ഭദ്രകാലീ ജഗന്മാതാ ഖഡ്ഗഖര്പര ധാരിണീ
ഭദ്രകാളി, ലോകത്തിന്റെ അമ്മ, കത്തിയും ഖർപ്പരവും കൈവശമുള്ളവൾ,
സാ സഹസ്രഭുജാ ദേവീ മുണ്ഡമാലാവിഭൂഷണാ
ആ ദേവി ആയിരം കൈകളോടും കപാലമാലയാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളാണ്.
സപ്തതാലപ്രമാണാശ്ച യസ്യാ ദന്താ ഭയാനകാഃ
അവളുടെ ഭയാനകമായ പല്ലുകൾ ഓരോന്നും എഴുപത് താളവൃക്ഷങ്ങൾക്കുള്ള തൂക്കമുണ്ട്.
അതീവ രൌദ്രാ സന്നദ്ധാ ഭീമാഃ ശംകരകിംകരാഃ
അത്യന്തം ക്രൂരരും കാവലുള്ളവരും ഭയങ്കരരുമാണ് ശങ്കരന്റെ സേവകർ.
ശിവസ്യ പാര്ഷദാഃ സര്വം മഹാബലപരാക്രമാഃ
ശിവന്റെ എല്ലാ പാർഷദന്മാരും മഹാശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവരാണ്.
സഹസ്രമൂര്ധ്നഃ ശേഷസ്യ ഫണാമണ്ഡലഭൂഷണമ്
ആയിരം തലകളുള്ള ശേഷന്റെ ഫണികളുടെ വളയത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ,
കാലാഗ്നിരുദ്രഃ സംഹര്ത്താ യസ്യ ശമ്ഭോശ്ച കിംകരഃ
കാലാഗ്നിരുദ്രൻ, സംഹാരശക്തിയുള്ളവൻ, ശംഭുവിന്റെ സേവകനാണ്.
യസ്യ പാശുപതാസ്ത്രേണ ദുര്നിവാര്യേണ പുത്രകാഃ
അവന്റെ പാശുപതാസ്ത്രം തടയാൻ കഴിയാത്തതാണു, എന്റെ മക്കളേ—
യസ്യ ശൂലേന ഭിന്നശ്ച ശങ്ഖചൂഡഃ പ്രതാപവാന്
അവന്റെ ശൂലത്താൽ മഹാവീരനായ ശംഖചൂഡൻ തകർത്തു.
ത്രികോടിസൂര്യ്യസദൃശസ്തേജസ്വീ പരമാദ്ഭുതഃ 2.61.
അവൻ മൂന്നു കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവും അത്ഭുതകരമായ തേജസ്സുമുള്ളവനാണ്.
മധുകൈടഭയോര്ഹന്താ ഹിരണ്യകശിപോശ്ച യഃ
അവൻ മധുവിനെയും കൈടഭനെയും ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും സംഹരിച്ചവനാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ വിരരാമ ച സംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് സഭയിൽ മൗനം പാലിച്ചു.
പ്രഹ്രാദ ഉവാച സര്വപൂജ്യഃ സര്വനാഥഃ കിം വക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും നാഥനുമായ നിങ്ങളെ മുന്നിൽ ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ കഴിയും?
ഹിരണ്യകശിപോര്ഹന്താ മധുകൈടഭയോശ്ച യഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും മധുകൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവനാണ് അവൻ.
സര്വാന്തരാത്മനസ്തസ്യ ചക്രം നാമ സുദര്ശനമ്
എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവാണ് അവന്റെ സുധർശനചക്രം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തതോ ന ബലവാഞ്ഛമ്ഭുര്ന ച പാശുപതം വിധേ
അതിനാൽ ശംഭുവിനോ പാശുപതാസ്ത്രത്തിനോ ഇതിലും അധികം ശക്തിയില്ല.
