സപ്തജന്മസു മാര്ജാരോ മഹിഷോ ജന്മപഞ്ചകമ്
അവന് ഏഴ് ജന്മം പൂച്ചയായി, അഞ്ചു ജന്മം കാളയായും ജനിക്കട്ടെ.
മത്സ്യത്വേ ജന്മശതകം കര്കടീ ജന്മപഞ്ചകമ്
അവന് നൂറു ജന്മം മീനായി, അഞ്ചു ജന്മം ഞണ്ട് ആയി ജനിക്കട്ടെ.
നാവികഃ ശവജീവീ ച വ്യാധശ്ച സ്വര്ണകാരകഃ
നാവികന്, ശവം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവന്, വേട്ടക്കാരന്, പൊന്നുപണിക്കാരന്—
ഇതി ചന്ദ്രം ശുചിം കൃത്വാ സമുവാച തു താരകാമ്
ഇങ്ങനെ ചന്ദ്രനെ ശുദ്ധിയാക്കിയശേഷം, അദ്ദേഹം താരകയോട് പറഞ്ഞു.
പ്രായശ്ചിത്തം വിനാ പൂതാ ത്വമേവം ശുദ്ധമാനസാ
പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ലാതെയും നീ ശുദ്ധിയാകുന്നു, മനസ്സ് ഇങ്ങനെ ശുദ്ധമാകുന്നു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശുക്രശ്ച ചന്ദ്രം വാ താരകാം സതീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശുക്രന് ചന്ദ്രനോടോ, അല്ലെങ്കില് സതിയായ താരകയോടോ പറഞ്ഞു.
നാരദ ഉവാച കഥം സംപ്രാപ താം സാധ്വീം തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നാരദന് പറഞ്ഞു: അവന് ആ സതിയെ എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ദയവായി അതു എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പ്രസ്ഥാപയാമാസ ശിഷ്യമന്വേഷാര്ഥം ച ജാഹ്നവീമ്
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: അവന് തന്റെ ശിഷ്യനെ ജാഹ്നവിയെ അന്വേഷിക്കാന് അയച്ചു.
ശിഷ്യോ ഗത്വാ ച തദ്വത്തം ജ്ഞാത്വാ വൈ ലോകവക്ത്രതഃ
ശിഷ്യൻ അവിടെ ചെന്നു, ജനങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നു ആ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ സുരഗുരുര്വാര്താം ശശിനാ ച പ്രിയാം ഹൃതാമ്
സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ചന്ദ്രൻ കൊണ്ടുപോയെന്ന വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, ദേവഗുരു വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു.
രുരോദോച്ചൈഃ സശിഷ്യശ്ച ഹദയേന വിദൂയതാ
ഹൃദയം വേദനയാൽ കീറിപ്പോകുമ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം അവൻ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ഉവാച ശിഷ്യാന്സമ്ബോധ്യ നീതിം ച ശ്രുതിസമ്മതാമ്
ശിഷ്യന്മാരെ വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ശാസ്ത്രങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്ന നന്മയുള്ള പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ബൃഹസ്പതിരുവാച ദുഃഖം ധര്മ്മവിരുദ്ധോ യഃ സ പ്രാപ്നോതി ന സംശയഃ
ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായും ദുഃഖം അനുഭവിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഭാവാനുരക്താ വനിതാ ഹൃതാ യസ്യ ച ശത്രുണാ
ആളിന്റെ മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായും ചേർന്ന ഭാര്യയെ ശത്രു കൊണ്ടുപോയാൽ—
സുശീലാ സുന്ദരീ ഭാര്യ്യാ ഗതാ യസ്യ ഗൃഹാദഹോ 2.59.
നല്ല സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള ഭാര്യ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോയാൽ—അയ്യോ!
