വിദ്യാ മന്ത്രപ്രദാതാരം ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ് ।। സ്വകര്മണാം ച ഫലദം സര്വേഷാം വിശ്വതോ വരമ് ।2.61.
അവൻ വിദ്യയും മന്ത്രങ്ങളും നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവൻ, ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ലോകത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പരമോന്നതമായ വരം നൽകുന്നവൻ.
ശുക്രസ്യ സ്തവനേനൈവ സന്തുഷ്ടോ ജഗതാം പതിഃ
ശുക്രന്റെ സ്തുതിയാൽ ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ സന്തോഷിച്ചു.
ശുക്രേണ ശിരസാ ദത്തരത്നസിംഹാസനേ വരേ
ശുക്രൻ തലകുനിഞ്ഞ് രത്നസിംഹാസനം അർപ്പിച്ചു.
ശുക്രഃ പ്രണമ്യ ബ്രഹ്മാണം കുമാരം ശകുനം ക്രതുമ്
ശുക്രൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും കുമാരനെയും ശകുനനെയും ക്രതുവിനെയും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
കപിലം വൈ പഞ്ചശിഖം വോഢുമംഗിരസം മുനേ
കപിലനും പഞ്ചശിഖനും വോഢുവും അംഗിരസ്സും, മഹർഷേ,
പ്രത്യേകം പൂജയാമാസ സാദരം ച യഥോചിതമ്
ഓരോരുത്തരെയും യഥോചിതമായി ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
പ്രഹൃഷ്ടവദനാഃ സര്വേ പ്രണേമുര്ദിതിനന്ദനാഃ
ദിതിയുടെ എല്ലാ മക്കളും സന്തോഷഭരിതമായ മുഖത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
സര്വാന്സംസ്തൂയ സ കവിരവോചത്സമ്പുടാഞ്ജലിഃ
അവരെ എല്ലാവരെയും സ്തുതിച്ച ശേഷം, ആ മഹർഷി കയ്യുകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.
ശുക്ര ഉവാച സ്വയം വിധാതാ ഭഗവാന്സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടഃ സ്വമന്ദിരേ
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ സൃഷ്ടികർത്താവ് താനേ, സ്വന്തമായ ഭവനത്തിൽ നേരിട്ട് ദർശനം നൽകിയിരിക്കുന്നു.
സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടാശ്ച തത്പുത്രാ ഭഗവന്തഃ സനാതനാഃ
അവന്റെ ശാശ്വതമായ പുത്രന്മാരും, ഭഗവാന്മാരും, നേരിട്ട് ദർശിക്കപ്പെട്ടു.
കൃതാര്ഥം കര്തുമീശാ മാം യുഷ്മാകം സ്വാഗതം ശിശുമ് 2.61.
പ്രഭുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കാനും ആ കുഞ്ഞിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യാനും ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
പവിത്രം കര്തുമീശാ മാം ഹേതുരാഗമനേഽത്ര വഃ
പ്രഭുക്കളേ, നിങ്ങളെ വിശുദ്ധരാക്കാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാരണം.
ബ്രഹ്മോവാച വിച്ഛേദഃ പുത്രപൌത്രാണാം മരണാദതിരിച്യതേ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മക്കളുടെയും മക്കളുടെ മക്കളുടെയും മരണത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേർപാട് അത്യന്തം ദുഃഖകരമാണ്.
കുശലം തേ മുനിശ്രേഷ്ഠ പുത്രയോശ്ചാപി യോഷിതഃ
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ മക്കൾക്കും അവരുടെ ഭാര്യമാർക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ദിനേ ദിനേഽപരിച്ഛന്നം ശ്രീകൃഷ്ണാര്ചനമീപ്സിതമ്
പ്രതിദിനവും തടസ്സമില്ലാതെ ശ്രീകൃഷ്ണനു വേണ്ടി അർപ്പിക്കുന്ന പൂജയാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം.
