മഹായുദ്ധേ മഹാമാരീ ദുഷ്ടസംഹാരരൂപിണീ 2.66.
വലിയ യുദ്ധങ്ങളിലും മഹാമാരികളിലും നീ ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
വന്ദ്യാ പൂജ്യാ സ്തുതാ ത്വം ച ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വദാ
നീ ബ്രഹ്മാദിമാരാൽ എപ്പോഴും വന്ദനയും പൂജയും സ്തുതിയും അർഹിക്കുന്നവളാണ്.
വിദ്യാ വിദ്യാവതാം ത്വം ച ബുദ്ധിര്ബുദ്ധിമതാം സതാമ്
പണ്ഡിതന്മാരിൽ നീ വിദ്യയാണ്, ജ്ഞാനികളിലും സത്പുരുഷന്മാരിലും നീ ബുദ്ധിയാണ്.
രാജ്ഞാം പ്രതാപരൂപാ ച വിശാം വാണിജ്യരൂപിണീ
രാജാക്കന്മാരിൽ നീ വീരത്വമാണ്, ജനങ്ങളിൽ നീ വ്യാപാരത്തിന്റെ രൂപമാണ്.
തഥാഽന്തേ ത്വം മഹാമാരീ വിശ്വേ വിശ്വൈശ്ച പൂജിതേ
അവസാനത്തിൽ നീ മഹാമാരിയായി, ലോകവും സകല ജീവികളും പൂജിക്കുന്നവളാണ്.
ദുരത്യയാ മേ മായാ ത്വം യയാ സംമോഹിതം ജഗത്
നീ എന്റെ അതിരുകടന്ന മായയാണ്, അതിലൂടെ ലോകം മയക്കപ്പെടുന്നു.
ഇത്യാത്മനാ കൃതം സ്തോത്രം ദുര്ഗായാ ദുര്ഗനാശനമ്
ഇങ്ങനെ ദുർഗ്ഗയെ സംബന്ധിച്ച ഈ സ്തോത്രം ഞാൻ തന്നെ രചിച്ചതാണ്, ദുർഗ്ഗനാശിനിയായ ദുർഗ്ഗയെക്കുറിച്ച്.
വന്ധ്യാ ച കാകവന്ധ്യാ ച മൃതവത്സാ ച ദുര്ഭഗാ
ഗർഭം ധരിക്കാത്തവൾ, കുട്ടികൾ മരിക്കുന്നവൾ, അല്ലെങ്കിൽ ദുർഭാഗ്യമുള്ളവൾ—
കാരാഗാരേ മഹാഘോരേ യോ ബദ്ധോ ദൃഢബന്ധനേ
അല്ലെങ്കിൽ ഭയങ്കരമായ തടവിൽ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നവൻ—
യക്ഷ്മഗ്രസ്തോ ഗലത്കുഷ്ഠീ മഹാശൂലീ മഹാജ്വരീ
ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവൻ, കുഴപ്പമുള്ള കുഷ്ഠരോഗം ഉള്ളവൻ, വലിയ വേദനയുള്ളവൻ, കഠിനജ്വരമുള്ളവൻ—
പുത്രഭേദേ പ്രജാഭേദേ പത്നീഭേദേ ച ദുര്ഗതഃ 2.66.
മക്കളെ, കുടുംബത്തെ, ഭാര്യയെ നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്നവൻ—
രാജദ്വാരേ ശ്മശാനേ ച മഹാരണ്യേ രണസ്ഥലേ
രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ, വലിയ കാടിൽ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ—
ഗൃഹദാഹേ ച ദാവാഗ്നൌ ദസ്യുസൈന്യസമന്വിതേ
വീട്ടുതീയിൽ, കാട്ടുതീയിൽ, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ—
മഹാദരിദ്രോ മൂര്ഖശ്ച വര്ഷം സ്തോത്രം പഠേത്തു യഃ
വളരെ ദരിദ്രനോ മണ്ടനോ ആയവൻ ഈ സ്തോത്രം ഒരു വർഷം പാരായണം ചെയ്താൽ—
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ദുര്ഗോപാഖ്യാനേ ദുര്ഗാസ്തോത്രം നാമ ഷട്ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിൽ, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ദുർഗ്ഗോപാഖ്യാനത്തിൽ, ദുർഗ്ഗാസ്തോത്രം എന്ന അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരദ ഉവാച ബ്രഹ്മാണ്ഡമോഹനം നാമ പ്രകൃതേഃ കവചം വദ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെ മയക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ കവചം എനിക്ക് പറയൂ.
