തേഷാം സ്തോത്രേണ സന്തുഷ്ടഃ സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ താം ശുചിഃ
അവരുടെ സ്തോത്രം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, ശുദ്ധിയോടെ കുളിച്ച് അവളെ പൂജിച്ചാൽ—
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച സുവ്യക്തമദ്യ കാപട്യവചനം തേ വരാനനേ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ന് നിന്റെ വാക്കുകൾ കപടതയാൽ നിറഞ്ഞതാണെന്നു വ്യക്തമാണ്, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ഹേ കൃഷ്ണ ത്വം മമ പ്രാണാ ജീവാത്മേതി ച സന്തതമ്
ഹേ കൃഷ്ണാ, നീ എപ്പോഴും എന്റെ ജീവനും പ്രാണനും തന്നെയാണ്.
തസ്മാത്സര്വമലീകം തേ വചനം ജഗദമ്ബികേ
അതിനാൽ, ലോകമാതാവേ, നിന്റെ എല്ലാ വാക്കുകളും അസത്യമാണ്.
അസ്മാകം വചനം സത്യം യദ്ബ്രവീമി ച തച്ഛ്രുതമ്
ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകളാണ് സത്യം; ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശക്തോ ന രക്ഷിതും ത്വാം ച യാന്തി പ്രാണാസ്ത്വയാ വിനാ
നിനക്ക് സംരക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയാതെ, നിന്നില്ലാതെ എന്റെ പ്രാണൻ വിട്ടുപോകുന്നു.
സഗുണാ ത്വം ച കലയാ നിര്ഗുണാ സ്വയമേവ തു
നീ ഗുണങ്ങളോടെ ശക്തിയാൽ ഉള്ളവളാണ്; എന്നാൽ നീ സ്വയം ഗുണരഹിതയുമാണ്.
ജ്യോതീരൂപാ നിരാകാരാ ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹാ
നീ പ്രകാശസ്വരൂപയും രൂപരഹിതയും ഭക്തർക്കു അനുഗ്രഹമായ ദേവിയുമാണ്.
മഹാലക്ഷ്മീശ്ച വൈകുണ്ഠേ ഭാരതീ ച സതാം പ്രസൂഃ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ നീ മഹാലക്ഷ്മിയും, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ മാതാവായ ഭാരതിയും ആകുന്നു.
തുലസീ പുണ്യരൂപാ ച ഗംഗാ ഭുവനപാവനീ 2.55.
നീ പുണ്യത്തിന്റെ രൂപമായ തുളസിയും ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗംഗയും ആകുന്നു.
ഗോലോകേ രാധികാ ത്വം ച സര്വഗോപാലകേശ്വരീ
ഗോലോകത്തിൽ നീ രാധികയും എല്ലാ ഗോപികളുടെ രാജ്ഞിയുമാണ്.
ശിവഃ ശക്തസ്ത്വയാ ശക്ത്യാ ശവാകാരസ്ത്വയാ വിനാ
ശിവൻക്ക് ശക്തി നിനക്കു കൊണ്ടാണ്; നീ ഇല്ലാതെ ശിവൻ ശവംപോലെയാകും.
നാരായണസ്ത്വയാ ലക്ഷ്മ്യാ ജഗത്പാതാ ജഗത്പതിഃ
നീ ലക്ഷ്മിയായി നാരായണൻ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനും അധിപതിയും ആകുന്നു.
ബിഭര്ത്തി സൃഷ്ടിം ശേഷശ്ച ത്വാം കൃത്വാ മസ്തകേ ഭുവമ്
ശേഷൻ നിന്നെ തലയിൽ വച്ചാണ് സൃഷ്ടിയെ നിലനിർത്തുകയും ഭൂമിയെ ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.
ശക്തിമച്ച ജഗത്സര്വം ശവരൂപം ത്വയാ വിനാ
ശക്തിയോടെ ഉള്ള ഈ ലോകം, നിന്നില്ലാതെ, ജീവഹീനമായിരിക്കുന്നു.
യഥാ മൃദാ ഘടം കര്ത്തും കുലാലഃ ശക്തിമാന്സദാ
പാണ്ഡാരന് ശക്തിയോടെ മണ്ണില് നിന്ന് കുശവന് പാത്രം ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ,
ത്വയാ വിനാ ജഡശ്ചാഹം സര്വത്ര ച ന ശക്തിമാന്
നീ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും ജീവനും ശക്തിയും ഇല്ല.
