മധുകൈടഭയോര്ഹന്താ ഹിരണ്യകശിപോശ്ച യഃ
അവൻ മധുവിനെയും കൈടഭനെയും ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും സംഹരിച്ചവനാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ വിരരാമ ച സംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് സഭയിൽ മൗനം പാലിച്ചു.
പ്രഹ്രാദ ഉവാച സര്വപൂജ്യഃ സര്വനാഥഃ കിം വക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും നാഥനുമായ നിങ്ങളെ മുന്നിൽ ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ കഴിയും?
ഹിരണ്യകശിപോര്ഹന്താ മധുകൈടഭയോശ്ച യഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും മധുകൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവനാണ് അവൻ.
സര്വാന്തരാത്മനസ്തസ്യ ചക്രം നാമ സുദര്ശനമ്
എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവാണ് അവന്റെ സുധർശനചക്രം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തതോ ന ബലവാഞ്ഛമ്ഭുര്ന ച പാശുപതം വിധേ
അതിനാൽ ശംഭുവിനോ പാശുപതാസ്ത്രത്തിനോ ഇതിലും അധികം ശക്തിയില്ല.
യസ്യ ലോമസു വിശ്വാനി നിഖിലാനി ജഗത്പതേ
സകലലോകങ്ങളും അങ്ങയുടെ രോമങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, സർവ്വജഗന്നാഥനേ!
ഷോഡശാംശോ ഭഗവതഃ സ ചൈവ ഹി മഹാന്വിരാട്
ഭഗവാന്റെ ആറുപത്തൊൻപതാം ഭാഗമായ മഹാവിരാട് അവനാണ്.
ആഗച്ഛന്തു സുരാഃ സര്വേ യുദ്ധം കുര്വന്തു സാമ്പ്രതമ്
എല്ലാ ദേവതകളും ഇപ്പോൾ വന്നു യുദ്ധം ചെയ്യട്ടെ.
നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ ശിവായ ശിവരൂപിണേ 2.61.
ശുഭത്വത്തിന്റെ രൂപമായ ശിവനായ ഭഗവാനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ പ്രസാദേന നിര്ഭയോഽഹം നിരാമയഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ രോഗരഹിതനായി.
സ്വപാപേന മൃതസ്താതോ പുരാ വൈ വിഷ്ണുനിന്ദയാ
വിഷ്ണുവിനെ നിന്ദിച്ചതിനാൽ എന്റെ അച്ഛൻ തന്റെ പാപം കൊണ്ടു പഴയകാലത്ത് മരിച്ചിരുന്നു.
ത്രിപുരഃ കിങ്കരോഽസ്മാകം വീരത്വേന ന ഗണ്യതേ
ത്രിപുരൻ ഞങ്ങളുടെ ദാസനാണ്; അവന്റെ വീരത്വം ആരും കണക്കാക്കുന്നില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ ദാനവശ്രേഷ്ഠോ വിരരാമ ച സംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദാനവശ്രേഷ്ഠൻ സഭയിൽ മൗനമായി.
ബ്രഹ്മോവാച സുപ്രീത്യാ ചരണം വത്സ സര്വമങ്ഗലകാരണമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മകനേ, വലിയ സ്നേഹത്തോടെ സർവ്വമംഗളത്തിന്റെയും കാരണമായ പാദങ്ങൾ സ്പർശിക്കു.
താരാം ഭിക്ഷാം ദേഹി മഹ്യം ഭിക്ഷുകായ ച വേധസേ
താരയെ ദാനമായി എനിക്ക്, ഈ ഭിക്ഷക്കാരനും സൃഷ്ടാവിനും, തരിക.
സനത്കുമാര ഉവാച യസ്യ ഭിക്ഷുര്ജഗദ്ധാതാ തസ്യ കീര്തേശ്ച കാ കഥാ
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തെ സൃഷ്ടാവൻ ഭിക്ഷക്കാരനാകുമ്പോൾ അവന്റെ മഹത്വം പറയാൻ എന്തുണ്ട്?
