സ ശത്രുര്മേ സുരഗുരുഃ പരോ വിശ്വേ നിശാകര യത്ര ലോകാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാസ്തത്ര ധര്മഃ സനാതനഃ 2.58.
ദേവഗുരു എന്ന ശത്രുവാണ് എന്റെ ശത്രു, ചന്ദ്രമേ; എവിടെയോ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവർ വസിക്കുന്നുവോ, അവിടെയാണ് സനാതനധർമ്മം.
യതോ ധര്മസ്തതഃ കൃഷ്ണോ യതഃ കൃഷ്ണസ്തതോ ജയഃ
എവിടെയോ ധർമ്മം ഉണ്ടോ, അവിടെയുണ്ട് കൃഷ്ണൻ; എവിടെയോ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടോ, അവിടെയുണ്ട് വിജയം.
ഹിംസകാഃ പ്രലയം യാന്തി ധര്മോ രക്ഷതി ധാര്മികമ്
ഹിംസകരായവർ നാശം നേരിടുന്നു; ധർമ്മം, ധാർമ്മികരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
തഥാഽപി നഹി രക്ഷന്തി ധര്മഘ്നം പാപിനം ജനമ്
എങ്കിലും, ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന പാപികളെ ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാഷോഡശാംശ പാതകം ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ പാപത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് ഈ പാപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
വിപ്രപത്നീസതീനാം ച ഗമനം വൈ ബലേന ചേത്
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെയോ സതീമാരായ സ്ത്രീകളെയോ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് സമീപിച്ചാൽ,
ധര്മ്മം ചര മഹാഭാഗ ബ്രാഹ്മണീം ത്യജ സാമ്പ്രതമ്
നീ ധർമ്മം പാലിക്കണം, ഭാഗ്യശാലിയേ, ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണിയുടെ സാന്നിധ്യം ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഉപായേന ച തേ പാപം ദൂരീഭൂതം ഭവേന്നനു
ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ, നിന്റെ പാപം നിന്നിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകും.
ശസ്ത്രഹീനം ച ഭീതം ച ദീനം ച ശരണാര്ഥിനമ്
ശസ്ത്രം ഇല്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ദീനനും അഭയം തേടുന്നവനും,
രാജസൂയശതാനാം ച രക്ഷിതാ ലഭതേ ഫലമ്
നൂറ് രാജസൂയ യാഗങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചവൻ അതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ വൈ ദൈത്യഗുരുഃ സ്വര്ഗേ മന്ദാകിനീതടേ 2.58.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദൈത്യഗുരു സ്വർഗത്തിലെ മന്ദാകിനി നദിയുടെ തീരത്ത്,
വിഷ്ണുപാദാബ്ജജാതേന തന്നൈവേദ്യം ശുഭപ്രദമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദകമലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച നൈവേദ്യം ശുഭം നൽകുന്നു.
ക്രോഡേ കൃത്വാ തു തം ഭീതം സജ്ജിതം പാപകര്മണാ
പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തയ്യാറായ ഭയപ്പെട്ടവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി,
ശുക്ര ഉവാച സത്യം വ്രതഫലം ചൈവ സത്യം സത്യവചഃ ഫലമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: സത്യം വ്രതത്തിന്റെ ഫലമാണ്; സത്യം സത്യവാകിന്റെ ഫലമാണ്.
തീര്ഥസ്നാനഫലം സത്യം സത്യം ദാനഫലം യദി
തീർത്ഥത്തിൽ स्नാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും സത്യം തന്നെയാണ്; സത്യം തന്നെയാണ് ദാനത്തിന്റെ ഫലവും.
വിപ്രം ത്രിസന്ധ്യാഹീനം യാ വിഷ്ണുപൂജാവിഹീ നകമ്
ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്ന് സന്ധ്യാ പൂജകളും വിഷ്ണുപൂജയും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ,
സ്വഭാര്യ്യാവഞ്ചനം കൃത്വാ യഃ പ്രയാതി പരസ്ത്രിയമ്
സ്വഭാര്യയെ വഞ്ചിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീയിലേക്കു പോകുന്നവൻ,
വാചാ വാ താഡയേത്കാന്തം ദുശ്ശീലാ ദുര്മുഖാ ച യാ
അല്ലെങ്കിൽ, ദുഷ്ശീലവും ദുർമുഖവും ഉള്ള ഭാര്യയെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അടിക്കുന്നവൻ,
അനൈവേദ്യം വൃഥാന്നം ച യശ്ച ഭുങ്ക്തേ ഹരേര്ദ്വിജഃ
ഹരിക്ക് അർപ്പിക്കാത്ത അന്നം അല്ലെങ്കിൽ ഉപയോഗശൂന്യമായ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്ന ദ്വിജൻ,
അമ്ബുവാച്യം ഭൂഖനനം യഃ കരോതി നരാ ധമഃ
ജലവിദി ചെയ്യുകയോ ഭൂമി കുഴിയുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ, ധർമ്മനിധിയേ,
സ്വകാന്തം വഞ്ചയിത്വാ ച യാ യാതി പരപൂരുഷമ് 2.58.
സ്വഭർത്താവിനെ വഞ്ചിച്ച് മറ്റൊരു പുരുഷനിലേക്കു പോകുന്ന സ്ത്രീ,
കീര്ത്തിം കരോതി രജസാ പരകീര്ത്തിം വിലുപ്യ ച
അവൻ തന്റെ കീർത്തി രാഗത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും, മറ്റൊരാളുടെ കീർത്തി നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പിതരം മാതരം ഭാര്യ്യാം യോ ന പുഷ്ണാതി പാതകീ
തന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഭാര്യയെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ വലിയ പാപിയാണ്.
കുലടാന്നമവീരാന്നമൃതുസ്നാതാന്നമേവ ച
വേശ്യയുടെ കൈയിൽ നിന്നുള്ള അന്നം, ഭീരുവിന്റെ അന്നം, കാലം കഴിഞ്ഞ് കുളിച്ച സ്ത്രീയുടെ അന്നം—
സ യാതു തേന പാപേന കുമ്ഭീപാകം ചതുര്യുഗമ്
അവൻ ആ പാപം കൊണ്ടു നാലു യുഗങ്ങൾ കുംബീപാക നരകത്തിൽ പോകും.
ദിവസേ യോ ഗ്രാമ്യധര്മം മഹാപാപീ കരോതി ച
ദിവസത്തിൽ ഗ്രാമധർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ വലിയ പാപിയാകുന്നു.
തം യാതു ചന്ദ്രപാപം ച മഹാഘോരം ച പാപിനമ്
അവൻ അതി ഭയാനകമായ ചന്ദ്രപാപ നരകത്തിൽ പോകട്ടെ.
മുഖം ശ്രോണീം സ്തനം ചാപി യഃ പശ്യതി പരസ്ത്രിയാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയുടെ മുഖം, അര, മുലകൾ നോക്കുന്നവൻ—
സ യാതു ലാലാഭക്ഷം ച ചന്ദ്രപാപാച്ചതുര്യുഗമ്
അവൻ നാലു യുഗങ്ങൾ ചന്ദ്രപാപ നരകത്തിൽ തുപ്പു തിന്നേണ്ടിവരും.
കുരുതേ ഗ്രാമ്യധര്മം ച യാതു തം ചന്ദ്രകില്ബിഷമ് 2.58.
ഗ്രാമധർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ ചന്ദ്രകില്ബിഷ നരകത്തിൽ പോകും.