വഹ്നൌ ത്വം ദാഹികാശക്തിര്നാഗ്നിശ്ശക്തസ്ത്വയാ വിനാ
നീ തീയില് ദഹനശക്തിയാകുന്നു; നിന്നില്ലാതെ തീയ്ക്ക് ശക്തിയില്ല.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ താം സംപ്രാപ ജഗത്പ്രഭുഃ 2.55.
ഇങ്ങനെ സ്തുതി അര്പ്പിച്ച ശേഷം, ലോകനാഥന് അവളെ പ്രാപിച്ചു.
സസ്ത്രീകം ച ജഗത്സര്വം സമഭൂച്ഛൈലകന്യകേ
പര്വ്വതപുത്രിയോടൊപ്പം, മുഴുവന് ലോകവും ഒന്നായി.
രാജാ ജഗാമ ഗോലോകമിതി സ്തുത്വാ ഹരിപ്രിയാമ്
ഹരിയുടെ പ്രിയതയെ സ്തുതിച്ച ശേഷം രാജാവ് ഗോളോകത്തിലേക്ക് പോയി.
അചിരാല്ലഭതേ ഭാര്യ്യാം സുശീലാം സുന്ദരീം സതീമ്
അവന് ഉടന് നല്ല സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും വിശ്വാസവും ഉള്ള ഭാര്യയെ ലഭിക്കും.
മൃതായാം ദക്ഷകന്യായാമാജ്ഞയാ പരമാത്മനഃ
ദക്ഷന്റെ മകളുടെ മരണം സംഭവിച്ചപ്പോള്, പരമാത്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം,
പുരാ ദുര്വാസസഃ ശാപാന്നിശ്ശ്രീകേ ദേവതാഗണേ
പഴയകാലത്ത് ദുര്വാസസിന്റെ ശാപം മൂലം ദേവതകള്ക്ക് ഐശ്വര്യം നഷ്ടമായി.
ശൃണോതി വര്ഷമേകം ച പുത്രാര്ഥീ ലഭതേ സുതമ്
ഒരു വര്ഷം ഈ കഥ കേള്ക്കുന്നവന്, പുത്രസന്താനത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചാല്, മകന് ലഭിക്കും.
കാര്ത്തികീപൂര്ണിമായാം തു താം സംപൂജ്യ പഠേത്തു യഃ
കാര്ത്തിക മാസത്തിലെ പൗര്ണമിയില് ആരെങ്കിലും അവളെ ആരാധിച്ച് ഇത് പാരായണം ചെയ്താല്,
നാരീ ശൃണോതി ചേത്സ്തോത്രം സ്വാമിസൌഭാഗ്യസംയുതാ ।। 2.55.
സ്ത്രീകള് ഈ സ്തോത്രം കേട്ടാല്, ഭര്ത്താവിന്റെ സൗഭാഗ്യത്തോടെ അവള് ഐക്യപ്പെടും.
നിത്യം പഠതി യോ ഭക്ത്യാ രാധാം സംപൂജ്യ ഭക്തിതഃ
ആര് ഭക്തിയോടെ രാധയെ ആരാധിച്ച് ഈ സ്തോത്രം നിത്യവും പാരായണം ചെയ്താല്,
ഇതി ശ്രീ ബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ ദ്വിതീയേ പ്രകൃതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദാന്തര്ഗതഹരഗൌരീസംവാദേ ശ്രീരാധികോപാഖ്യാനേ രാധാപൂജാസ്തോത്രാദികഥനംനാമ പഞ്ചപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തത്തില്, രണ്ടാം ഭാഗമായ പ്രകൃതിഖണ്ഡത്തില്, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില്, ഹരയും ഗൗരിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില്, ശ്രീരാധികയുടെ കഥയില്, രാധാപൂജയും സ്തോത്രവും വിവരിക്കുന്ന അമ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം.
ശ്രീപാര്വത്യുവാച അധുനാ കവചം ബ്രൂഹി ശ്രോഷ്യാമി ത്വത്പ്രസാദതഃ
ശ്രീപാര്വ്വതി പറഞ്ഞു: ഇപ്പോള് കാവചം പറയണം; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞാന് കേള്ക്കും.