നിശ്ശ്വാസാദ്വൈ സുരഗുരോര്ഭ്രാതുര്മമ ബൃഹസ്പതേഃ
ദേവഗുരുവായ എന്റെ സഹോദരൻ ബൃഹസ്പതിയുടെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന്—
തഥാഽപി തം നോ ശശാപ ധര്മ്മഭങ്ഗഭയേന ച
എങ്കിലും, ധർമ്മം ലംഘിക്കുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ അവനെ ശപിച്ചു.
അഹോ ഹ്യത്രേരസത്പുത്രഃ പരസ്ത്രീലുബ്ധകഃ ശഠഃ
അയ്യോ, അത്രിയുടെ അധർമ്മികനായ മകൻ പരസ്ത്രീലോലനും കപടനും ആണ്.
ധര്മിഷ്ഠാ ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാ വൈഷ്ണവാ ബ്രാഹ്മണാസ്തഥാ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ധാർമ്മികനായ പുത്രന്മാരും, വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
യേ സാത്ത്വികാ ബ്രാഹ്മണാസ്തേ ദേവാ രാജസികാസ്തഥാ
സാത്വികസ്വഭാവമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദേവന്മാരെപ്പോലെയാണ്, രാജസസ്വഭാവമുള്ളവർക്കും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സ്വധര്മനിരതാ വിപ്രാ നാരായണപരായണാഃ
തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യത്തിൽ സ്ഥിരമായ് നാരായണഭക്തിയോടെ ജീവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്.
മുമുക്ഷവോ വിഷ്ണുഭക്താ ബ്രാഹ്മണാ ദാസ്യലിപ്സവഃ
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ള, സേവനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്.
ബ്രാഹ്മണാനാം സ്വധര്മശ്ച കൃഷ്ണസ്യാര്ച്ചനമീപ്സിതമ് 2.60.
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ പ്രധാന കർത്തവ്യം കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നതാണെന്ന് ഇഷ്ടമാണ്.
യേ ബ്രാഹ്മണാ വൈഷ്ണവാശ്ച സ്വതന്ത്രാഃ പരമം പദമ്
വൈഷ്ണവരും സ്വതന്ത്രരും ആയ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
വര്ണാനാം ബ്രാഹ്മണാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ സാധവോ വൈഷ്ണവാ യദി
വർണ്ണങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് ശ്രേഷ്ഠർ, പ്രത്യേകിച്ച് സദാചാരമുള്ള വൈഷ്ണവന്മാർ ആയാൽ.
പരിപക്വാ വിപക്വാ വാ വൈഷ്ണവാഃ സാധവശ്ച തേ
പൂർണമായാലോ അപൂർണമായാലോ, വൈഷ്ണവരും സദാചാരമുള്ളവരും ആണെങ്കിൽ അതുപോലെയാണ്.
യഥാ വഹ്നൌ ശുഷ്കതൃണം ഭസ്മീഭൂതം ഭവേത്സദാ
എങ്ങനെ ഉണക്കമുളക് എപ്പോഴും അഗ്നിയിൽ ചാരമാകുന്നുവോ,
ഗുരുവക്ത്രാദ്വിഷ്ണുമന്ത്രോ യസ്യ കര്ണേ പ്രവേക്ഷ്യതി
ഗുരുവിന്റെ വായിലൂടെ വിഷ്ണുമന്ത്രം ഒരാളുടെ ചെവിയിൽ ചൊല്ലിയാൽ,
പുംസാം ശതം പിതൄണാം ച ശതം മാതാമഹസ്യ ച
അത് പിതൃവംശത്തിലെ നൂറ് പേരെയും മാതാവിന്റെ വംശത്തിലെ നൂറ് പേരെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗയായാം പിണ്ഡദാനേന പിണ്ഡദാഃ പിണ്ഡഭോജിനമ്
ഗയയിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, പിണ്ഡം നൽകുന്നവരും പിണ്ഡം സ്വീകരിക്കുന്നവരും—
മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ
മന്ത്രം സ്വീകരിച്ചുകൂടിയാൽ തന്നെ മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം നേടുന്നു.
