കൃഷ്ണേതി ദ്വ്യക്ഷരം മന്ത്രം ഗൃഹീത്വാ കൃഷ്ണദാസ്യദമ്
'കൃഷ്ണ' എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം ഏറ്റെടുത്താൽ, അത് കൃഷ്ണസേവയെ നൽകുന്നു.
ദശലക്ഷജപേനൈവ മന്ത്രസിദ്ധിര്ഭവേത്തവ
പത്ത് ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, ആ മന്ത്രത്തിൽ പൂർണ്ണഫലം ഉറപ്പാണ്.
വൈശ്യോ നത്വാ ച താം ഭക്ത്യാ ചാഗമത്പുഷ്കരം മുനേ ഭഗവത്യാഃ പ്രസാദേന കൃഷ്ണദാസോ ബഭൂവ സഃ
വൈശ്യൻ ഭക്തിയോടെ അവളെ നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി, മുനിയേ; ദേവിയുടെ കൃപയാൽ അവൻ കൃഷ്ണദാസനായി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസം വാദേ ദുര്ഗോപാഖ്യാനേ സുരഥസമാധിമേധസ്സംവാദേ പ്രകൃതിവൈശ്യസംവാദകഥനം നാമ ത്രിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ രണ്ടാം ഭാഗമായ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തിൽ, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ദുർഗ്ഗയുടെ കഥയിലും സുരഥ, സമാധി, മേധസ് എന്നിവരുടെ സംവാദത്തിലും, 'പ്രകൃതിയും വൈശ്യനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം' എന്ന അറുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരായണ ഉവാച തച്ഛ്രൂയതാം മഹാഭാഗ വേദോക്തം ക്രമമേവ ച
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവനേ, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ക്രമം ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
സ്നാത്വാഽഽചമ്യ മഹാരാജഃ കൃത്വാ ന്യാസത്രയം തദാ
സ്നാനം ചെയ്തു വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം മഹാരാജാവ് ആ സമയത്ത് മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ന്യാസം ചെയ്തു.
പ്രാണായാമം തതഃ കൃത്വാ കൃത്വാ ച ശങ്ഖശോധനമ്
ശ്വാസനിയന്ത്രണം നടത്തി, ശംഖം ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം,
പുനര്ധ്യാത്വാ ച ഭക്ത്യാ ച പൂജയാമാസ ഭക്തിതഃ
പിന്നീട് ഭക്തിയോടെ ധ്യാനം ചെയ്ത്, ഹൃദയപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
സംപൂജ്യ ഭക്തിഭാവേന ഭക്ത്യാ പരമധാര്മികഃ
ഭക്തിഭാവത്തോടെ ആരാധന നടത്തി, അത്യന്തം ധാർമ്മികനായവൻ—
ഭക്ത്യാ ച പൂജയാമാസ വിധിപൂര്വം ച നാരദ
ഭക്തിയോടെ, നിർദ്ദേശപ്രകാരം ആരാധന നടത്തി, നാരദാ.
ദേവഷട്കം ച സംപൂജ്യ നമസ്കൃത്യ വിചക്ഷണഃ
ആറ് ദേവന്മാരെയും ആരാധിച്ച്, നമസ്കരിച്ച്, ജ്ഞാനിയാവാൻ—
ധ്യാനം ച സാമവേദോക്തം പരം കല്പതരും മുനേ
സാമവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമമായ കല്പവൃക്ഷത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്തു, മുനിവരാ.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം പൂജ്യാം വന്ദ്യാം സനാതനീമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ളവരും ആരാധിക്കുകയും വന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, ശാശ്വതിയായവളെ—
സര്വസ്വരൂപാം സര്വേഷാം സര്വാധാരാം പരാത്പരാമ് 2.64.
എല്ലാവർക്കും രൂപമായവളെ, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായവളെ, പരമത്തിനും അതീതമായവളെ.
സഗുണാം നിര്ഗുണാം സത്ത്വാം വരാം സ്വേച്ഛാമയീം സതീമ്
ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണരഹിതയുമായി, ശുദ്ധമായ സത്ത്വം ഉള്ളവളെ, ഏറ്റവും ഉത്തമയെയും, സ്വേച്ഛയുള്ളവളെയും, സതിയായവളെയും.
