ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവദ്വസ്ത്രാലംകാരചന്ദനൈഃ
ഗുരുവിനെ ശരിയായ രീതിയിൽ വസ്ത്രം, അലങ്കാരം, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ട് ആരാധിച്ചശേഷം,
ഭ്രമണേ സര്വതീര്ഥാനാം പൃഥിവ്യാശ്ച പ്രദക്ഷിണേ
ഭൂമിയെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുമ്പോഴും എല്ലാ തീർത്ഥയാത്രകളിലും,
പഞ്ചലക്ഷജപേനൈവ സിദ്ധമേതദ്ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ഇത് അഞ്ഞൂറ്റിരുപതിനായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ഉറപ്പായും സിദ്ധി ലഭിക്കും.
ന തസ്യ മൃത്യുര്ഭവതി ജലേ വഹ്നൌ വിശേദ്ധ്രുവമ്
അവനു മരണം ഉണ്ടാകില്ല; വെള്ളത്തിലോ അഗ്നിയിലോ കടന്നാലും ഒരിക്കലും ഇല്ല.
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചോ വിഷ്ണുതുല്യോ ഭവേദ്ധ്രുവമ് 2.67.
യദി ആ രക്ഷാമന്ത്രം പൂർണ്ണമായി സിദ്ധിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഒരാൾക്ക് വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യനായിരിക്കും എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
യാ ചൈവ മൂലപ്രകൃതിര്യസ്യാഃ പുത്രോ ഗണേശ്വരഃ
ആ മൂലപ്രകൃതിയാണ്, ആരുടെ മകനാണ് ഗണങ്ങളുടെ അധിപൻ.
സ്വാംശേന കൃഷ്ണോ ഭഗവാന്ബഭൂവ ച ഗണേശ്വരഃ
സ്വന്തം ഭാഗത്താൽ തന്നെ കൃഷ്ണഭഗവാൻ ഗണനാഥനായി ജനിച്ചു.
ഭോജയിത്വാ ച ദധ്യന്നം തസ്മൈ ദദ്യാച്ച കാഞ്ചനമ്
ദഹിയോടുകൂടിയ അന്നം അർപ്പിച്ച ശേഷം, അവനു പൊന്നും നൽകണം.
വാസോഽലംകാരരത്നൈശ്ച തോഷയേദ്വാചകം മുനേ
വസ്ത്രം, അലങ്കാരം, രത്നങ്ങൾ എന്നിവ നൽകി വാചകനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം, മഹർഷേ.
പുസ്തകം പൂജയേദേവം ഭക്തിശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
ഭക്തിയും വിശ്വാസവുംകൊണ്ട് ആ പുസ്തകം ആരാധിക്കണം.
വര്ദ്ധതേ പുത്രപൌത്രാദിര്യശസ്വീ തത്പ്രസാദതഃ ലഭേത്കൃഷ്ണസ്യ ദാസ്യം സ ഭക്തിം കൃഷ്ണേ സുനിശ്ചലാമ്
അവന്റെ കൃപയാൽ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും പ്രശസ്തിയും വർദ്ധിക്കും; അവൻ കൃഷ്ണന്റെ ദാസ്യവും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും നേടും.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ദുര്ഗോപാഖ്യാനേ ബ്രഹ്മാണ്ഡമോഹനകവചം നാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ദുർഗ്ഗയുടെ കഥയിൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡമോഹനകവചം എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ശ്രീഗണേശായ നമഃ ശ്രീഗുരുഭ്യോ നമഃ നാരായണം നമസ്കൃത്യ നരം ചൈവ നരോത്തമമ്
ശ്രീഗണേശായ നമഃ. ശ്രീഗുരുക്കൾക്ക് നമസ്കാരം. നാരായണനെയും മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമനായവനെയും വണങ്ങി,
നാരദ ഉവാച സര്വോത്കൃഷ്ടമഭീഷ്ടം ച മൂഢാനാം ജ്ഞാനവര്ദനമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതും, മൂടന്മാർക്ക് ജ്ഞാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
അധുനാ ശ്രീഗണേശസ്യ ഖണ്ഡം ശ്രോതുമിഹാഗതഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശ്രീഗണേശന്റെ ഭാഗം കേൾക്കാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കഥം ജജ്ഞേ സുരശ്രേഷ്ഠഃ പാര്വത്യാ ഉദരേ ശുഭേ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ പാര്വതിയുടെ പുണ്യമായ ഗർഭത്തിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു?