പുനന്ത്യേവ ഹി തീര്ഥാനി ഗങ്ഗാദീനി ച ഭാരതേ
ഭാരതത്തിലെ ഗംഗാദി തീർത്ഥങ്ങൾ എല്ലാം പവിത്രമാക്കുന്നു.
പാപാനി പാപിനാം തീര്ഥേ യാവന്തി പ്രഭവന്തി ച 2.60.
തീർത്ഥങ്ങളിൽ പാപികൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന എത്രയോ പാപങ്ങൾ—
കൃഷ്ണമന്ത്രോപാസകാനാം രജസാ പാദപദ്മയോഃ
കൃഷ്ണമന്ത്രം ഉപാസിക്കുന്നവരുടെ പാദധൂളിയാൽ,
വായുശ്ച പവനോ വഹ്നിഃ സൂര്യ്യഃ സര്വം പുനാതി ച
കാറ്റും വായുവും അഗ്നിയും സൂര്യനും എല്ലാം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
അഹം ബ്രഹ്മാ ച ശേഷശ്ച ധര്മഃ സാക്ഷീ ച കര്മ്മണാമ്
ഞാനും ബ്രഹ്മാവും ശേഷനും ധർമ്മവും കര്മ്മങ്ങൾക്കു സാക്ഷിയായവനും—
ഫലം കര്മാനുരൂപേണ സര്വേഷാം ഭാരതേ ഭവേത്
ഭാരതത്തിൽ എല്ലാവർക്കും ഫലം അവരുടെ കര്മ്മത്തിന് അനുസരിച്ചായിരിക്കും.
ഹന്തി തേഷാം കര്മ പൂര്വം ഭക്താനാം ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തന്മാരെ അതിയായ സ്നേഹത്തോടെ കാണുന്ന ഭഗവാൻ അവരുടെ പഴയ കര്മ്മഫലങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നു.
തേജസ്വിനാം ച പ്രവരം വൈഷ്ണവം ഭൃഗുനന്ദനമ്
പ്രഭയുള്ളവരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന് ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ വൈഷ്ണവനാണ്.
സുദര്ശനോ ബലിഷ്ഠം ച ശുക്രം ജേതും ന ശക്തിമാന്
ശക്തനായ സുദര്ശനും ശുക്രനെ ജയിക്കാന് കഴിയില്ല.
ഭജ സത്യം പരം ബ്രഹ്മ കൃഷ്ണമാത്മാനമീശ്വരമ്
നിജസത്യമായ പരബ്രഹ്മമായ കൃഷ്ണനെ, ആത്മാവിനെയും ഈശ്വരനെയും ആരാധിച്ചുകൊള്ക.
മന്ത്രം തസ്യ പ്രദാസ്യാമി ഭ്രാതഃ കല്പതരും പരമ്
സഹോദരാ, ഞാന് നിന്നെ അതിന്റെ മന്ത്രം നല്കാം—അത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഇഷ്ടവൃക്ഷംപോലെയാണ്.
ബ്രഹ്മാദിസ്തംബപര്യ്യന്തം നശ്വരം ജലബിമ്ബവത് താവദ്ഭവേച്ഛാ ഭോഗേച്ഛാ സ്ത്രീസുഖേച്ഛാ നൃണാമിഹ ।। 2.60.
ബ്രഹ്മാവില് നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം വെള്ളബുഡ്ബുദംപോലെ നശ്വരമാണ്; ആസ്വാദനത്തിനും സ്ത്രീസുഖത്തിനും ഇച്ഛകള് മനുഷ്യരില് ഉണ്ടാകുന്നവരെ വരെ ഇവ നിലനില്ക്കും.
യാവദ്ഗുരുമുഖാമ്ഭോജാന്ന പ്രാപ്നോതി മനും ഹരേഃ
ഗുരുവിന്റെ കമലപോലുള്ള വായില് നിന്ന് ഹരിയുടെ മന്ത്രം ലഭിക്കുന്നതുവരെ,
ഇന്ദ്രത്വമമരത്വം ച നഹി വാഞ്ഛന്തി വൈഷ്ണവാഃ
വൈഷ്ണവന്മാര്ക്ക് ഇന്ദ്രപദവിയോ അമരത്വമോ ആഗ്രഹമില്ല.