കൃഷ്ണപ്രിയാം കൃഷ്ണശക്തിം കൃഷ്ണബുദ്ധ്യധിദേവതാമ്
കൃഷ്ണന് പ്രിയമായവളെ, കൃഷ്ണന്റെ ശക്തിയായവളെ, കൃഷ്ണന്റെ ബുദ്ധിക്ക് അധിഷ്ഠാനദേവതയായവളെ.
തപ്തകാഞ്ചനവര്ണാഭാം കോടിസൂര്യ്യസമപ്രഭാമ്
തപ്തമായ പൊന്നിന്റെ നിറംപോലും, കോടിസൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലും ദീപ്തിയുള്ളവളെ.
ദുര്ഗാം ശതഭുജാം ദേവീം മഹദ്ദുര്ഗതിനാശിനീമ്
ദുർഗ്ഗയായ, നൂറ് കൈകളുള്ള ദേവിയെ, മഹാദുർഗതികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളെ.
ത്രിലോചനപ്രാണരൂപാം ശുദ്ധാര്ദ്ധചന്ദ്രശേഖരാമ്
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവന്റെ പ്രാണശക്തിയായവളെ, ശുദ്ധമായ അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ചവളെ.
വര്തുലം വാമവക്ത്രം ച ശമ്ഭോര്മാനസമോഹിനീമ്
വലതുചെവിക്ക് ചുറ്റും വൃത്താകൃതിയുള്ള മുഖം, ശംഭുവിന്റെ മനസ്സിനെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്നവളെ.
നാസാദക്ഷിണഭാഗേന ബിഭ്രതീം ഗജമൌക്തികമ്
നാസയുടെ വലതുഭാഗത്ത് ആനമുത്ത് ധരിച്ചവളെ,
മുക്താപംക്തിവിനിന്ദ്യൈകദന്തപംക്തിസുശോഭിതാമ്
മുത്തുപന്തിയെ പോലും ലജ്ജിപ്പിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു പന്തി പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളെ.
ചിത്രപത്രാവലീരമ്യകപോലയുഗലോജ്ജ്വലാമ്
വിവിധ നിറത്തിലുള്ള ഇലകളുടെ വരികൾകൊണ്ട് മനോഹരമായ കപോലദ്വയത്തോടെ ദീപ്തിയുള്ളവളെ.
രത്നകങ്കണഭൂഷാഢ്യാം രത്നപാശംകശോഭിതാമ് ।। 2.64.
രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ചവളെ, രത്നപാശവും അങ്കശോഭയും ഉള്ളവളെ.
പാദാങ്ഗുലിനഖാസക്താലക്തരേഖാസുശോഭനാമ്
അവളുടെ കാലും കൈവിരലുകളും ചുവന്ന അലത്തിന്റെ മനോഹരമായ വരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ബിഭ്രതീം സ്തനയുഗ്മം ച കസ്തൂരീബിന്ദുശോഭിതമ്
അവൾക്ക് കസ്തൂരിയുടെ കറുത്ത പാടു കൊണ്ടു ഭംഗിയുള്ള രണ്ടു മുലകൾ ഉണ്ട്.
അതീവ കാന്താം ശാന്താം ച നിതാന്താം യോഗസിദ്ധിഷു
അവൾ അത്യന്തം മനോഹരിയും, സമാധാനപരവുമായവളും യോഗസിദ്ധികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയുമാണ്.
ശരത്പാര്വണചന്ദ്രാസ്യാമതീവ സുമനോഹരാമ്
ശരത്കാലത്തിലെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖം അവളെ അത്യന്തം ആകർഷകയാക്കുന്നു.
സിന്ദൂരബിന്ദുനാ ശശ്വദ്ഭാലമധ്യസ്ഥലോജ്ജ്വലാമ്
അവളുടെ നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ ചുവന്ന കുങ്കുമപ്പാടു എന്നും പ്രകാശിക്കുന്നു.
ചാരുകജ്ജലരേഖാഭ്യാം സര്വതശ്ച സമുജ്ജ്വലാമ്
കണ്ണിൽ കാജലിന്റെ മനോഹരമായ വരകളാൽ അവൾ എല്ലായിടത്തും ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നു.