സ ചാംശഃ കസ്യ ദേവസ്യ കഥം ജന്മ ലലാഭ സഃ
അവൻ ആരുടെ ഭാഗമായാണ് ജനിച്ചത്, ഏത് ദേവന്റെ ഭാഗമായാണ് ജനനം ലഭിച്ചത്?
കിം വാ തദ്ബ്രഹ്മതേജോ വാ കിം തസ്യ ച പരാക്രമഃ
എന്താണ് ആ ബ്രഹ്മതേജസ്സും, അവന്റെ വീര്യവും?
കഥം തസ്യ പുരഃപൂജാ വിശ്വേഷു നിഖിലേഷു ച
എങ്ങനെ അവന്റെ പൂജ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആദ്യം നടന്നു?
പുരാണേഷു നിഗൂഢം ച തജ്ജന്മ പരികീര്ത്തിതമ്
പുരാണങ്ങളിൽ അവന്റെ ജനനം രഹസ്യമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതത്സര്വം സമാചക്ഷ്വ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
ഇവയെല്ലാം ദയവായി പറയൂ; ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പാപസന്താപഹരണം സര്വവിഘ്നവിനാശനമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇത് പാപത്തിന്റെ ദുഃഖം നീക്കുകയും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സര്വമങ്ഗലദം സാരം സര്വശ്രുതിമനോഹരമ്
ഇത് എല്ലാ ശുഭഫലങ്ങളും നൽകുന്നു, അതിന്റെ സാരം തന്നെയാണ്, കേൾക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
ദൈത്യാര്ദിതാനാം ദേവാനാം തേജോരാശിസമുദ്ഭവാ
അസുരന്മാരാൽ ബുദ്ധിമുട്ടിയ ദേവന്മാരുടെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉദിച്ചുവന്നത്.
സാ ച നാമ്നാ സതീ ദേവീ സ്വാമിനോ നിന്ദയാ പുരാ
അവൾ സതീ എന്ന ദേവിയാണ്; പഴയകാലത്ത് അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ അപമാനം അവൾ അനുഭവിച്ചു.
ശങ്കരായ ദദൌ താം ച പാര്വതീം പര്വതോ മുദാ
പർവ്വതൻ സന്തോഷത്തോടെ പാർവതിയെ ശങ്കരനു സമർപ്പിച്ചു.
ശയ്യാം രതികരീം കൃത്വാ പുഷ്പചന്ദനചര്ചിതാമ്
അവൻ പൂക്കളും ചന്ദനപ്പൂവും അണിഞ്ഞ ഒരു സുഖമായ കിടക്ക ഒരുക്കി.
സഹസ്രവര്ഷപര്യ്യന്തം ദൈവമാനേന നാരദ
ദേവന്മാരുടെ കാലമാനപ്രകാരം, ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾ, നാരദാ,
ദുര്ഗാംഗസ്പര്ശമാത്രേണ മദനാന്മൂര്ച്ഛിതഃ ശിവഃ
ദുർഗ്ഗയുടെ ശരീരം സ്പർശിച്ച മാത്രത്തിൽ തന്നെ, ശിവൻ പ്രണയത്തിൽ മുങ്ങി ബോധംകെട്ടുപോയി.
ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണേ പുംസ്കോകിലരുതാകുലേ
ഹംസം, കാരണ്ടവം തുടങ്ങിയ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞു, ആൺകുയിലുകളുടെ രവം മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത്,