്കണം.
ശനിദൃഷ്ട്യാ ശിരശ്ഛേദാദ്ഗജവക്ത്രേണ യോജിതഃ
ശനിയുടെ കണ്പാടിൽ തല അകറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവനെ ആനയുടെ തലയുമായി ചേർത്തു.
ദന്തഭങ്ഗഃ പരശുനാ പര്ശുരാമസ്യ വൈ യതഃ
പരശുരാമന്റെ പരശുവാൽ അവന്റെ ദന്തം ഒടിഞ്ഞു.
പൂജ്യശ്ച സര്വദേവാനാമസ്മാകം ജഗതാം വിഭുഃ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്ന, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനാണ്.
പൂജാസു സര്വദേവാനാമഗ്രേ സംപൂജ്യ തം ജനഃ
എല്ലാ ദേവതാപൂജകളിലും ആദ്യം അവനെ ആദരിക്കണം.
ഗണേശപൂജനേ വിഘ്നം നിര്മൂലം ജഗതാം ഭവേത്
ഗണേശപൂജയാൽ ലോകത്തിലെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും പൂർണ്ണമായും നീങ്ങും.
മോക്ഷശ്ച പാപനാശശ്ച യശശ്ചൈശ്വര്യമുത്തമമ്
മോക്ഷം, പാപനാശം, കീർത്തി, ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം — ഇവയെല്ലാം ലഭിക്കും.
സ്വബുദ്ധിശുദ്ധിജനനം കീര്ത്തിതം വഹ്നിപൂജനമ്
സ്വബുദ്ധിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതായാണ് അഗ്നിപൂജയുടെ മഹത്വം ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദാതാ ഭോക്താ ച ഭവതി ശംകരാഗ്നിനിഷേവണാത്
ശങ്കരനും അഗ്നിയും സേവിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾക്ക് ദാനവും സ്വീകരിക്കലും ചെയ്യാനുള്ള യോഗ്യത ലഭിക്കുന്നു.