ദൈവേനാപഹൃതാ യസ്യ പതിസാധ്യാ പതിവ്രതാ
ഭർത്താവിനോട് വിശ്വാസം പുലർത്തുന്ന ഭാര്യയെ ദൈവം കൊണ്ടുപോയാൽ—
യസ്യ മാതാ ഗൃഹേ നാസ്തി ഗൃഹിണീ വാ സുശാസിതാ
വീട്ടിൽ അമ്മയില്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ നല്ല രീതിയിൽ നടക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ—
പ്രിയാഹീനം ഗൃഹം യസ്യ പൂര്ണം ദ്രവിണബന്ധുഭിഃ
പ്രിയപ്പെട്ടവളില്ലാത്ത വീടു, ധനം ബന്ധുക്കൾ എല്ലാം നിറഞ്ഞിട്ടും—
ഭാര്യാശൂന്യാ വനസമാഃ സഭാര്യാശ്ച ഗൃഹാ ഗൃഹാഃ
ഭാര്യയില്ലാത്ത വീട് കാടുപോലെയാണ്; ഭാര്യയുള്ളവ വീടുകളേ യഥാർത്ഥത്തിൽ വീട് എന്നു പറയാൻ കഴിയൂ.
അശുചിഃ സ്ത്രീവിഹീനശ്ച ദൈവേ പിത്ര്യേ ച കര്മണി
ഭാര്യയില്ലാത്ത പുരുഷൻ ദൈവികവും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനാണ്.
ദാഹികാശക്തിഹീനശ്ച യഥാ മന്ദോ ഹുതാശനഃ
ശക്തിയില്ലാത്ത അഗ്നി എങ്ങനെ കത്താൻ കഴിയില്ലയോ, അങ്ങനെ ഭാര്യയുടെ ശക്തിയില്ലാത്തവനും അശക്തനാണ്.
ശക്തിഹീനോ യഥാ ജീവോ യഥാ ചാത്മാ തനും വിനാ
ശക്തിയില്ലാത്ത ജീവൻപോലെയും ശരീരമില്ലാത്ത ആത്മാവുപോലെയും—
ന ച ശക്തോ യഥാ യജ്ഞഃ ഫലദോ ദക്ഷിണാം വിനാ
ദക്ഷിണ ഇല്ലാതെ യജ്ഞം ഫലം തരാത്തതുപോലെ—
വിനാ സ്വര്ണം സ്വര്ണകാരോ യഥാ ശക്തഃ സ്വകര്മണി
സ്വർണം ഇല്ലാതെ സ്വർണ്ണക്കാരൻ തന്റെ ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ—
തഥാ ഗൃഹീ ന ശക്തശ്ച സതതം സര്വകര്മണി 2.59.
അങ്ങനെ, ഭാര്യ ഇല്ലാതെ ഗൃഹസ്ഥന് എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും എപ്പോഴും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ഭാര്യ്യാമൂലാഃ ക്രിയാഃ സര്വാ ഭാര്യ്യാമൂലാ ഗൃഹാസ്തഥാ
എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഭാര്യയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; വീടുകളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ഭാര്യ്യാമൂലഃ സദാ ഹര്ഷോ ഭാര്യ്യാമൂലം ച മങ്ഗലമ്
ഭാര്യയിൽ നിന്നാണ് സന്തോഷവും, ഭാര്യയിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ മംഗളവും ഉണ്ടാകുന്നത്.
യഥാ രഥശ്ച രഥിനാം ഗൃഹിണാം ച തഥാ ഗൃഹമ്
രഥം രഥികന്നു പോലെ, വീടും വീട്ടുകാരനു തന്നെയാണ്.
സര്വരത്നപ്രധാനാ ച സ്ത്രീരത്നം ദുഷ്കുലാദപി
എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും സ്ത്രീരത്നം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്, അവൾ താഴ്ന്ന കുടുംബത്തിൽ നിന്നായാലും.
യഥാ ജലം വിനാ പദ്മം പദ്മം ശോഭാം വിനാ യഥാ
ജലം ഇല്ലാതെ താമര ഉണ്ടാകില്ല, അതുപോലെ തേജസ് ഇല്ലാതെ താമരയ്ക്ക് ഭംഗിയില്ല.