ആദാവേവം ക്രമേണൈവ രാസേ വൃന്ദാവനേ വനേ
ആദിയില് ഇങ്ങനെ ക്രമത്തില് വൃന്ദാവനവനത്തിലെ രാസത്തില്,
സംപൂജിതാ ദ്വിതീയേ ച ധാത്രാ ത്വേവം ക്രമേണ ച
രണ്ടാമതും സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവും ഈ ക്രമത്തില് അവളെ പൂജിച്ചു.
നാരായണോ മഹാലക്ഷ്മീം പ്രാപ സംപൂജ്യ ഭാരതീമ്
നാരായണന് ഭാരതിയെ പൂജിച്ച് മഹാലക്ഷ്മിയെ ലഭിച്ചു.
വിഷ്ണുഃ ക്ഷീരോദശായീ ച പ്രാപ സിന്ധുസുതാം തഥാ
പാലാഴിയില് വിശ്രമിക്കുന്ന വിഷ്ണു സമുദ്രപുത്രിയെ അങ്ങനെ തന്നെ ലഭിച്ചു.
ത്വമേവ ദുര്ഗാ സമ്പ്രാപ്താ പൂജിതാ പുഷ്കരേ ച സാ
നീ തന്നെയാണ് ദുർഗ്ഗയായി, പുഷ്കരത്തില് പൂജിക്കപ്പെട്ടത്.
കാമോ രതിം ച സംപ്രാപ ധര്മോ മൂര്തിം പതിവ്രതാമ്। ദേവാശ്ച മുനയശ്ചൈവ യാം സംപൂജ്യ പ്രതിവ്രതാമ്
കാമന് രതിയെ ലഭിച്ചു, ധര്മന് ഭര്ത്താവിനോട് വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യയെ രൂപമായി ലഭിച്ചു; ദേവന്മാരും മുനിമാരും അവളെ പൂജിച്ച് വിശ്വസ്തഭാര്യമാരെ ലഭിച്ചു.
സംപ്രാപുര്യദ്വരേണൈവ ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷകമ്
അത് കൊണ്ടുതന്നെ ധർമ്മവും ആഗ്രഹവും സമ്പത്തും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.
ശ്രീമഹേശ്വര ഉവാച സംസക്തസ്യ തുലസ്യാം ച ഗോപ്യാം ച തുലസീവനേ
ശ്രീമഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: തുളസിയിലും ഗോപി സ്ത്രീയിലും തുളസി തോട്ടത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവർക്കു—
സാ സംഹൃത്യ സ്വമൂര്ത്തീശ്ച കലാഃ സര്വാശ്ച ലീലയാ
അവൾ തന്റെ രൂപങ്ങളും എല്ലാ ശക്തികളും കളിയായി ഒറ്റയടിയായി കൂട്ടിച്ചേർത്ത്—
ഭ്രഷ്ടൈശ്വര്യ്യാശ്ച നിശ്ശ്രീകാ ഭാര്യ്യാഹീനാ ഹ്യുപദ്രുതാഃ 2.55.
സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടവരും ഐശ്വര്യം ഇല്ലാതായവരും ഭാര്യയില്ലാതെയും ദുരിതത്തിൽ ആയവരും—
തേഷാം സ്തോത്രേണ സന്തുഷ്ടഃ സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ താം ശുചിഃ
അവരുടെ സ്തോത്രം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, ശുദ്ധിയോടെ കുളിച്ച് അവളെ പൂജിച്ചാൽ—
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച സുവ്യക്തമദ്യ കാപട്യവചനം തേ വരാനനേ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ന് നിന്റെ വാക്കുകൾ കപടതയാൽ നിറഞ്ഞതാണെന്നു വ്യക്തമാണ്, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ഹേ കൃഷ്ണ ത്വം മമ പ്രാണാ ജീവാത്മേതി ച സന്തതമ്
ഹേ കൃഷ്ണാ, നീ എപ്പോഴും എന്റെ ജീവനും പ്രാണനും തന്നെയാണ്.
തസ്മാത്സര്വമലീകം തേ വചനം ജഗദമ്ബികേ
അതിനാൽ, ലോകമാതാവേ, നിന്റെ എല്ലാ വാക്കുകളും അസത്യമാണ്.