നാരായണ ഉവാച ശ്രീകൃഷ്ണേനൈവ കഥിതം കൃപയാ ബ്രഹ്മണേ പുരാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദയയോടെ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇതൊരിക്കൽ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണാ കഥിതം സര്വം ധര്മാര്ഥം ജാഹ്നവീതടേ
ധർമ്മത്തെയും ഉദ്ദേശത്തെയും കുറിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് ജാഹ്നവീതടത്തിൽ എല്ലാം പറഞ്ഞു.
ത്രിപുരാരിശ്ച യദ്ധൃത്വാ ജഘാന ത്രിപുരം പുരാ ജഘാന രക്തബീജം തം യത്കൃത്വാ ഭദ്രകാലികാ
ത്രിപുരാരി അതുപിടിച്ച് ത്രിപുരയെ ഒരിക്കൽ നശിപ്പിച്ചു; ഭദ്രകാളി അതുപയോഗിച്ച് രക്തബീജനെ സംഹരിച്ചു.
യദ്ധൃത്വാ തു മഹേന്ദ്രശ്ച സംപ്രാപ കമലാലയാമ്
അതുപിടിച്ച് മഹേന്ദ്രൻ പോലും ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
യദ്ധൃത്വാ ച മഹാജ്ഞാനീ നന്ദീ സാനന്ദപൂര്വകമ്
അതുപിടിച്ച് മഹാജ്ഞാനിയായ നന്ദി ആനന്ദത്തോടെ പരമജ്ഞാനം നേടി.
യദ്ധൃത്വാ ശിവതുല്യശ്ച ദുര്വാസാ ജ്ഞാനിനാം വരഃ
അതുപിടിച്ച് ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദുർവാസാ ശിവനോടു തുല്യനായി.
മന്ത്രഃ ഷഡക്ഷരോഽയം ച ഭക്താനാം കല്പപാദപഃ
ഈ ആറക്ഷരമന്ത്രം ഭക്തർക്കു വേണ്ടി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന കൽപ്പവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ വിഷ്ണുതുല്യോ ഭവേന്നരഃ
മന്ത്രം സ്വീകരിച്ചുമാത്രം ഒരാൾ വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യനാവുന്നു.
ഓം ദുര്ഗേ രക്ഷയതി ച കണ്ഠം പാതു സദാ മമ 2.67.
ഓം ദുർഗേ, എനിക്ക് എപ്പോഴും എന്റെ കഴുത്ത് കാത്തരുളേണം.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീമിതി പൃഷ്ഠം ച പാതു മേ സര്വതഃ സദാ
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീം, എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും എന്റെ പുറം എല്ലാ ദിശകളിലും കാത്തരുളേണം.
ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം പാതു സര്വാങ്ഗം സ്വപ്നേ ജാഗരണേ തഥാ
ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം, ഉറക്കത്തിലും ജാഗ്രതയിലും എന്റെ ശരീരമൊക്കെയും കാത്തരുളേണം.
ദക്ഷിണേ ഭദ്രകാലീ ച നൈര്ഋത്യാം ച മഹേശ്വരീ
തെക്കോട്ട് ഭദ്രകാളി കാത്തിരിക്കട്ടെ; ദക്ഷിണപടിഞ്ഞാറ് മഹേശ്വരി കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഉത്തരേ വൈഷ്ണവീ പാതു തഥൈശാന്യാം ശിവപ്രിയാ
വടക്കോട്ട് വൈഷ്ണവി കാത്തിരിക്കട്ടെ; ഈശാന്യദിശയിൽ ശിവപ്രിയ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ കവചം ച സുദുര്ലഭമ്
ഇങ്ങനെ, കുട്ടിയേ, ഈ അത്യന്തം ദുർലഭമായ കവചം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.