യസ്യ ചിത്തം പരസ്ത്രീഷു സോഽശുചിഃ സര്വകര്മസു ।। ന കര്മഫലഭാക്പാപീ നിന്ദ്യോ വിശ്വേഷു സര്വതഃ 2.58.
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അശുദ്ധനാണ്; അവൻ പാപിയാണു, പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കില്ല, എല്ലായിടത്തും നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നു.
സതീത്വം മേ നാശയസി യക്ഷ്മഗ്രസ്തോ ഭവിഷ്യസി
നീ എന്റെ സതിത്വം നശിപ്പിക്കുന്നു; നീ ക്ഷയം ബാധിച്ചവനാകും.
ദുഷ്ടാനാം ദര്പഹാ കൃഷ്ണോ ദര്പം തേ നിഹനിഷ്യതി
ദുഷ്ടരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ, നിന്റെ അഹങ്കാരം തകർക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ താരകാ സാധ്വീ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, സത്വവാനായ താര വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാണം പരമാത്മാനമാകാശം പവനം ധരാമ്
ബ്രഹ്മാവ്, പരമാത്മാവ്, ആകാശം, കാറ്റ്, ഭൂമി—
താരകാവചനം ശ്രുത്വാ ന ഭീതഃ സ ചുകോപ ഹ
താരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും, അവൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല; മറിച്ച് കോപം പിടിച്ചു.
രഥം ച ചാലയാമാസ മനോയായീ മനോഹരമ്
അവൻ മനസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ചാരിയം ചലിപ്പിച്ചു, അതി മനോഹരമായ ദൃശ്യമായിരുന്നു.
വിസ്പന്ദകേ സുരവനേ ചന്ദനേ പുഷ്പഭദ്രകേ
വിസ്പന്ദക, സുരവനം, ചന്ദനം, പുഷ്പഭദ്രക എന്നീ വനങ്ങളിൽ,
സുഗന്ധി പുഷ്പതല്പേ ച പുഷ്പചന്ദനവായുനാ
സന്തോഷകരമായ പൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച കിടക്കയിൽ, ചന്ദനവും പൂക്കളും നിറഞ്ഞ കാറ്റിൽ,
ശൈലേ ശൈലേ നദേ നദ്യാം ശൃംഗാരം കുര്വതോസ്തയോഃ
ഓരോ മലയിൽ, ഓരോ നദിയിൽ, ഇരുവരും സ്നേഹസമാഗമത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ ശരണാപന്നോ ഭീതോ ദൈത്യേഷു ചന്ദ്രമാഃ 2.58.
ദൈത്യന്മാരെ ഭയന്ന്, ചന്ദ്രൻ അഭയം തേടി.
അഭയം ച ദദൌ തസ്മൈ കൃപയാ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ കരുണയോടെ അവന് അഭയം നൽകി.
സഭായാം ജഹസുര്ഹൃഷ്ടാ ബലിനോ ദിതിനന്ദനാഃ
സഭയിൽ, ദിതിയുടെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു.
സതീസതീത്വധ്വംസേന പാപിഷ്ഠചന്ദ്രമണ്ഡലേ
ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥം ഏറ്റവും പാപഭരിതമായി.
ഉവാച തം മഹാഭീതം ശുക്രോ വേദവിദാം വരഃ
വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ശുക്രൻ, അതിയായി ഭയപ്പെട്ട അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശുക്ര ഉവാച ദുര്നീതം കര്മ തേ പുത്ര നീചവന്നയശസ്കരമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ദുഷ്ടവും, നികൃഷ്ടവും, അപകീർത്തി കൊണ്ടുവരുന്നതുമാണ്.
രാജസൂയസ്യ സുഫലേ നിര്മലേ കീര്ത്തിമണ്ഡലേ
രാജസൂയ യാഗത്തിന്റെ വിശുദ്ധവും ഫലപ്രദവുമായ കീർത്തിയുടെ വലയത്തിൽ,
ത്യജ ദേവഗുരൌ പത്നീം പ്രസൂമിവ മഹാസതീമ്
ദേവഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, പൂജയ്ക്കു ശേഷം പൂവ് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഉപേക്ഷിക്കണം.
ശമ്ഭോഃ സുരാണാമീശസ്യ ഗുരുപുത്രസ്യ വേധസഃ
അവൾ ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ ശംഭുവിന്റെ ഭാര്യയാണ്, ഗുരുവിന്റെ പുത്രനും സൃഷ്ടാവുമാണ്.
ശത്രോരപി ഗുണാ വാച്യാ ദോഷാ വാച്യാ ഗുരോരപി
ശത്രുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പോലും പറയണം; ഗുരുവിന്റെ ദോഷങ്ങൾ പോലും പറയേണ്ടതുണ്ട്.
സ ശത്രുര്മേ സുരഗുരുഃ പരോ വിശ്വേ നിശാകര യത്ര ലോകാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാസ്തത്ര ധര്മഃ സനാതനഃ 2.58.
ദേവഗുരു എന്ന ശത്രുവാണ് എന്റെ ശത്രു, ചന്ദ്രമേ; എവിടെയോ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവർ വസിക്കുന്നുവോ, അവിടെയാണ് സനാതനധർമ്മം.
യതോ ധര്മസ്തതഃ കൃഷ്ണോ യതഃ കൃഷ്ണസ്തതോ ജയഃ
എവിടെയോ ധർമ്മം ഉണ്ടോ, അവിടെയുണ്ട് കൃഷ്ണൻ; എവിടെയോ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടോ, അവിടെയുണ്ട് വിജയം.
ഹിംസകാഃ പ്രലയം യാന്തി ധര്മോ രക്ഷതി ധാര്മികമ്
ഹിംസകരായവർ നാശം നേരിടുന്നു; ധർമ്മം, ധാർമ്മികരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
തഥാഽപി നഹി രക്ഷന്തി ധര്മഘ്നം പാപിനം ജനമ്
എങ്കിലും, ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന പാപികളെ ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാഷോഡശാംശ പാതകം ച ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ പാപത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് ഈ പാപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
വിപ്രപത്നീസതീനാം ച ഗമനം വൈ ബലേന ചേത്
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെയോ സതീമാരായ സ്ത്രീകളെയോ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് സമീപിച്ചാൽ,
ധര്മ്മം ചര മഹാഭാഗ ബ്രാഹ്മണീം ത്യജ സാമ്പ്രതമ്
നീ ധർമ്മം പാലിക്കണം, ഭാഗ്യശാലിയേ, ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണിയുടെ സാന്നിധ്യം ഉപേക്ഷിക്കണം.
ഉപായേന ച തേ പാപം ദൂരീഭൂതം ഭവേന്നനു
ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ, നിന്റെ പാപം നിന്നിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകും.
ശസ്ത്രഹീനം ച ഭീതം ച ദീനം ച ശരണാര്ഥിനമ്
ശസ്ത്രം ഇല്ലാത്തവനും ഭയപ്പെട്ടവനും ദീനനും അഭയം തേടുന്നവനും,
രാജസൂയശതാനാം ച രക്ഷിതാ ലഭതേ ഫലമ്
നൂറ് രാജസൂയ യാഗങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചവൻ അതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.