ഇത്യുക്ത്വാ സുതപാ ഗേഹം പ്രതസ്ഥേ സൂനുനാ സഹ 1.11.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സുതപൻ തന്റെ മകനോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
പുത്രാഭ്യാം വ്യാധിയുക്താഭ്യാം സൂര്യ്യസ്ത്രിജഗതാം പതിഃ
രണ്ടു മക്കളും രോഗബാധിതരായപ്പോൾ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ സൂര്യൻ
സൂര്യ്യ ഉവാച മമ പുത്രാപരാധം ച ഭാരദ്വാജ മുനീശ്വര
സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷി ഭാരദ്വാജാ, എന്റെ മക്കളുടെ തെറ്റിനെക്കുറിച്ച്,
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാദ്യാഃ സുരാഃ സര്വേ ച സന്തതമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും മറ്റു ദേവന്മാരും എല്ലായ്പ്പോഴും
ബ്രാഹ്മണാവാഹിതാ ദേവാഃ ശശ്വദ്വിശ്വേഷു പൂജിതാഃ
ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും അവർ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
ബ്രാഹ്മണേ പരിതുഷ്ടേ ച തുഷ്ടോ നാരായണഃ സ്വയമ്
ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ, നാരായണൻ തന്നെ സന്തോഷിക്കും.
നാസ്തി ഗങ്ഗാസമം തീര്ഥം ന ച കൃഷ്ണാത്പരഃ സുരഃ
ഗംഗയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല, കൃഷ്ണനേക്കാൾ വലിയ ദേവനും ഇല്ല.
ന ച സത്യാത്പരോ ധര്മോ ന സാധ്വീ പാര്വതീപരാ
സത്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മം ഇല്ല, പാർവതിയെക്കാൾ മഹത്തായ സദ്വിമയും ഇല്ല.
ന ച വ്യാധിസമഃ ശത്രുര്ന ച പൂജ്യോ ഗുരോഃ പരഃ
രോഗത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ശത്രു ഇല്ല, ഗുരുവിനെക്കാൾ വലിയ ആരാധ്യനും ഇല്ല.
ഏകാദശീവ്രതാന്നാന്യത്തപോ നാനശനാത്പരമ്
ഏകാദശി വ്രതത്തേക്കാൾ വലിയ തപസ്സും, അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായ ഉപവാസവും ഇല്ല.
സര്വാശ്രമൈഃ പരോ വിപ്രോ നാസ്തി വിപ്രസമോ ഗുരുഃ 1.11.
എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണൻ ഏറ്റവും ഉന്നതൻ; ബ്രാഹ്മണനേക്കാൾ സമം ഗുരുവില്ല.
സൂര്യ്യസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ഭാരദ്വാജോ നനാമ തമ്
സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭാരദ്വാജൻ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
പശ്ചാച്ച തവ പുത്രൌ ച യജ്ഞഭാജൌ ഭവിഷ്യതഃ
പിന്നീട്, നിന്റെ രണ്ടു മക്കളും യജ്ഞഫലത്തിന് അർഹരാകും.
ജഗാമ ഗങ്ഗാം സംത്രസ്തോ ഹരിസേവനതത്പരഃ
അവൻ ഭയത്തോടെ ഹരിയുടെ സേവനത്തിൽ മനസ്സോടെ ഗംഗയിലേക്കു പോയി.
ബഭൂവതുസ്തൌ പൂജ്യൌ ച യജ്ഞഭാജൌ ദ്വിജാശിഷാ വിപ്രപാദപ്രസാദേന സര്വത്ര വിജയീ ഭവേത്
അവരിരുവരും ദ്വിജന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ആരാധ്യരും യജ്ഞഫലത്തിന് അർഹരുമായി; ബ്രാഹ്മണന്റെ പാദപ്രസാദത്തിൽ എല്ലായിടത്തും വിജയി ആകാം.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നമ ഇതി പ്രാതരുത്ഥായ യഃ പഠേത്
പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് 'ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നമസ്കാരം' എന്ന് ജപിക്കുന്നവൻ
പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി താനി തീര്ഥാനി സാഗരേ
ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും സമുദ്രത്തിലും ഉണ്ട്.