അസ്മാകം വചനം സത്യം യദ്ബ്രവീമി ച തച്ഛ്രുതമ്
ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകളാണ് സത്യം; ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശക്തോ ന രക്ഷിതും ത്വാം ച യാന്തി പ്രാണാസ്ത്വയാ വിനാ
നിനക്ക് സംരക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയാതെ, നിന്നില്ലാതെ എന്റെ പ്രാണൻ വിട്ടുപോകുന്നു.
സഗുണാ ത്വം ച കലയാ നിര്ഗുണാ സ്വയമേവ തു
നീ ഗുണങ്ങളോടെ ശക്തിയാൽ ഉള്ളവളാണ്; എന്നാൽ നീ സ്വയം ഗുണരഹിതയുമാണ്.
ജ്യോതീരൂപാ നിരാകാരാ ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹാ
നീ പ്രകാശസ്വരൂപയും രൂപരഹിതയും ഭക്തർക്കു അനുഗ്രഹമായ ദേവിയുമാണ്.
മഹാലക്ഷ്മീശ്ച വൈകുണ്ഠേ ഭാരതീ ച സതാം പ്രസൂഃ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ നീ മഹാലക്ഷ്മിയും, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ മാതാവായ ഭാരതിയും ആകുന്നു.
തുലസീ പുണ്യരൂപാ ച ഗംഗാ ഭുവനപാവനീ 2.55.
നീ പുണ്യത്തിന്റെ രൂപമായ തുളസിയും ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗംഗയും ആകുന്നു.
ഗോലോകേ രാധികാ ത്വം ച സര്വഗോപാലകേശ്വരീ
ഗോലോകത്തിൽ നീ രാധികയും എല്ലാ ഗോപികളുടെ രാജ്ഞിയുമാണ്.
ശിവഃ ശക്തസ്ത്വയാ ശക്ത്യാ ശവാകാരസ്ത്വയാ വിനാ
ശിവൻക്ക് ശക്തി നിനക്കു കൊണ്ടാണ്; നീ ഇല്ലാതെ ശിവൻ ശവംപോലെയാകും.
നാരായണസ്ത്വയാ ലക്ഷ്മ്യാ ജഗത്പാതാ ജഗത്പതിഃ
നീ ലക്ഷ്മിയായി നാരായണൻ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനും അധിപതിയും ആകുന്നു.
ബിഭര്ത്തി സൃഷ്ടിം ശേഷശ്ച ത്വാം കൃത്വാ മസ്തകേ ഭുവമ്
ശേഷൻ നിന്നെ തലയിൽ വച്ചാണ് സൃഷ്ടിയെ നിലനിർത്തുകയും ഭൂമിയെ ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.
ശക്തിമച്ച ജഗത്സര്വം ശവരൂപം ത്വയാ വിനാ
ശക്തിയോടെ ഉള്ള ഈ ലോകം, നിന്നില്ലാതെ, ജീവഹീനമായിരിക്കുന്നു.
യഥാ മൃദാ ഘടം കര്ത്തും കുലാലഃ ശക്തിമാന്സദാ
പാണ്ഡാരന് ശക്തിയോടെ മണ്ണില് നിന്ന് കുശവന് പാത്രം ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ,
ത്വയാ വിനാ ജഡശ്ചാഹം സര്വത്ര ച ന ശക്തിമാന്
നീ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും ജീവനും ശക്തിയും ഇല്ല.
വഹ്നൌ ത്വം ദാഹികാശക്തിര്നാഗ്നിശ്ശക്തസ്ത്വയാ വിനാ
നീ തീയില് ദഹനശക്തിയാകുന്നു; നിന്നില്ലാതെ തീയ്ക്ക് ശക്തിയില്ല.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ താം സംപ്രാപ ജഗത്പ്രഭുഃ 2.55.
ഇങ്ങനെ സ്തുതി അര്പ്പിച്ച ശേഷം, ലോകനാഥന് അവളെ പ്രാപിച്ചു.
സസ്ത്രീകം ച ജഗത്സര്വം സമഭൂച്ഛൈലകന്യകേ
പര്വ്വതപുത്രിയോടൊപ്പം, മുഴുവന് ലോകവും ഒന്നായി.