വര്ദ്ധതേ പുത്രപൌത്രാദിര്യശസ്വീ തത്പ്രസാദതഃ ലഭേത്കൃഷ്ണസ്യ ദാസ്യം സ ഭക്തിം കൃഷ്ണേ സുനിശ്ചലാമ്
അവന്റെ കൃപയാൽ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും പ്രശസ്തിയും വർദ്ധിക്കും; അവൻ കൃഷ്ണന്റെ ദാസ്യവും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും നേടും.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ദുര്ഗോപാഖ്യാനേ ബ്രഹ്മാണ്ഡമോഹനകവചം നാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ദുർഗ്ഗയുടെ കഥയിൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡമോഹനകവചം എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീഗണേശായ നമഃ ശ്രീഗുരുഭ്യോ നമഃ നാരായണം നമസ്കൃത്യ നരം ചൈവ നരോത്തമമ്
ശ്രീഗണേശായ നമഃ. ശ്രീഗുരുക്കൾക്ക് നമസ്കാരം. നാരായണനെയും മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമനായവനെയും വണങ്ങി,
നാരദ ഉവാച സര്വോത്കൃഷ്ടമഭീഷ്ടം ച മൂഢാനാം ജ്ഞാനവര്ദനമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതും, മൂടന്മാർക്ക് ജ്ഞാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
അധുനാ ശ്രീഗണേശസ്യ ഖണ്ഡം ശ്രോതുമിഹാഗതഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശ്രീഗണേശന്റെ ഭാഗം കേൾക്കാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കഥം ജജ്ഞേ സുരശ്രേഷ്ഠഃ പാര്വത്യാ ഉദരേ ശുഭേ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ പാര്വതിയുടെ പുണ്യമായ ഗർഭത്തിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു?
സ ചാംശഃ കസ്യ ദേവസ്യ കഥം ജന്മ ലലാഭ സഃ
അവൻ ആരുടെ ഭാഗമായാണ് ജനിച്ചത്, ഏത് ദേവന്റെ ഭാഗമായാണ് ജനനം ലഭിച്ചത്?
കിം വാ തദ്ബ്രഹ്മതേജോ വാ കിം തസ്യ ച പരാക്രമഃ
എന്താണ് ആ ബ്രഹ്മതേജസ്സും, അവന്റെ വീര്യവും?
കഥം തസ്യ പുരഃപൂജാ വിശ്വേഷു നിഖിലേഷു ച
എങ്ങനെ അവന്റെ പൂജ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആദ്യം നടന്നു?
പുരാണേഷു നിഗൂഢം ച തജ്ജന്മ പരികീര്ത്തിതമ്
പുരാണങ്ങളിൽ അവന്റെ ജനനം രഹസ്യമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാചക്ഷ്വ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
ഇവയെല്ലാം ദയവായി പറയൂ; ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പാപസന്താപഹരണം സര്വവിഘ്നവിനാശനമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇത് പാപത്തിന്റെ ദുഃഖം നീക്കുകയും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സര്വമങ്ഗലദം സാരം സര്വശ്രുതിമനോഹരമ്
ഇത് എല്ലാ ശുഭഫലങ്ങളും നൽകുന്നു, അതിന്റെ സാരം തന്നെയാണ്, കേൾക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
ദൈത്യാര്ദിതാനാം ദേവാനാം തേജോരാശിസമുദ്ഭവാ
അസുരന്മാരാൽ ബുദ്ധിമുട്ടിയ ദേവന്മാരുടെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉദിച്ചുവന്നത്.
സാ ച നാമ്നാ സതീ ദേവീ സ്വാമിനോ നിന്ദയാ പുരാ
അവൾ സതീ എന്ന ദേവിയാണ്; പഴയകാലത്ത് അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ അപമാനം അവൾ അനുഭവിച്ചു.
ശങ്കരായ ദദൌ താം ച പാര്വതീം പര്വതോ മുദാ
പർവ്വതൻ സന്തോഷത്തോടെ പാർവതിയെ ശങ്കരനു സമർപ്പിച്ചു.
ശയ്യാം രതികരീം കൃത്വാ പുഷ്പചന്ദനചര്ചിതാമ്
അവൻ പൂക്കളും ചന്ദനപ്പൂവും അണിഞ്ഞ ഒരു സുഖമായ കിടക്ക ഒരുക്കി.
സഹസ്രവര്ഷപര്യ്യന്തം ദൈവമാനേന നാരദ
ദേവന്മാരുടെ കാലമാനപ്രകാരം, ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾ, നാരദാ,
ദുര്ഗാംഗസ്പര്ശമാത്രേണ മദനാന്മൂര്ച്ഛിതഃ ശിവഃ
ദുർഗ്ഗയുടെ ശരീരം സ്പർശിച്ച മാത്രത്തിൽ തന്നെ, ശിവൻ പ്രണയത്തിൽ മുങ്ങി ബോധംകെട്ടുപോയി.
ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണേ പുംസ്കോകിലരുതാകുലേ
ഹംസം, കാരണ്ടവം തുടങ്ങിയ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞു, ആൺകുയിലുകളുടെ രവം മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത്,
സുഗന്ധികുസുമാശ്ലേഷിവായുനാ സുരഭീകൃതേ
സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളെ ചേർത്തു വീശുന്ന കാറ്റ് ആ സ്ഥലം സുഗന്ധമാക്കി.
ദൃഷ്ട്വാ തയോസ്തച്ഛൃങ്ഗാരം ചിന്താം പ്രാപുഃ സുരാഃ പരാമ്
അവരുടെ പ്രേമലീല കണ്ട ദേവന്മാർ വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
തം നത്വാ കഥയാമാസ ബ്രഹ്മാ വൃത്താന്തമീപ്സിതമ്
അവനെ വണങ്ങി, ബ്രഹ്മാവ് ആഗ്രഹിച്ച കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ബ്രഹ്മോവാച രതൌ രതശ്ച നിശ്ചേഷ്ടോ ന യോഗീ വിരരാമ ഹ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സങ്കല്പത്തിൽ ലയിച്ച അവൻ അചഞ്ചലനായി തുടരുകയും, യോഗി ആയ ശിവൻ ഇടയിൽ നിർത്തിയില്ല.
മൈഥുനസ്യ വിരാമേ ച ദമ്പത്യോര്ജഗദീശ്വര
ദമ്പതികളുടെ സംയോഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ജഗദീശ്വരാ,
ശ്രീഭഗവാനുവാച മയി യേ ശരണാപന്നാസ്തേഷാം ദുഖം കുതോ വിധേ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: എന്നിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചവർക്കു എങ്ങനെയെങ്കിലും ദു:ഖം ഉണ്ടാകുമോ?
യേനോപായേന തദ്വീര്യം ഭൂമൌ പതതി നിശ്ചിതമ്
ഏതുവിധമായാലും, ആ ബീജം ഉറപ്പായും ഭൂമിയിൽ വീഴും.
യദാ ച ശമ്ഭോര്വീര്യ്യം തത്പാര്വത്യാ ഉദരേ പതേത്
ശംഭുവിന്റെ ബീജം പാർവതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ,
തതഃ ശക്രാദയഃ സര്വേ സുരാ നാരായണാജ്ഞയാ
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രൻ മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും നാരായണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം,
തത്രൈവ പര്വതദ്രോണീബഹിര്ദേശേ സുരാഃ പരാഃ
അവിടെ തന്നെയുള്ള പർവ്വതത്തിന്റെ താഴ്വരയ്ക്ക് പുറത്തു, ഉന്നത ദേവന്മാർ...