വിഷ്ണുരുവാച ശുക്രം കഞ്ചിച്ച മധ്യസ്ഥം പ്രസ്ഥാപയിതുമര്ഹഥ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് ശുക്രനെയോ അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും മധ്യസ്ഥനായവനെയോ അയക്കാം.
വിഗ്രഹേണൈവ വിഷമം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
വൈരത്തിലൂടെ മാത്രം കാര്യങ്ങൾ കഠിനമാകും; അതിൽ സംശയമില്ല.
സുരൈഃ സ്തുതശ്ച സന്തുഷ്ടഃ ശുക്രാചാര്യ്യോ ഭവിഷ്യതി
ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചാൽ സന്തോഷത്തോടെ ശുക്രാചാര്യൻ അനുകൂലനാകും.
യുവാഭ്യാം പ്രാര്ഥ്യമാനോഽഹം യുവയോഃ സ്തവനേന ച
നിങ്ങൾ ഇരുവരും അപേക്ഷിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥസ്തത്രൈവാന്തര ധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഗതേ ച ജഗതാം നാഥേ ശ്വേതദ്വീപം ച നാരദ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, നാരദാ,
മുനീന്ദേവാംശ്ച സംബോധ്യ ബ്രഹ്മാ വൈ തത്ര സംസദി 2.60.
മഹർഷിമാരെയും ദേവന്മാരെയും വിളിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് ആ സഭയിൽ സംസാരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച അസ്മാകം ച സമഃ സ്നേഹോ ദൈത്യേ ദേവേ ച പുത്രകാഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: കുട്ടികളേ, ദാനവന്മാരോടും ദേവന്മാരോടും ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം ഒരുപോലെയാണ്.
ദൈത്യാനാം ച ഗുരും ശുക്രം പ്രപന്നശ്ച നിശാകരഃ
ദൈത്യന്മാരുടെ ഗുരുവായ ശുക്രന്റെ അടുക്കിലേക്ക് ചന്ദ്രൻ എത്തി.
താരാഹേതോരഹം യാമി ശുക്രസ്യ ഭവനം സുരാഃ
ദേവന്മാരേ, താരയെ കൊണ്ടുപോകാൻ ഞാൻ ശുക്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ ചാഗമച്ഛുക്രസന്നിധിമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ശുക്രന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
നാരദ ഉവാച ശ്രോതുമിച്ഛാമി ഭഗവന്പരം കൌതൂഹലം മമ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവനേ, ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്റെ കൗതുകം വളരെ കൂടുതലാണ്.
നാരായണ ഉവാച നാനാദൈത്യഗണാകീര്ണം രത്നമണ്ഡപഭൂഷിതമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: വിവിധ ദൈത്യന്മാരാൽ നിറഞ്ഞു, രത്നമണ്ഡപം കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പഞ്ചാശത്കോടിഭിഃ ശിഷ്യൈഃ പരീതം ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ
അമ്പതുകോടി ബ്രഹ്മവിദ്യാർത്ഥികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
രക്ഷിതം രക്ഷകഗണൈര്ദൈത്യൈശ്ച ശതകോടിഭിഃ
രക്ഷകരുടെ കൂട്ടവും നൂറുകോടി ദൈത്യന്മാരും കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദദര്ശ ജഗതാം ധാതാ സഭായാം ഭൃഗുനന്ദനമ്
ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രനെ സഭയിൽ കണ്ടു.
ജപന്തം പരമം ബ്രഹ്മ കൃഷ്ണമാത്മാനമീശ്വരമ്
അവൻ പരമബ്രഹ്മമായ കൃഷ്ണനെ, താനേ ഈശ്വരനെന്നു ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ പൌത്രം പ്രഭായുക്തം വിധാതാ ഹൃഷ്ടമാനസഃ
തന്റെ മകന്മാരുടെ മകൻ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നത് കണ്ട സ്രഷ്ടാവ് മനസ്സിൽ സന്തോഷിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ പിതാമഹം ശുക്രോ ധാതാരം ജഗതാം പ്രഭുമ്
ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ പിതാമഹനെ ശുക്രൻ കണ്ടു.
ആദായ പൂജയാമാസ ചോപചാരാംസ്തു ഷോഡശ
അവനെ സ്വീകരിച്ച് പതിനാറു ഉപചാരങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിച്ചു.
വിദ്യാ മന്ത്രപ്രദാതാരം ദാതാരം സര്വസമ്പദാമ് ।। സ്വകര്മണാം ച ഫലദം സര്വേഷാം വിശ്വതോ വരമ് ।2.61.
അവൻ വിദ്യയും മന്ത്രങ്ങളും നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവൻ, ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ലോകത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പരമോന്നതമായ വരം നൽകുന്നവൻ.
ശുക്രസ്യ സ്തവനേനൈവ സന്തുഷ്ടോ ജഗതാം പതിഃ
ശുക്രന്റെ സ്തുതിയാൽ ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ സന്തോഷിച്ചു.
ശുക്രേണ ശിരസാ ദത്തരത്നസിംഹാസനേ വരേ
ശുക്രൻ തലകുനിഞ്ഞ് രത്നസിംഹാസനം അർപ്പിച്ചു.
ശുക്രഃ പ്രണമ്യ ബ്രഹ്മാണം കുമാരം ശകുനം ക്രതുമ്
ശുക്രൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും കുമാരനെയും ശകുനനെയും ക്രതുവിനെയും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
കപിലം വൈ പഞ്ചശിഖം വോഢുമംഗിരസം മുനേ
കപിലനും പഞ്ചശിഖനും വോഢുവും അംഗിരസ്സും, മഹർഷേ,
പ്രത്യേകം പൂജയാമാസ സാദരം ച യഥോചിതമ്
ഓരോരുത്തരെയും യഥോചിതമായി ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
പ്രഹൃഷ്ടവദനാഃ സര്വേ പ്രണേമുര്ദിതിനന്ദനാഃ
ദിതിയുടെ എല്ലാ മക്കളും സന്തോഷഭരിതമായ മുഖത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
സര്വാന്സംസ്തൂയ സ കവിരവോചത്സമ്പുടാഞ്ജലിഃ
അവരെ എല്ലാവരെയും സ്തുതിച്ച ശേഷം, ആ മഹർഷി കയ്യുകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.
ശുക്ര ഉവാച സ്വയം വിധാതാ ഭഗവാന്സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടഃ സ്വമന്ദിരേ
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ സൃഷ്ടികർത്താവ് താനേ, സ്വന്തമായ ഭവനത്തിൽ നേരിട്ട് ദർശനം നൽകിയിരിക്കുന്നു.
സാക്ഷാദ്ദൃഷ്ടാശ്ച തത്പുത്രാ ഭഗവന്തഃ സനാതനാഃ
അവന്റെ ശാശ്വതമായ പുത്രന്മാരും, ഭഗവാന്മാരും, നേരിട്ട് ദർശിക്കപ്പെട്ടു.