ഗര്ദഭോ ജന്മശതകം സൂകരസ്സപ്തജന്മസു ജലൌകാ ജന്മശതകം ശുചിര്ഭവതു തത്പരമ്
അവന് നൂറു ജന്മം കഴുതയായി, ഏഴ് ജന്മം പന്നിയായി, നൂറു ജന്മം ജലൗകയായി ജനിക്കട്ടെ. അതിന് ശേഷം അവന് ശുദ്ധിയുണ്ടാകട്ടെ.
വൃഥാ മാംസം ച യോ ഭുങ്ക്തേ സ്വാര്ഥം പാകാന്നമേവ ച
സ്വന്തം രുചിക്കായി ആരെങ്കിലും മാംസം അല്ലെങ്കില് പാചകമാക്കിയ അന്നം കഴിച്ചാല്—
സ യാതു ചന്ദ്രപാപേന ചാസിപത്രം ചതുര്യുഗമ്
അവന് ചന്ദ്രന്റെ പാപത്തിലേക്കും, ആയുധപത്രങ്ങളാല് വേദനിപ്പിക്കുന്ന നരകത്തിലേക്കും നാലു യുഗം പോകട്ടെ.
വിപ്രോ വാര്ധുഷികോ യോ ഹി യോനിജീവീ ചികിത്സകഃ
ബ്രാഹ്മണന് കശവക്കാരനോ, ജന്മം ആശ്രയിച്ചുള്ള തൊഴില് ചെയ്യുന്നവനോ, വൈദ്യനോ ആണെങ്കില്—
സ്വധര്മകഥകശ്ചൈവ യശ്ച സ്വാത്മപ്രശംസകഃ
സ്വന്തം ധര്മ്മം പറയുന്നവനും, സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നവനും—
തം യാതു ചന്ദ്രപാപം ച ചന്ദ്രോ ഭവതു വിജ്വരഃ
അവന് ചന്ദ്രന്റെ പാപത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ, ചന്ദ്രന് രോഗമില്ലാതെ ശുദ്ധനാകട്ടെ.
തത്ര വിദ്ധോ ഭവതു സ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
അവന് പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാര് നിലനില്ക്കുന്നവരെ അവിടെ വെടിയേറ്റ് കിടക്കട്ടെ.
ലാക്ഷാമാംസരസാനാം ച തിലാനാം ലവണസ്യ ച
ലക്ഷ, മാംസം, രസങ്ങള്, എള്ള്, ഉപ്പ് എന്നിവയില് വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നവര്—
വിപ്രഃ കുലാലഃ ചൌരശ്ച യാതു തം ചന്ദ്രപാതകമ്
ബ്രാഹ്മണന് കുശവനോ, കള്ളനോ ആണെങ്കില്, അവന് ചന്ദ്രന്റെ പാപത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
തത്ര ച്ഛിന്നോ ഭവതു സ യാവദിന്ദ്രസഹസ്രകമ് 2.58.
അവന് ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാര് നിലനില്ക്കുന്നവരെ അവിടെ വെട്ടപ്പെടട്ടെ.
സപ്തജന്മസു മാര്ജാരോ മഹിഷോ ജന്മപഞ്ചകമ്
അവന് ഏഴ് ജന്മം പൂച്ചയായി, അഞ്ചു ജന്മം കാളയായും ജനിക്കട്ടെ.
മത്സ്യത്വേ ജന്മശതകം കര്കടീ ജന്മപഞ്ചകമ്
അവന് നൂറു ജന്മം മീനായി, അഞ്ചു ജന്മം ഞണ്ട് ആയി ജനിക്കട്ടെ.
നാവികഃ ശവജീവീ ച വ്യാധശ്ച സ്വര്ണകാരകഃ
നാവികന്, ശവം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവന്, വേട്ടക്കാരന്, പൊന്നുപണിക്കാരന്—
ഇതി ചന്ദ്രം ശുചിം കൃത്വാ സമുവാച തു താരകാമ്
ഇങ്ങനെ ചന്ദ്രനെ ശുദ്ധിയാക്കിയശേഷം, അദ്ദേഹം താരകയോട് പറഞ്ഞു.