യസ്യ ലോമസു വിശ്വാനി നിഖിലാനി ജഗത്പതേ
സകലലോകങ്ങളും അങ്ങയുടെ രോമങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, സർവ്വജഗന്നാഥനേ!
ഷോഡശാംശോ ഭഗവതഃ സ ചൈവ ഹി മഹാന്വിരാട്
ഭഗവാന്റെ ആറുപത്തൊൻപതാം ഭാഗമായ മഹാവിരാട് അവനാണ്.
ആഗച്ഛന്തു സുരാഃ സര്വേ യുദ്ധം കുര്വന്തു സാമ്പ്രതമ്
എല്ലാ ദേവതകളും ഇപ്പോൾ വന്നു യുദ്ധം ചെയ്യട്ടെ.
നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ ശിവായ ശിവരൂപിണേ 2.61.
ശുഭത്വത്തിന്റെ രൂപമായ ശിവനായ ഭഗവാനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ പ്രസാദേന നിര്ഭയോഽഹം നിരാമയഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ ഭയമില്ലാതെ രോഗരഹിതനായി.
സ്വപാപേന മൃതസ്താതോ പുരാ വൈ വിഷ്ണുനിന്ദയാ
വിഷ്ണുവിനെ നിന്ദിച്ചതിനാൽ എന്റെ അച്ഛൻ തന്റെ പാപം കൊണ്ടു പഴയകാലത്ത് മരിച്ചിരുന്നു.
ത്രിപുരഃ കിങ്കരോഽസ്മാകം വീരത്വേന ന ഗണ്യതേ
ത്രിപുരൻ ഞങ്ങളുടെ ദാസനാണ്; അവന്റെ വീരത്വം ആരും കണക്കാക്കുന്നില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ ദാനവശ്രേഷ്ഠോ വിരരാമ ച സംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദാനവശ്രേഷ്ഠൻ സഭയിൽ മൗനമായി.
ബ്രഹ്മോവാച സുപ്രീത്യാ ചരണം വത്സ സര്വമങ്ഗലകാരണമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മകനേ, വലിയ സ്നേഹത്തോടെ സർവ്വമംഗളത്തിന്റെയും കാരണമായ പാദങ്ങൾ സ്പർശിക്കു.
താരാം ഭിക്ഷാം ദേഹി മഹ്യം ഭിക്ഷുകായ ച വേധസേ
താരയെ ദാനമായി എനിക്ക്, ഈ ഭിക്ഷക്കാരനും സൃഷ്ടാവിനും, തരിക.
സനത്കുമാര ഉവാച യസ്യ ഭിക്ഷുര്ജഗദ്ധാതാ തസ്യ കീര്തേശ്ച കാ കഥാ
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തെ സൃഷ്ടാവൻ ഭിക്ഷക്കാരനാകുമ്പോൾ അവന്റെ മഹത്വം പറയാൻ എന്തുണ്ട്?
സനാതന ഉവാച രക്ഷിതഃ കൃഷ്ണചക്രേണ വൈഷ്ണവഃ പുണ്യവാഞ്ഛുചിഃ
സനാതനൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ ചക്രം കാവലിരിക്കുന്ന വൈഷ്ണവൻ പുണ്യവാനും ശുദ്ധനും ആകുന്നു.
സനന്ദന ഉവാച ഗുരുശ്ച വൈഷ്ണവഃ ശുക്രഃ സ ച കേന ജിതോ മഹാന്
സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: ഗുരുവും വൈഷ്ണവനായ ശുക്രനും ആ മഹാനായവൻ എങ്ങനെ ജയിക്കപ്പെട്ടു?
സനക ഉവാച പുണ്യദീപോ ന നിര്വാതി പാഷണ്ഡേനൈവ വായുനാ ।। 2.61.
സനകനു പറഞ്ഞു: പുണ്യത്തിന്റെ വിളക്ക് പാഷണ്ഡരുടെ കാറ്റുകൊണ്ട് അണയുന്നില്ല.