സനാതന ഉവാച രക്ഷിതഃ കൃഷ്ണചക്രേണ വൈഷ്ണവഃ പുണ്യവാഞ്ഛുചിഃ
സനാതനൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ ചക്രം കാവലിരിക്കുന്ന വൈഷ്ണവൻ പുണ്യവാനും ശുദ്ധനും ആകുന്നു.
സനന്ദന ഉവാച ഗുരുശ്ച വൈഷ്ണവഃ ശുക്രഃ സ ച കേന ജിതോ മഹാന്
സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: ഗുരുവും വൈഷ്ണവനായ ശുക്രനും ആ മഹാനായവൻ എങ്ങനെ ജയിക്കപ്പെട്ടു?
സനക ഉവാച പുണ്യദീപോ ന നിര്വാതി പാഷണ്ഡേനൈവ വായുനാ ।। 2.61.
സനകനു പറഞ്ഞു: പുണ്യത്തിന്റെ വിളക്ക് പാഷണ്ഡരുടെ കാറ്റുകൊണ്ട് അണയുന്നില്ല.
ഋഷയ ഊചുഃ സ്വകീര്തിം രക്ഷ സുചിരം പ്രാര്ഥയാമഃ പുനഃ പുനഃ
മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ കീർത്തി ദീർഘകാലം നിലനില്ക്കട്ടെ എന്ന് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
പ്രഹ്രാദ ഉവാച കര്ത്താരം ബ്രൂഹി മന്നാഥം ഗുരും ശുക്രം സതാം വരമ്
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടാവായ എന്റെ പ്രഭുവും ഗുരുവുമായ ശുക്രനെ, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനെയും കുറിച്ച് പറയൂ.
ശിഷ്യാണാമാധിപത്യേ ച സാധൂനാം ഗുരുരീശ്വരഃ
ശിഷ്യന്മാരുടെ മേൽ അധികാരം ഉള്ളവനും, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ഇടയിൽ ഗുരുവാണ് പ്രധാനൻ.
വയം ഭൃത്യാശ്ച പോഷ്യാശ്ച സ്വഗുരോഃ പരിചാരകാഃ
ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവിന്റെ ഭൃത്യന്മാരും, ആശ്രിതരുമാണ്; അവിടുത്തെ സേവകരാണ് ഞങ്ങൾ.
പ്രഹ്രാദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ചകാര പ്രാര്ഥനാം കവിമ്
പ്രഹ്ലാദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട കവിയൻ തന്റെ പ്രാർത്ഥന നടത്തി.
ദത്ത്വാ താരാം വിധും ശുക്രഃ പ്രണനാമ വിധേഃ പദേ
താരയെ ചന്ദ്രനു നൽകി, ശുക്രൻ സൃഷ്ടാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി.
പ്രഹ്ലാദഃ സഗണോ ഭക്ത്യാ നമസ്കൃത്യ വിധേഃ പദേ
പ്രഹ്ലാദനും അവന്റെ അനുയായികളും ഭക്തിപൂർവ്വം സൃഷ്ടാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി.
ബ്രഹ്മാ ദദര്ശ താരാം ച പ്രണതാം സ്വപദേ സതീമ്
ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിപൂർവ്വം തന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങിയ സത്യസന്ധയായ താരയെ കണ്ടു.
ചന്ദ്രം ച പ്രണതം ധാതാ ക്രോഡേ സംസ്ഥാപ്യ മായയാ
വണങ്ങിയ ചന്ദ്രനെ സൃഷ്ടാവ് തന്റെ മായാവശാൽ മടിയിൽ ഇരുത്തി സംരക്ഷിച്ചു.
താരേ ത്യജ ഭയം മത്തഃ ഭയം കിം തേ മയി സ്ഥിതേ 2.61.
താരേ, എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ സമീപം ഇരിക്കുമ്പോൾ നിനക്കു എന്തിനാണ് ഭയം?