വിപ്രപാദോദകം പീത്വാ യാവത്തിഷ്ഠതി മേദിനീ
ബ്രാഹ്മണന്റെ പാദജലമു കുടിച്ചാൽ, ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം
വിപ്രപാദോദകം പുണ്യം ഭക്തിയുക്തശ്ച യഃ പിബേത്
ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലിലെ തിരുനീര് ഭക്തിയോടെ കുടിക്കുന്നവന്—
മഹാരോഗീ യദി പിബേദ്വിപ്രപാദോദകം ദ്വിജ
വലിയ രോഗം ബാധിച്ചവന് പോലും, ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലിലെ തിരുനീര് കുടിച്ചാല്—
അവിദ്യോ വാ സവിദ്യോ വാ സംധ്യാപൂതോ ഹി യോ ദ്വിജഃ 1.11.
അവന് അജ്ഞാനിയാകട്ടെ, വിദ്യയുള്ളവനാകട്ടെ, സന്ധ്യാവന്ദനം നടത്തി ശുദ്ധനായ ദ്വിജന്—
ഘ്നന്തം വിപ്രം ശപന്തം വാ ന ഹന്യാന്ന ച തം ശപേത്। ഗോഭ്യഃ ശതഗുണം പൂജ്യോ ഹരിഭക്തശ്ച സ സ്മൃതഃ
ബ്രാഹ്മണന് തല്ലുകയോ ശപിക്കുകയോ ചെയ്താലും, അവനെ തല്ലരുത്, ശപിക്കരുത്; അവന് പശുക്കളേക്കാള് നൂറിരട്ടി ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനും, ഹരിയുടെ ഭക്തനായി കരുതപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
പാദോദകം ച നൈവേദ്യം ഭുങ്ക്തേ വിപ്രസ്യ യോ ദ്വിജ
ബ്രാഹ്മണന്റെ കാലിലെ തിരുനീര് അല്ലെങ്കില് അവന്റെ നൈവേദ്യം കഴിക്കുന്ന ദ്വിജന്—
ഏകാദശ്യാം ന ഭുങ്ക്തേ യോ നിത്യം കൃഷ്ണം സമര്ചയേത്
ഏകാദശിയില് ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ എപ്പോഴും കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നവന്—
യോ ഭുങ്ക്തേ ഭോജനോച്ഛിഷ്ടം നിത്യം നൈവേദ്യഭോജനമ്
എപ്പോഴും നൈവേദ്യഭക്ഷണം, അര്പ്പിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ അവശിഷ്ടം കഴിക്കുന്നവന്—
അന്നം വിഷ്ഠാ പയോ മൂത്രം യദ്വിഷ്ണോരനിവേദിതമ്
വിഷ്ണുവിന് അര്പ്പിക്കാത്ത അന്നം, മല, പാല്, മൂത്രം—
ബ്രഹ്മാ ച ബ്രഹ്മപുത്രാശ്ച സര്വേ വിഷ്ണുപരായണാഃ
ബ്രഹ്മാവും ബ്രഹ്മാപുത്രന്മാരും എല്ലാവരും വിഷ്ണുവില് ഭക്തിയുള്ളവരാണ്—
പിത്രോര്മാതാമഹാദീനാം സംസര്ഗസ്യ ഗുരോശ്ച വാ
പിതാക്കന്മാരോടും മാതാമഹന്മാരോടും ഗുരുവിനോടുമുള്ള സമ്പര്ക്കത്തെക്കുറിച്ച്—
സ കിംഗുരുഃ സ കിംതാതഃ സ കിംപുത്രഃ സ കിംസഖാ
അവന് എങ്ങനെയൊരു ഗുരു, എങ്ങനെയൊരു അച്ഛന്, എങ്ങനെയൊരു മകന്, എങ്ങനെയൊരു സുഹൃത്ത്—
അവൈഷ്ണവാദ്ദ്വിജാദ്വിപ്ര ചണ്ഡാലോ വൈഷ്ണവോ വരഃ
വൈഷ്ണവനല്ലാത്ത ദ്വിജന് ബ്രാഹ്മണനേക്കാള് ഒരു ചണ്ഡാലന് പോലും വൈഷ്ണവനെങ്കില് ശ്രേഷ്ഠനാണ്.