പ്രായശ്ചിത്തം വിനാ പൂതാ ത്വമേവം ശുദ്ധമാനസാ
പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ലാതെയും നീ ശുദ്ധിയാകുന്നു, മനസ്സ് ഇങ്ങനെ ശുദ്ധമാകുന്നു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശുക്രശ്ച ചന്ദ്രം വാ താരകാം സതീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശുക്രന് ചന്ദ്രനോടോ, അല്ലെങ്കില് സതിയായ താരകയോടോ പറഞ്ഞു.
നാരദ ഉവാച കഥം സംപ്രാപ താം സാധ്വീം തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നാരദന് പറഞ്ഞു: അവന് ആ സതിയെ എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ദയവായി അതു എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പ്രസ്ഥാപയാമാസ ശിഷ്യമന്വേഷാര്ഥം ച ജാഹ്നവീമ്
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: അവന് തന്റെ ശിഷ്യനെ ജാഹ്നവിയെ അന്വേഷിക്കാന് അയച്ചു.
ശിഷ്യോ ഗത്വാ ച തദ്വത്തം ജ്ഞാത്വാ വൈ ലോകവക്ത്രതഃ
ശിഷ്യൻ അവിടെ ചെന്നു, ജനങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നു ആ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ സുരഗുരുര്വാര്താം ശശിനാ ച പ്രിയാം ഹൃതാമ്
സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ചന്ദ്രൻ കൊണ്ടുപോയെന്ന വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, ദേവഗുരു വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു.
രുരോദോച്ചൈഃ സശിഷ്യശ്ച ഹദയേന വിദൂയതാ
ഹൃദയം വേദനയാൽ കീറിപ്പോകുമ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം അവൻ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ഉവാച ശിഷ്യാന്സമ്ബോധ്യ നീതിം ച ശ്രുതിസമ്മതാമ്
ശിഷ്യന്മാരെ വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ശാസ്ത്രങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്ന നന്മയുള്ള പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ബൃഹസ്പതിരുവാച ദുഃഖം ധര്മ്മവിരുദ്ധോ യഃ സ പ്രാപ്നോതി ന സംശയഃ
ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ നിർബന്ധമായും ദുഃഖം അനുഭവിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഭാവാനുരക്താ വനിതാ ഹൃതാ യസ്യ ച ശത്രുണാ
ആളിന്റെ മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായും ചേർന്ന ഭാര്യയെ ശത്രു കൊണ്ടുപോയാൽ—
സുശീലാ സുന്ദരീ ഭാര്യ്യാ ഗതാ യസ്യ ഗൃഹാദഹോ 2.59.
നല്ല സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള ഭാര്യ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോയാൽ—അയ്യോ!
ദൈവേനാപഹൃതാ യസ്യ പതിസാധ്യാ പതിവ്രതാ
ഭർത്താവിനോട് വിശ്വാസം പുലർത്തുന്ന ഭാര്യയെ ദൈവം കൊണ്ടുപോയാൽ—
യസ്യ മാതാ ഗൃഹേ നാസ്തി ഗൃഹിണീ വാ സുശാസിതാ
വീട്ടിൽ അമ്മയില്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ നല്ല രീതിയിൽ നടക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ—
പ്രിയാഹീനം ഗൃഹം യസ്യ പൂര്ണം ദ്രവിണബന്ധുഭിഃ
പ്രിയപ്പെട്ടവളില്ലാത്ത വീടു, ധനം ബന്ധുക്കൾ എല്ലാം നിറഞ്ഞിട്ടും—
ഭാര്യാശൂന്യാ വനസമാഃ സഭാര്യാശ്ച ഗൃഹാ ഗൃഹാഃ
ഭാര്യയില്ലാത്ത വീട് കാടുപോലെയാണ്; ഭാര്യയുള്ളവ വീടുകളേ യഥാർത്ഥത്തിൽ വീട് എന്നു പറയാൻ കഴിയൂ.
അശുചിഃ സ്ത്രീവിഹീനശ്ച ദൈവേ പിത്ര്യേ ച കര്മണി
ഭാര്യയില്ലാത്ത പുരുഷൻ ദൈവികവും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും ശുദ്ധിയില്ലാത്തവനാണ്.