ഗുര്വിഷ്ടയോഃ പൂജനം ച സര്വമങ്ഗലകാരണമ്
ഗുരുവിനെയും പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും ആരാധിക്കുന്നത് എല്ലാ മംഗളത്തിനും കാരണമാകുന്നു.
അഭീഷ്ടദേവഃ സന്തുഷ്ടോ ഗുരൌ തുഷ്ടേ നൃണാമിഹ
ഗുരു സന്തോഷവാനാകുമ്പോൾ, മനുഷ്യർക്കു പ്രിയപ്പെട്ട ദൈവവും സന്തുഷ്ടനാകും.
ഗുരുര്വിപ്രഃ സുരോ രുഷ്ടോ യേഷാം പാതകിനാമിഹ
ഗുരുവോ, ബ്രാഹ്മണനോ, ദേവതയോ കോപിതനായാൽ, ഇവർക്കിടയിൽ പാപം ഉണ്ടാകും.
തുഷ്ടശ്ച സതതം വത്സ ശ്രീകൃഷ്ണഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ
എന്നാൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവാ, പ്രകൃതിക്ക് അതീതനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാണ്.
സാമ്പ്രതം ശൃണു മേ ധീമന്നത്രാഗമനകാരണമ് 2.61.
ഇപ്പോൾ, ധീരനായവനേ, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാര്യം നീ കേൾക്കൂ.
ശിവസ്യ ഗുരുപുത്രസ്യ സാധ്വീം താരാം ബൃഹസ്പതേഃ
ശിവന്റെ ഗുരുവിന്റെ പുത്രനായ ബൃഹസ്പതിയുടെ പത്നിയായ ധർമ്മപത്നി താര—
ശമ്ഭുര്ധര്മശ്ച സൂര്യ്യശ്ച ശക്രോഽനന്തശ്ച പുത്രക
ശംഭു, ധർമ്മൻ, സൂര്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, അനന്തൻ എന്നിവരും, മകനേ,
യുദ്ധായായാന്തി സന്നദ്ധാസ്തിസ്രഃ കോട്യശ്ച ദേവതാഃ
മുന്നണിയിൽ ആയുധധാരികളായി മൂന്നു കോടി ദേവതകൾ യുദ്ധത്തിനായി വരുന്നു.
ഭൂതാഃ പ്രേതാഃ പിശാചാശ്ച കൂഷ്മാണ്ഡാ ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ
ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ—
താരകാമയസംഗ്രാമേ മധ്യസ്ഥോ ഽഹം സുതൈഃ സഹ
താരകാസുരനോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം നിഷ്പക്ഷനായി നിന്നു.
ശുക്ര ഉവാച യോത്സ്യേ വിനാ മഹേശം ച സര്വേഷാം ച ഗുരും പരമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മഹേശ്വരനെയും എല്ലാവർക്കും ഗുരുവുമായവനെയും ഒഴിവാക്കി ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും.
ദൈത്യാ ഊചുഃ ധര്മശ്ച സാക്ഷീ സര്വേഷാം ത്വമേവ ച പിതാമഹഃ
ദൈത്യർ പറഞ്ഞു: ധർമ്മം എല്ലാവർക്കും സാക്ഷിയാണ്, നീയോ ഒരുവൻ തന്നെ പിതാമഹൻ.
അന്യാംശ്ച തൃണതുല്യാംശ്ച നഹി മന്യാമഹേ വയമ്
മറ്റുള്ളവരെ ഞങ്ങൾ പുല്ലിനേക്കാൾ വിലകൂടിയവരായി കാണുന്നില്ല.
കൃപയാ ഗുരുപുത്രസ്യ യദ്യായാതി മഹേശ്വരഃ
ഗുരുവിന്റെ മകന്റെ മേൽ കരുണകൊണ്ട് മഹേശ്വരൻ വരുമെങ്കിൽ—
ബ്രഹ്മോവാച ഹേ വത്സാസ്തേന സാര്ദ്ധം ച കോ വാ യുദ്ധം കരിഷ്യതി ।। 2.61.
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: എന്റെ കുട്ടികളേ, അവനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആരാണ് തയ്യാറാവുക?